Ik las van de 86-jarige Inez van Dullemen ,,TWEE ZUSTERS".
Inez van Dullemen verbleef in de jaren '80 in een huis in Amerika, waarin kort daarvoor een meisje zelfmoord had gepleegd". 
De familie was dezelfde dag nog uit het huis vertrokken met achterlating van al hun spullen.
Via brieven, gedichten en tekeningen van het meisje kon de schrijfster haar leven, scherfje voor scherfje, als een gebroken spiegel, aan elkaar leggen.
Langzaam kwam ze achter het drama dat zich in het huis had afgespeeld. De geschiedenis heeft haar nooit losgelaten.
Met de roman ,,Twee zusters" heeft de schrijfster de vorm gevonden om dit indrukwekkende familiedrama in vitale en directe stijl gestalte te geven.
Inez van Dullemen daalde af in het verleden, maar ook in de ziel van de twee zusjes, in het verborgene en onderbewuste. Het is geschreven vanuit het perspectief van het schizofrene meisje Heather." (Overgenomen van Internet.)

Dit boek heeft me bijzonder geschokt. In heldere, trefzekere taal, waarin geen woord gemist kan worden, probeert ze duidelijk te maken hoe een kinderziel volledig verwoest kan worden door incest. Ook hier weer denk je verbijsterd: hoe kan het bestaan?

VINCENT EN VERONIQUE

Iedere ochtend zie ik ze bij ons in de straat.
En iedere ochtend wekken ze bij mij een bepaalde ontroering op.
Jammer, dat ze u onbekend zijn en blijven. Ja, tenzij u een keer vanuit onze waarnemingspost komt kijken.
Wat betekenis heeft, moet een naam krijgen..
Ik heb ze Vincent en Veronique genoemd.

Ja, daar zijn ze weer. Op het hoogste punt van het dak van het huis tegenover ons trippelen ze heen en weer, elegant en lichtvoetig.
Ze zitten een meter of zes van elkaar, kijken elkaar aan en bewegen zich naar elkaar toe.
En dan houden ze de kopjes heel dicht bij elkaar en raken elkaar aan.
En dat herhaalt zich vele malen. Zich verwijderen, elkaar naderen en dan die kuise kussen.
Altijd zijn ze samen, er komt niemand tussen.
In een soap op tv zie je dat ook, dat partners elkaar kussen.
Met tomeloze kracht duwt de een zijn tong in de mond van de ander en omgekeerd. Het zou me niet verbazen als de tong obstakel huig nog zou passeren.

Nee, geef mij mijn duifjes maar. Vincent en Veronique kunnen geen dag zonder elkaar. Elkaar toegenegen op de punt van het dak. Zie de leliën des velds, zie de duiven op het dak in de Straatmakershoeve.

VEEL TE LAAT IN MIJN LEVEN

ben ik begonnen met het lezen van Augustinus. Ik probeer de scha in te halen. Hieronder een paar woorden uit ,,Wijsheid van Augustinus" - 365 teksten voor elke dag van het jaar, verzameld en vertaald door Matthias Smalbrugge.

,
EN DAN IETS HEEL ANDERS

Wandelend door straten en langs tuinen zie je de wonderlijkste objecten zoals dit.

Indertijd gaf ik godsdienstles op een middelbare school. Dat is mooi werk maar niet makkelijk. Ook kinderen en jongeren zijn in het algemeen niet zo heilbegerig; bovendien is ,,godsdienst" geen examenvak. Dus hebben leerlingen nogal eens de gedachte dat de boog maar eens een uurtje ontspannen moet zijn. Maar om het vol te houden moet je als leraar duchtig bij de les blijven en niet al te veel ruimte geven. Je moet wel eens harder optreden dan je zou willen. Dat natuurlijk ook omdat je zo graag aan jongeren iets wil overdragen van wat het belangrijkste in het leven is.

Maar wat me haast het meest bezighield was mijn gevoel van verantwoordelijkheid tegenover leerlingen. Je zou bij onbehoorlijk gedrag zomaar zo boos kunnen worden dat je leerlingen zou kunnen kwetsen en zo niet geloofwaardig overkomen en nooit wilde ik een belemmering vormen in hun houding t.o.v. het geloof en hun komen tot de Here God. Ik wilde niet dat ze zouden zeggen: ,,Mooie godsdienstleraar!".

Eigenlijk voelde ik me permanent een beetje onder de bedreiging van Mattheüs 18 vers 10 staan waar zoveel staat als: ,,Wee je gebeente als je een kind veracht en belemmert tot de Vader te komen." En ik bad vaak om niet in die strik te vallen.

Wat is dat schrikbarend veel gebeurd en wat angstig veel gebeurt dat nog. Dat ouderen tussen het kind en de Here Jezus gaan staan. Dat de Here Christus zegt: ,,Laat die kinderen alsjeblieft bij Mij komen en loop ze niet voor de voeten" en dat ouderen toch kinderen ergeren en aanstoot geven en op de weg van ongeloof leiden.
Het gaat hier om ernstige dingen, schokkende dingen van eeuwig wel en wee.

We zien ze en we horen van ze: van die jongeren die maar rondzwerven die crimineel gedrag vertonen, die vernielen, die zich verdoven met drugs en drank. We weten van kinderen die in een coma wegzakken door veel te veel alcohol. Natuurlijk, die kinderen zijn op hun manier ook schuldig, maar hoe zijn ze zo geworden? Je moet niet generaliseren maar we moeten er toch maar van uitgaan dat ze vaak slecht voorbereid zijn op het leven, dat ze in hun ouderlijk milieu ongeïnteresseerdheid en liefdeloosheid en uitzichtloosheid hebben ervaren, dat ze getuige waren van gevolgen van allerlei vormen van verslaving. We moeten er maar van uitgaan dat ze bedorven zijn door programma's van gewetenloze t.v. makers en filmproducenten en leveranciers van computerspelen en ook van gewetenloze drugscriminelen. En helaas, onder de verloren kinderen zijn er ook voor wie de kerk een struikelblok was.

Wat doet dat een pijn een generatie te zien opgroeien die voor een groot deel onbekend is met de grenzenloze liefde van een God, die er echt is, die er echt voor ons is.
Wat gaat het je aan je hart als je ergens veel kinderen bij elkaar ziet en je moet je afvragen: wie vertelt deze kinderen nog van de Here Jezus?
Wat een nood: al die onbereikte jonge mensen, ze zijn als anorexiapatiënten die hongeren terwijl voedsel onder handbereik is.
Het belangrijkste hebben ze niet gekregen.
Zijn al die verloren kinderen kinderen van de kerk of van ongelovig geworden ouders of grootouders. Nee, maar het zijn er wel veel.

Mattheüs 18:10 is een waarschuwing die gold in Jezus' tijd en de onze.
De waarschuwing om kinderen niet in de weg te staan naar God. Een waarschuwing die een dreigement inhoudt. Wee ons, als we dat doen. Dan zullen hun engelen in de hemel ons aanklagen bij God. Die engelen zien het aangezicht van de Heer van de hemelse machten, ze komen persoonlijk met Hem in aanraking. Kinderen hebben dus hun relaties aan het hemelse hof en die relaties kunnen rapporteren aan God wanneer wij kinderen hindernissen in de weg leggen. We zíjn gewaarschuwd.

Wat hebben we een verantwoordelijkheid ten opzichte van onze en andere kinderen. Wat liggen kinderen God na aan het hart.

DRIE JUWEELTJES VAN UITGEVER ARK MEDIA

Monique Samuel - ZONDER VERHALEN KAN IK NIET LEVEN

Hebt u haar gezien bij Pauw en Witteman? Daar was ze indertijd een paar keer om mee te praten over de situatie in Egypte. Als dochter van een Egyptische vader en Nederlandse moeder heeft ze verstand van dat land.
Monique Samuel is politicoloog en columnschrijfster. Ze is piepjong, mooi, laconiek en humoristisch en een beetje dwars. En ze schaamt zich haar geloof niet.
En schrijven kán ze. Zelf zegt ze:
,,Beschouw dit boek als een bundel grappige, ontroerende, pijnlijke, opiniërende en kwetsbare observaties (met hier en daar een vleugje politiek)."
Een heerlijke bundel die prikkelt en ontroert. Met foto's. € 15,95 ISBN 9789033819568.

Johan ter Beek - HEERLIJK EENVOUDIG.

Ik vond het een aparte ervaring dit boek te lezen over ,,heerlijk eenvoudig" leven.
Er worden een aantal reisgenoten opgevoerd met wie je je reis door de wereld en je leven kunt maken. Die reisgenoten hebben samen veel ervaringen die jou kunnen helpen. Helpen om ,,eenvoudig" te leven in onze ingewikkelde wereld. Zonder overtollige ballast, zonder mee te doen met de roofbouw en de verspilling en het materialisme. Heerlijk eenvoudig leven in een getuigende levensstijl. Oprecht en in geloof. Die metgezellen zijn ,,de verteller", ,,de zus", ,,de dirigent", ,,de kokkin", ,,de monnik", ,,het kind", ,,de rechter".
Iemand schreef: ,,In dit inspirerende boek neemt Johan je mee in de veelkleurigheid van zijn heerlijk eenvoudig leven en de theologie die zijn keuze kleurt. Als goede vriendin zie ik van dichtbij hoe hij en zijn gezin de theorie uit dit boek in hun dagelijkse leven toepassen."
Het is een boek dat je pakt. Ik kon niet alles nazeggen van wat de auteur beweert, maar het brengt je zeker tot nadenken. € 9,95 (echt een eenvoudig prijsje) ISBN 9789033819742.

IK HEB VERDRIET

Ach, wat is er een verdriet onder de mensen. En wie gaat het helemaal voorbij? Verdriet en tranen van binnen, om onbegrepen zijn, om pijn en ziekte, gemis en eenzaamheid.
We komen allemaal mensen tegen, jong en oud, die in nood zijn. Maar wat zeg je tegen hen? ,,Mensen zijn moeilijke vertroos- ters." En soms heb je gewoon geen woorden, maar heeft de ander gewoon veel aan je aanwezigheid, je gebed.
Elke keer weer komen er mensen in je leven die je aandacht vragen. Kun je moeilijk woorden vinden dan is er dit boekje dat zich richt tot mensen met verdriet.
,,Ik heb verdriet" bevat gedachten over verdriet, woorden uit de Bijbel en bijpassende afbeeldingen van sculpturen.
Een boekje voor iedereen, maar pastorale werkers en hulpverleners hebben er dubbel zo veel aan, denk ik.
U kunt bij uitgeverij Ark Media een gratis exemplaar aanvragen. Wilt u er meer dan zijn er kosten aan verbonden. info@arkmission.nl - www.arkmission.nl, zie ook www.ikhebverdriet.nl 

hebben namen van dorpen en plaatsen een onvergetelijke betekenis gekregen. Daar werden ze in die vreselijke oorlog liefdevol opgevangen. Ik heb dat ook- ik heb in Bennekom gedurende een paar jaren in de zomertijd een tijdelijk, onvergetelijk, thuis gekregen.

MONUMENTJE VOOR OOM TEUN EN TANTE SIEN

,, Kennen jullie nog meer kinderen, die er nodig eens uit moeten?", vroegen de Bennekomse diakenen van de kerk die op bezoek waren bij onze buren. Buurman Vos: ,,Ja, naast ons, van de familie van Baardewijk."
Ze belden aan, kwamen binnen en het duurde niet lang of de zaak was geregeld. Mijn zusje en ik werden voor een week of zes uit de gevarenzone en de voedselschaarste gehaald en vonden een gastvrij onderdak.
Mijn zus bij een familie in Ede en ik bij een familie in Bennekom.
Dat adres en het beeld van de boerderij ben ik mijn leven lang niet vergeten en de gezichten van oom Teun en tante Sien en een paar van hun kinderen kan ik moeiteloos voor me halen.
Ruim zeventig jaar geleden kwam ik er voor de eerste keer en dat heeft zich nog een paar keer herhaald. De laatste keer was nadat de trein in Ede beschoten werd en mijn vader en ik halsoverkop de bossen in vluchtten. Daarna lukte het niet meer.

Oom Teun en tante Sien waren geen herenboeren. Een stuk of zes koeien, een aantal biggen waarvan één met obesitas (voor de slacht), maar wel een groot aantal kippen. Er was wat land met rogge en aardappelen en een moestuin.
Oom Teun stond op goede voet met het leven, hij straalde rust en vriendelijkheid uit en zag mij, klein ventje, echt staan. 
Hij las graag. Solide theologische boeken. Maar waar haalde hij de tijd vandaan? Vaak een poosje tussen de middag maar vooral 's avonds laat zat hij met zijn neus in de boeken.
Tante Sien was een lieve vrouw, niet lievig. Als ze me 's avonds naar bed bracht bleef ze wel eens even staan: ,,Ach, jochie, zo klein en zo ver van huis".
Ze bromde wel eens. Dan pakte oom Teun haar rond haar middel en maakte een paar danspassen. Je zag haar gezicht opklaren.
Ze kon werken als een paard. In de Rotterdamse haven zou ze een goed figuur geslagen hebben.
Een enkele keer kwamen mijn ouders. Heerlijk. Ze begrepen niet alles van het dialect en het taalgebruik. Tante Sien vroeg een keer op zondag: ,,En, schik gehad in de kerk?" M'n vader keek wat glazig. Je gaat toch niet naar de kerk voor de lol… De oudste van het gezin Wim zei een keer: ,,Dat is van mien". ,,Ik zie geen Mien,"zei mijn vader, flauw.
Na een paar jaar was ik een Bennekoms Rotterdams boertje. Ik raapte eieren, en aardappels bij het rooien, stond boven in de hooiberg om de schoven te verdelen en mocht zelfs een keer eggen. Negen jaar… en dan zelfstandig eggen.
Melken lukte niet. ,,Stop maar", zei oom Teun, hij kon het lijden van het dier niet langer aanzien.
En wat at ik lekker. Dikke roggeboterhammen met dik spek met de haren er nog op. Veel fruit en groenten, melk zoveel ik wilde.
Als ik hooi ruik, als op een hete dag vliegen gonzen, als ik iemand met een zicht gras zie maaien ben ik ineens weer in Bennekom.

Ik overdrijf niet maar er zou een monumentje moeten komen voor al die gastvrije mensen die ons opvingen en hielpen. En vooral voor oom Teun en tante Sien.
Wat een prachtmensen.

WAT HOU IK VAN UW HUIS

Uit de brochure ,,Wat hou ik van uw huis" - een liefdesverklaring (brochure over de nood van kerkverlating en secularisatie én de grote toekomstverwachting die we als christenen mogen hebben):

IK HEB DE WERELD OVERWONNEN

,,Dat zegt Christus zelf. Die overwinning wordt straks zichtbaar en tastbaar. En daar mogen we moed uit putten, uit die zekerheid. Hij overwint de wereld van het onrecht en het kwaad, van de verlorenheid en ontheemdheid en de angst.
Er komt een moment, aan het eind van de tijd, dat de boze door God gedagvaard wordt. Na een kort proces wordt hem de eeuwige ondergang aangezegd en God zal spreken: ,,Dit is mijn uitspraak en daar zul je het mee moeten doen."

Voor meer informatie zie de aflevering van 16 februari j.l. 

EN DAN IETS HEEL ANDERS…

Bij het rommelen in de boekenkast kwam ik het gelukkig weer tegen: het volstrekt unieke kookboek ,,HANDBOEK voor de VINEX-JAGER" - Echt koken voor mannen, door meneer Wateetons en Sjoerd Mulder.

De uitgever ( www.uitgeverijprometheus.nl ) meldt:
,,Waar de man vroeger nog gevaren moest trotseren om zichzelf en zijn gezin in leven te houden, heeft de Vinex-man het goed voor elkaar: de koel-vriescombinatie is altijd gevuld, hij kan parkeren voor de deur en de enige wilde dieren in de wijde omgeving zijn de geitjes op de kinderboerderij.
Toch twijfelt hij soms of hij wel gelukkig is. Diep vanbinnen voelt hij die oerzucht naar gevaar en avontuur.
Gelukkig is er nu dit handboek! Het leert de Vinex-man weer jager te zijn: Vinex-jager. De Vinex-jager maakt zelf en vangt zelf. Hij brouwt bier in de garage, droogt hammen in de berging en jaagt op wild in de sloot, in de tuin en op de kinderboerderij.
Dit handboek bevat onder meer handleidingen voor het vangen, slachten en bereiden van kip, meerkoet, varken, rivierkreeft en cavia en recepten voor het zelf maken van (moedermelk)kaas, salami, gedroogde ham, bier, cola-prosecco ,'prisonwine' en sterke drank"
Oergeestig, een ,,literair pareltje". ISBN 978-90-446-14268

Erg vrij naar Marsmans: Denkend aan Holland

DENKEND AAN HOLLAND…

Denkend aan Holland
zie ik veel dooie pieren
traag door hun vlakke leven gaan,
zappend en happend
in talloze bieren
zichzelf naar 't verveelde leven staan,
en altijd bezig
met tijdelijke dingen
wordt de stem van de Schepper
noch gehoord, noch verstaan.

WAT HOU IK VAN UW HUIS - ondertitel ,,Een liefdesverklaring".

Na lang aarzelen heb ik me aan dit geschrift gewaagd. Er is al zo eindeloos veel geschreven over de sterk verminderde kerkgang en de hand over hand toegenomen secularisatie.
Uit verontrusting heb ik toch maar geprobeerd mijn gedachten op papier te zetten.

Het gaat dus over ontkerkelijking, ook over verminderd onderscheidingsvermogen en vervaging van grenzen en vooral over de grote betekenis van de kerk. M.i. hebben veel ontwikkelingen van onze tijd te maken met wat in de zestiger jaren duidelijk werd: gezag in welke verbanden ook werd ter discussie gesteld.
Jongeren van toen maakten duidelijk dat ze af wilden van de oude maatschappij. Geen knellende banden van huwelijk en gezin, geen vader die boven je staat, geen onderdrukkende overheid, geen dominante werkgever, geen conflicten en geweld, geen tomeloos materialisme. Wat wél? Een lieve moederlijke maatschappij in plaats van een strenge, vaderlijke, vrijheid om met z' n allen te gaan wonen in panden die nutteloos leegstonden, vrije sexuele omgang, op een roze wolk leven met behulp van een joint, dansen, feesten… De hippie- en kabouterwereld van flower power.
Ook probeer ik duidelijk te maken hoe belangrijk Gods leefregels zijn voor ons allemaal en hoe goed het is bij Gods volk, de kerk, te horen. En vooral… wat hebben we veel aan moeder kerk te danken en wat kun je van die kerk houden.

De brochure is verkrijgbaar door overmaking van € 3,75 naar banknummer 370212037 Rabobank, Apeldoorn t.n.v. C. van Baardewijk, Apeldoorn.

Hebt u dat nou ook wel eens - dat je overvallen wordt door een soort vermoeidheid als het gaat om de kerk?
Al die veranderingen in de kerk… komt er nou nooit eens een tijd van rust?

Bij ons in de gemeente bijvoorbeeld. Na lang overleg werd er besloten tot kanselruil. Met de nogal ingetogen christelijke gereformeerden, nota bene.
Die eerste zondag onvergetelijk. We waren vroeg om zo min mogelijk te missen. Een paar diakenen in overalls waren al aan het wrikken en trekken aan de preekstoel en ja hoor, na een half uur lag die uit elkaar. Ze waren net vertrokken naar het gebouw van de CG-ers toen die binnenkwamen met de onderdelen van hún kansel. Intussen was er behoorlijk wat onrust ontstaan onder ons wachtenden. De dienstdoende ouderling wekte ons op de tussentijd te vullen met zingen. Van ,,Opwekking". Want daarvan zou in de dienst met de CG-ers weinig tot niets terecht komen.
Nou ja, om een lange kerkdienst samen te vatten: het werd een dienst zonder einde.
En de week daarop weer. Wat een opluchting toen een pienter gemeentelid voorstelde: als de dominees nou eens ruilen? Is dat niet een stuk eenvoudiger?
Dat was de oplossing.

Nog iets waar ik zo'n moeite mee heb. De kindernevendienst. Ik heb vroeger altijd gehoord: de hele gemeente moet 's zondags samenkomen, groot en klein, onder het geklank van het Woord.
Nou ja, zo' n gewone dienst is voor kinderen niet door te komen (vinden sommigen), dus voorkeur verdient een aparte kinderdienst. Ik vond het niks, die eerste zondag toen het zaad des Verbonds meegelokt werd naar een zaaltje in de kelder. Ik vind het niks, dat soort veranderingen…Je wordt er niet goed van.
Kort daarna kwam de roep om een kinderachternevendienst. Ze weten van gekkigheid niet wat ze doen moeten.

Over dominees…daar kom je niet over uitgepraat. Ze hebben soms zo' n rare uitleg. Die van ons preekte pas over het Hooglied. Hij onthulde dat de borsten van de bruid uit Het Hooglied zinnebeelden waren van het Oude en Nieuwe Testament. Ik keek mijn vrouw even aan en liet mijn blikken even dalen. Zinnebeelden van…terwijl het Oude Testament drie maal zo omvangrijk is als het Nieuwe…

't Is al weer een poos geleden dat de nieuwe berijming van de psalmen bij ons werd ingevoerd. Natuurlijk gemopper: je kan langzamerhand wel een tas meenemen naar de kerk, zei een broeder korzelig. Dat gesjouw… Maar raar, vrijdags zag ik diezelfde broeder de supermarkt uitkomen bedolven onder een grote krat pils.

Pas was er paniek. De pastorie, niet van onze dominé gelukkig, stond in brand. Op de tweede verdieping stond een spuitgast die schreeuwde: ,,Waar moet ik beginnen, wat brandt er het eerst?". Iemand op de begane grond reageerde: ,,Pak gauw z' n preken, die zijn kurk- en kurkdroog."

Wij hebben een beetje oude dominé. Hij vertelde dat-ie een poosje geleden met een paar oudere collega' s praatte over het komende emeritaat enz. Bij die gelegenheid zei dominé van Putten: ,,Ik ga niet met emeritaat en ook niet vutten. Ik wil in het harnas sterven." ,,OK", zei onze dominé ,,ik heb thuis zo' n ding staan, die kun je wel lenen."

Onze oude dominé is ook jong geweest en als jonge, ongetrouwde dominé ging hij de pastorie in. In afwachting van de ontdekking van een liefelijke domineese behielp hij zich met een soort hulp in de huishouding. En dat beviel goed.
Een keer had onze dominé een vergaderingetje thuis. De hulp verzorgde de aanwezigen prima. Om een uur of tien bracht ze het laatste bakkie. Ze groette de broeders en met een armzwaai naar de dominé: ,,Ik ga maar vast." Dominé was er niet helemaal blij mee.

Ik ken een dominé en dat is typisch een man van het midden. Wat hij zegt raakt kant noch wal.

Wij hebben een dominé die zijn mannetje staat. Maar die van een kerk verderop, nee, omdat-ie altijd op handen gedragen werd, leerde hij nooit op eigen benen staan.

Er was zo' n theoloog die kraaide: ,,Wat je van boven zegt, komt van beneden". Typisch zo'n theoloog van de kouwe grond.

Iemand geloofde niet dat de ezel in de bijbel gesproken heeft. Wat een ezel. Je ziet ze soms, sprekend op de preekstoel in de kerk.

Bij sommige dominees zie je ter hoogte van het borstzakje een kleine verdikking: daar zit hun bijbeltje

Er is in de kerk altijd veel gevraagd om bewegingsvrijheid. Nou, die is er: kijk tijdens de collecte in een avonddienst maar eens rond.

We zingen nu: ,,Wij leven van de wind", kondigde dominé aan. ,,Mooi", zei een kerkganger en liet de collectezak voorbijgaan.

Chr.cateringbedrijf DE SCHENKER EN DE BAKKER

A.s.woensdag optreden van de ,,Incontinental singers" met na drie kwartier optreden een plaspauze.

Tel uw zegeningen - bij ons een grote keus aan rekenmachines.

Een van de voordelen van de nieuwe aarde: nooit meer formulieren invullen.

Paulus was evangelieverkondiger maar ook tentenmaker en pedicure (?) Ja, hij zat aan de voeten van Gamaliël.

Het is aan te bevelen mensen die belijdenis willen doen ook te onderzoeken op hun kennis van het engels.

VAN ANDEREN GEHOORD

Doopzondag. Verschillende ouderparen laten hun kindje dopen. Het volgende stel. Dominé verbaasd: ,,Maar u was hier een paar weken geleden toch ook." ,,Ja zeker," zegt de man monter ,,maar de foto's waren mislukt."

Naast me in de kerk zit een forse zuster met een paar kinderen. Als het tijd is voor de pepermunt (King, want we zijn gereformeerd) opent ze haar tas. Tot mijn verbazing zie ik een kunstgebit liggen. ,,Waarom hebt u dat bij u?", vraag ik, wijzend op de prothese.
,,Mijn man past op, en als-ie zijn gebit in heeft eet-ie al het vlees op."

Je bent een rund als je met zo' n stiertje stunt. Over baäldienaars.

Je moet de bijbel net zo lezen als de kleine lettertje van een verzekeringspolis

Een oude incontinente broeder zei : ,,We zijn allemaal maar mensen met lek en gebrek."

Hij is lid van de vergadering van bijgelovigen

Joodse man over goj: ,,Geef me een mes en ik maak er een yid van."

,,Oppendaaltje" als de gemeente de ds.toezingt: ,Dat 's Heren zege op u daal."

De wereld ontReddert

Kind: ,,Toen jullie trouwden was het toen nog Oude Testament"

1 Sam.24: David haalde opgelucht (!) adem. Saul deed alleen zijn behoefte maar werd wel te kakken gezet

Langzamerhand nergens meer haan op kerkdak. Logisch: er komt geen kip meer in de kerk.

Ds. lijdt onder afnemend kerkbezoek. Iemand zegt: ,,geen wonder, er zijn ratten in de kerk."
Ds.,,ratten?" Nou die zal ik dan laten verdelgen.
Maar rattenverdelger wil niet in kerk ratten verdelgen.
Iemand anders: ,,Laat ze doodschieten."
Maar schutter wil niet schieten in de kerk.
Derde: ,,ds.u moet ze dopen."
Ds.,,Dopen?"
,,Ja, ik heb mijn kinderen laten dopen en sindsdien zijn ze niet meer in de kerk geweest."

O ja? Ja! Maar dit is al te generaliserend en dus niet juist.
Een groot deel van de jeugd staat (met alle vragen) positief in het leven, heeft idealen en heeft ook oog voor anderen.
Wat wél juist is dat de jongerengeneratie van nu DE HUNKERENDE GNERATIE genoemd kan worden. Dat is ook de titel van het boekje van drs.Els J.van Dijk van de EH. De ondertitel is: ,,De leefwereld van jongeren."
Als er iemand ,,verstand" van jongeren heeft is dat Els van Dijk wel. Zij kent het leven en de nood van jongeren van nu als weinig anderen en zij weet die nood, jou als lezer, op het hart te binden. Ze voert voortdurend indringende gesprekken met hen en geeft dingen daaruit weer in een concrete schrijfstijl. Omslachtig, verhullend is zij nooit.
Citaten zeggen meer dan allerlei uitspraken van de bespreker. Hier volgen er een paar:

,,Opvoeden is geen emmer vullen, maar een vuur ontsteken."
,,Als jongeren de kerk verlaten, heeft de kerk al veel eerder de jongeren verlaten."
,,….worden zij meer dan ooit geconfronteerd met de gebrokenheid van het bestaan."
,,Steeds meer jongeren/tieners zijn chronisch vermoeid en hebben last van angst en stress."
,,Als alles kan en alles mag, wat en hoe moet je dan in vredesnaam kiezen?
Hoe moet je in die wereld je identiteit ontwikkelen?"
,,De angst om er niet bij te horen, om iets te missen van de grote hoeveelheid informatie, maakt jongeren ziek."
,,Nog nooit eerder is seksualiteit zo losgemaakt van een liefdesrelatie als in onze tijd."
,,Zij hebben last van een vol hoofd, zoals zij dat zelf zeggen…"
Helaas moet ik een heleboel overslaan. Toch nog wat:
,,Als priesters hebben opvoeders de taak het vuur van de liefde te ontsteken in de harten van jongeren."
,,Een van de belangrijkste opdrachten die opvoeders en begeleiders van jonge mensen hebben, is het verlangen oproepen tot ,,het echte leven"."Dat houdt in het verlangen naar God, het verlangen om ertoe te doen in deze wereld…"

Ouders, vooral van opgroeiende kinderen,en iedereen die met jongeren te maken heeft, lees dit boekje! U kunt er zoveel aan hebben. Jongeren doe het ook, je zult er heel veel in herkennen.. En nog wat: zoek eens contact met ouderen in de gemeente, praat met hen. Dat kan voor beide partijen zo goed en nuttig zijn.

,,De hunkerende generatie" ISBN 9 789033 630682. Prijs € 9,95. De CLC heeft het.

Ik heb al vaker met groot enthousiasme geschreven over het blad ,,De Oogst"van de Stichting ,,Tot Heil des Volks" te Amsterdam. Het bevat uitstekend geschreven artikelen van auteurs die echt wat te zeggen hebben, het kiest in ,,de strijd der geesten" duidelijk positie en heeft een uitgesproken christelijk karakter.
In deze aflevering wat citaten uit artikelen van het januari-nummer. Dat heeft wel het bezwaar dat u de contekst mist, maar dan kunt u gewoon het betreffende nummer bestellen.
De titel van het recente nummer is KANTELEND TIJDPERK,

Directeur van ,,het Heil" Henk van Rhee schrijft in het openingsartikel: onder kopje ,,Eindtijd?": ,,Of wij in onze tijd nu bij het keerpunt naar de in de Bijbel beschreven eindtijd zijn, zal ik niet met stelligheid zeggen. Maar ik houd er wel rekening mee.
Want voor het eerst in de geschiedenis zijn alle ontwikkelingen die nu plaatsvinden van mondiale betekenis. Niemand ontkomt er aan. Van de digitale revolutie tot de financiële crisis en de veel te grote footprint van onze levensstijl. Iedereen wordt er door geraakt. Juist dat is ook een kenmerk van de Apocalyps. Hoe het ook zij, het is tijd om opnieuw te getuigen van een nieuwe tijd, de komst van het Koninkrijk van God."

Matthijs Langeraar schrijft in een artikel ,,Tijd van ommekeer" o.a.over de Übermensch: ,,Tegelijkertijd zijn er problemen die overheden en opvoeders niet meer onder controle krijgen: schooluitval, schulden, obesitas, alcoholmisbruik, gameverslaving en publieke agressie. Kortom de wetteloze Übermensch is onder ons werkzaam."

Corine Bruggink schrijft een artikel ,,Boodschappers op de bres". Ze citeert prof. dr.  Roel Kuiper die opmerkt: ,,De huidige tijd heeft boodschappers nodig. Een strijdbaar en belijdend christendom is altijd het meest gezegende christendom geweest. Laten we actief op de bres gaan voor een wereld waarin gerechtigheid woont. Isaäc da Costa schoof elke morgen de gordijnen open vanuit de verwachting dat Jezus terugkomt."

U kunt dit nummer bestellen bij ,,De Oogst", O.Z.Voorburgwal 241, 1012 EZ Amsterdam, tel.020 3446310 email info@deoogst.nl . Een jaarabonnement kost maar € 22,50.

JONGEREN

Drs Els.J. van Dijk van de Evangelische Hogeschool ,,De hunkerende generatie". De leefwereld van jongeren.
Dit boekje laat zien hoe jongeren van nu echt zijn.

Ik hoop er op terug te komen.

WE BEGINNEN

met het bekende en ontroerende gedicht van Dietrich Bonhoeffer: ,,Door goede machten trouw en stil omgeven…"
Bonhoeffer leefde van 1906 tot 1945. Hij was een zeer begaafde en ook moedige theoloog die zich bewust was van het duivelse van het Nazi-regime. Wegens zijn betrokkenheid bij een aanslag op Hitler werd hij in 1945 opgehangen.

Natuurlijk is het gedicht getekend door persoon en omstandigheden van Bonhoeffer, maar ook voor ons staat er veel herkenbaars in.

.Vertaling J.W.Schulte Nordholt.