|
26 augustus 2010 |
8e
jaargang – nummer 17 |
|
|
|
ONS MOOIE NEDERLANDS
Ik krijg tegenwoordig
mailtjes met teksten als: Horloges krijgen maar hier
goedkoop. Deze horloges zullen hou van jou. Zeer snel en
veilig horloge werken. Alles is zeer snel en neutraal.
Get dure Horloges zeer snel en zeer goedkoop hier en
bestel zonder risico. U krijgt een garantie.
TIP
Wilt u een originele
tekst van uzelf of van een ander…laat hem op een
tegeltje zetten. ( www.truttigtegeltje.nl
)
SJOEGE GEVEN
,,Liefde moet van twee
kanten komen", zeggen we.
En dat is ook zo: je kunt als jongen hartstikke verliefd
zijn op een meisje, maar als het kind geen sjoege geeft,
gebeurt er niks.
God heeft ons hartstikke lief - dat is de belovende
kant, de liefde van God. En Hij verwacht dat we Hem
hartstikke liefhebben - dat is de gelovende kant, de
liefde van jou en mij. Maar als jij geen sjoege geeft,
gebeurt er niks.
SNEU
Tijdens de snake-wake
kreeg zij een take-bate.
BESCHAAFD
SCHELDEN
Wilt u schelden en toch
netjes blijven? Een paar tips: Grobbejanus, Plurk,
Raasdonder, Kliemert, Pieremezeur, Efteling,
Patetter.
En als uitroep van verbazing: Grutvernakel!
WEBSITES CHRISTELIJK
GELOOF
WIE WAST DAN ONZE BILLEN?
,,Hoe oud ben jij
nou?"
,,Acht, net zoals jij."
,,Denk jij wel eens aan vroeger?"
,,Veel te veel naar mijn zin. En dan denk ik: hoe moet
het in de toekomst?"
,,Hoe zo?"
,,Nou, als wij oud zijn bestaan er bijna alleen nog ouwe
mensen en dan vraag ik me af: wie wast dan onze billen?.
,,Daar heb ik nog nooit aan gedacht".
,,Was ik al bang voor."
MILIEU
Ik wandelde een keer met
een van de kleinzonen. Hij was 6 of 7. Ik signaleerde
het nodige straatvuil en wekte hem op altijd het milieu
te ontzien. Met een wegwerpend handgebaar zei hij:
,,opa, dat hele milieu kan me geen zak schelen."
TIEN-EURO-BELTEGOED-HOER
DIE JE BENT!
hoorde iemand een jong
meisje tegen een ander jong meisje zeggen.
De kranten berichten dat meisjes, kinderen nog, voor een
lekker hapje, wat beltegoed, een cadeautje, met mannen
naar bed gaan.
Wat moet hier een leed achter schuilen!
GELEZEN
De ene profeet tegen de
andere: ,,Je ziet er een stuk beter uit dan volgende
week".
HERDER
Je leest wat hedentendage…:
aangetroffen
in het bos,
geketend aan een boom,
hongerig en koud tot op het bot:
man, vrouw en twee kinderen -
hun hond moest zo nodig alleen op vacantie.
Een herder…notabene. |
GELEZEN
,,Je kunt je tijd maar
één keer uitgeven".
,,Christenzijn betekent dat je gered bent van een
zinkend schip."
,,In de spiegel van Gods Woord (de Bijbel) leren we
onszelf kennen. Kijk eens wat vaker in de spiegel van de
Bijbel."
BORD
VOOR KOP
,,Elke man de wereld uit,
te beginnen in Nederland."
Eiste Mien, die feministe.
Mien, dat meen je niet want ik denk
dat je ze na één dag al miste.
Een versje uit
,,RESTANTOPRUIMING" - dichtwerk, mijn laatst
verschenen gedichtenbundeltje.
Hebben? Maak € 10,25 over op bankrek.nr 692060316 ING,
Apeldoorn ten name van C. van Baardewijk en u krijgt het
thuisgestuurd.
NCRV - IN THERAPIE
Geachte redactie,
Ik vind van deze serie
een beklemmende werking uitgaan. Elke keer als ik kijk
naar een nieuwe aflevering komt dat op me af.
Het geheel is in mijn beleven van een grauwe
troosteloosheid.
De rollen worden zo knap gespeeld dat je niet meer kunt
denken ,,O, het is maar toneel". De acteurs wórden
de therapeut en zijn cliënten.
Maar ieder zit in zichzelf opgesloten in eigen afwering
en ressentiment en in eigen onwrikbaar gelijk.
Ieder lijkt te leven in een eigen gesloten wereldje,
waarin er niets anders is.
Iedereen lijkt alleen zichzelf te zien en de ander is de
vijand die je bedreigt.
Benauwend.
Ik
leef ook in deze heel reëel gebrachte verbeelde
werkelijkheid.
Maar wat een afschuwelijke werkelijkheid. Zo herkenbaar:
het tot het uiterste opkomen voor jezelf, het volkomen
centraal stellen van eigen geluk en welbevinden,
assertiviteit tot het uiterste. Het is de verstikkende
hedendaagse wereld, althans een deel ervan. En wat een
egoïsme.
Er lijkt geen uitweg. Er is niets anders.
Maar dit is toch niet een programma voor een omroep die
de c in zijn naam heeft. Die c verwijst dus naar
Christus, die grote Therapeut.
Wat een kansen om naar Hem te verwijzen. Hij kan mensen
naar een oase brengen, ruimte geven.
Maar , In Therapie" is alleen maar woestijn. Hoe
kúnt u.
Over dat gevloek en die obscene, normloze woorden en
uitdrukkingen zwijg ik maar.
Met vriendelijke groet,
C.v.Baardewijk, Apeldoorn
www.keesvanbaardewijk.nl
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
12 augustus 2010 |
8e
jaargang – nummer 16 |
|
|
|
SCHIETEN & SCHOLEN
Deze keer twee totaal
verschillende getinte stukken. Het eerste is
,,Schieten" door de steeds bekender wordende
dichter Van Takkebos (pseudoniem) en het tweede is een
indrukkend gebed van een scholier.
|
Schieten Toen
ik nog in het leger was,
kon ik toch zo genieten,
daar mocht ik met een echt geweer,
op vijand`s poten schieten.
Maar was de ammunitie op,
dan schoten we met spek,
dat was wel eens het doel voorbij,
of klets ik uit mijn nek.
`Zondags dan was het rustig
en hadden we geen werk,
we schoten na het schietgebed,
de kogel door de kerk.
Maar was er een manoeuvre,
en kropen we door het stof,
dan ging ik wortelschieten,
gewoon maar uit mijn slof.
Eens schoten we een beer,
zijn huid was al verkocht,
nog voor een schot gevallen was,
wie had dat ooit gedocht.
Het moeilijkste van alles,
was schieten met het geld,
met daags één gulden vijftig,
was je gauw uitgeteld.
Het schiet niet op en ook te kort,
dikwijls het doel voorbij,
dan schiet ik even vlug een bok,
het mak`lijkste voor mij.
Als`t kruit nog niet verschoten is,
en heb ik nog genoeg,
dan geef ik aan een ieder,
een flink schot voor de boeg.
Men heeft ook een kanon,
om muggen te gaan schieten,
of onder iemand`s duiven,
dat noem ik pas genieten.
De diensttijd was voor mij voorbij,
wat heb ik het genoten,
men heeft mij met een schietstoel,
de vrijheid in geschoten. Van
Takkebos. |
|
|
Nieuw
gebed voor scholen
Een 15 jarige
scholier uit Ohio schreef onderstaand gebed, een
"Nieuwe Belofte van Trouw", omdat de
"Belofte van Trouw" en "Het Onze
Vader"niet langer gebruikt mogen worden omdat
het woord "God" daarin genoemd wordt.
Nieuw School Gebed
Nu zit ik weer in
school
waar bidden tegen de regels is.
Want deze grote Natie onder God
vindt het noemen van Hem erg raar.
Als nu de Heilige
Schrift in de klas wordt genoemd
schendt het de "Bill of Rights".
En elke keer dat ik mijn hoofd buig,
wordt het een federale kwestie.
Ons haar kan paars
zijn, oranje of groen.
Dat is geen overtreding, maar een ding van
vrijheid.
De wet is nauwkeurig, de wet is precies.....
Hardop gesproken gebeden zijn een ernstig
vergrijp.
Want bidden in een
publieke zaal
zou iemand zonder geloof kunnen beledigen.
We moeten alleen in stilte mediteren.
God's naam is door de Staat verboden.
Het is ons
toegestaan te vloeken en te kleden als een
monster,
mogen onze neuzen, tongen en wangen doorboren.
Wel kunnen we vuile lompen dragen, maar niet de
Bijbel.
Als ik iets aanhaal uit het Goede Boek maakt dat
me strafbaar.
We kunnen een
Senioren Koningin kiezen die in verwachting is
en de ongetrouwde vader onze Senioren Koning.
Het is ons niet geoorloofd om goed van kwaad te
onderwijzen.
We worden geleerd dat zulke oordelen ons niet
passen.
We kunnen onze
condooms en voorbehoedmiddelen krijgen,
toverkunst en vampiers studeren, totempalen
oprichten.
Maar de Tien Geboden worden niet toegestaan;
geen Woord van God mag deze menigte bereiken.
Ik moet erkennen
dat de school wanordelijk is als
chaos de school beheerst.
Daarom, Here, deze stille bede:
dat als ik doodgeschoten wordt, wilt Gij dan a.u.b
mijn ziel nemen.
Amen.
Als je je niet
schaamt, geef dit dan a.u.b. door!
Jezus zei: "Als je je schaamt voor mij, zal
ik me schamen over jou voor mijn Vader"
Vrij
vertaald uit het Engels door Henny Eshuis-Ekkel.
23 Juli 2010
|
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
29 juli 2010 |
8e
jaargang – nummer 15 |
|
|
|
OVER DOOD EN STERVEN
,,Wat kan in ’t Gooi, /
een schuldloos kind. / met rozen op de frisse kaken, /
daar ’t niets dan leven in zich vindt, / van dood en
sterven maken?”
Het kan er niets van
maken, het kan niets begrijpen van dood en sterven. En
dat is goed. Een kind moet z’ n wereld ontdekken en
zich verbazen. Een kind moet, liefst blij en onbezorgd,
leven en spelen.
Maar een mens wordt ouder
en ouder. En de een meer, de ander minder wordt door
zijn lichaam attent gemaakt op z’ n sterfelijkheid. Je
ziet het in je leven bij anderen gebeuren, dat de aardse
tent wordt afgebroken. En wat kan dat een emoties en
deernis opwekken als je een geliefde ziet lijden, als je
ziet hoe allerlei functies uitvallen. En als je dat zelf
overkomt, of er een zwaard door je ziel gaat… Verlamd
van moeheid zijn, doodziek zijn is al een beetje
sterven. Daar weet een kind gelukkig niets van, als het
goed is.
Denken over de dood en
sterven, je ontkomt er op de duur niet aan. Gedenkt te
sterven”. ,,Memento mori”. ,,Denk er aan dat je moet
sterven”. Maar op z’ n tijd, áltijd met het einde
van het leven bezig zijn is niet goed. De dichter Bloem:
,,Denkend aan de dood kan ik niet slapen. En niet
slapend denk ik aan de dood”, suggereert bijna dat het
hem obsedeerde. Niet altijd, maar ook niet: nooit
,,Midden in het leven, zijn we door de dood omvangen.
Wie is daar die hulp ons biedt, dat wij troost erlangen?
Alleen Gij, Here Jezus”. Je bezinnen op je levenseinde…er
zijn veel mensen die er niet over piekeren. ,,Als het
zover is, merk ik het wel.” Dat kan ook nooit goed
zijn. En ook, vooral niet te vergeten, je moet je
voorbereiden om je God te ontmoeten.
We maken een vreemde reis
door het leven, naar een onbekend en toch lokkend doel.
Doel is: in de armen vallen van een wachtende,
liefdevolle God en Jezus Christus ontmoeten en Gods
Heilige Geest.
Misschien verlangen we
nog wel extra naar Jezus Christus. Als naar een
vertrouwde en bekende Broer. Hij leefde met een leven en
een lichaam als wij, onder ons.
,,Mijn Jezus, ik hou van
U, ik noem U mijn vriend”, zingen we.,,Want U droeg de
straf voor mij, die ik had verdiend”. Jezus, die
ontzagwekkende Zoon van God, mijn Vriend? Jezus, tegen
Wie Petrus zegt: ,,Ga uit van mij, want ik ben een
zondig mens!”, mijn Vriend? Ja.
,,Midden in het leven,
zijn wij door de dood omvangen”. De harde, bittere
dood, die komt vast en zeker. Maar wat is het vervolg?
,,Als ik in uw glorie /
uw eeuwigheid kom / dan buig ik mij voor U / in uw
heiligdom / gekroond met uw heerlijkheid / zal ‘k
zingen voor U / ‘k heb van u gehouden / maar nooit
zoveel als nu”.
TWEE TIPS
Een van onze kleinzonen
maakte me attent op de twee volgende diep-ontroerende
filmpjes:
YouTube
- Andrea Boccelli – tells a ,,little story” about
abortion.
en
You
tube – Eliot – the 99 balloons.
EN DAN IETS HEEL ANDERS
Ik ga graag naar de kerk
(of heb ik dat al eens geschreven? Maar waar ik wel eens
moeite mee heb is dat er zo vaak over dezelfde teksten
gepreekt wordt.
Onderweg naar het
bedehuis denk ik wel eens ,,Waarschijnlijk komt vandaag
de verloren zoon weer thuis” of ,,Het zou me niks
verbazen als de Samaritaanse vrouw vandaag rond het
middaguur (het heetst van de dag) naar de waterbron gaat”
of ,,Zouden we vandaag weer gesommeerd worden de
geestelijke wapenrusting (uit Efeze 6) aan te trekken?”
Prachtige Bijbelplaatsen,
niks mis mee, maar zo vaak…
Dit overwegende kwam het
volgende mij in de gedachten:
|
Domineesbijbeltje.
Wat een bijbels heb ik in
m’ n boekenkast staan,
trots laat ik er soms mijn blik over gaan.
Maar wat me af en toe wel steekt,
is dat er nog altijd één ontbreekt.
Kijk in de boekwinkel, heeft iemand gesuggereerd,
O.K., dat dan maar een keer geprobeerd.
,,Heeft u hier ook een domineesbijbeltje staan?”
Met glazige ogen kijkt de verkoopster me aan.
,,O, ik zie hem al, daar ligt-ie, wat een pover
exemplaar”.
Het is hem echt, maar flinterdun, wat raar . |
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
15 juli 2010 |
8e
jaargang – nummer 14 |
|
|
|
DE ORANJEKOUSENKERK
(column – overgenomen
van www.refoweb.nl)
Voor wie het gemist heeft…
ons land heeft er een kersverse en fanatieke geloofs-
beweging bij: de oranjekousenkerk. In korte tijd heeft
deze fundamentalistische beweging zo’ n 10 miljoen
aanhangers geronseld die bereid zijn hun tegenstanders
te vierendelen, verbranden, voor de leeuwen te gooien,
te kruisigen, te wurgen en tal van andere enge en
pijnlijke doodheden te bezorgen. Met plezier. Ook dat
nog. Wie niet meehost met de berijmde gezangen van deze
oranje ayatollahs, hun oppermachtige bal aanbidt of
weigert neder te knielen voor de elf godenzonen op het
heilige groene gras, krijgt een enkeltje richting
doodschopgebied

En wie veronderstelt dat
dit allemaal nog wel meevalt, moet maar eens op z’ n
dooie akkertje de reacties in de krant van lachwekkend
Nederland spellen. En zo zijn er nog tal van andere
websites waar deze gelovigen hun shariaplannen lanceren.
De taliban der lage landen passeert al-Qaida met stip in
fanatisme en zelfbedachte martelpraktijken. En voor die
positie moet je toch wel de nodige haatgevoelens
verzamelen.
De dominee die in de
vragenrubriek van Refoweb zei te hopen en te bidden dat
het Nederlands elftal zo spoedig mogelijk zal verliezen,
heeft als eerste kennis kunnen maken met de
doodsbedreigingen uit de de diepe krochten van de
balgelovigen.
Wat zijn de kenmerken van
deze nieuwe religieuzen. Volgens de Dikke Pedia, en ik
citeer: ,,De Oranjekousenkerk is een ultra
extremistische en orthodoxe geloofsgroep met racistische
tendenzen binnen de International World Soccer Church.
Drie maal per dag aanbidden ze een zwart-wit gestipte,
onwelriekende bal. Hun geloofsbelijdenis is even kort
als simpel: Er is geen god dan koning voetbal en oranje
is zijn kleur. Minstens tweemaal per week gaan ze naar
de voetbaltempel, onder het galmen van hun dreigende
volksgezangen, vaak gericht aan tegenstanders. De
liederen zijn goed doordacht en van een hoog literair
niveau zoals ,,Hup Holland Hup”, en ,,Laat de leeuw
niet in zijn hempie staan”, of ,,Aanvalluh…”Volgens
één van hun geboden is het dragen van een oranje hoed
of muts, kousen of andere oranje versierselen verplicht.
Daar komt dan ook de bijnaam Oranjekousenkerk vandaan.
Het hebben van een eigen mening of een IQ van hoger dan
49 is verboden en wordt bestraft met honderd
Weesgegroetjes aan de heilige Rinus of Johan, evenals
het dagelijks verplicht bestuderen van de WK-finale uit
1974, totdat de zondaar openbare schuldbelijdenis heeft
gedaan van zijn gebrek aan oranjemotivatie.”
En zo kunnen we nog wel
even doorgaan. Bijkans worden er ook nog wat Joden,
christenen en homosexuelen, indien voldoende voorradig
op het moment dat de voetbaltempels uitgaan, tegen de
vlakte gemept. Het is opmerkelijk genoeg het enige
fundamentalistische geloof dat in ruime mate
overheidssubsidie krijgt en op alle terreinen wordt
gestimuleerd. Het is ook de enige zware religie waar
verwende multimiljonairs zich godenzonen noemen en waar
om hun heilige handtekening wordt gebeden.
Kortom, een
aantrekkelijke beweging voor iemand die vulsel zoekt
voor de nutteloze, holle ruimte in zijn schedel. En so
hep ieder nadeel se voordeel
DE VUVUZELAS KLINKEN
Hoor, vuvuzelas klinken,
de vijand is nabij.
Ik zie scheidsrechters winken,
en niemand staat er vrij.
Mijn hart zinkt in mijn schoenen,
dus knal ik hem er in,
ik wil de bal wel zoenen,
één nul, een goed begin.
Daar is geen hulp
voorhanden,
voorhanden dan van Kuyt.
Hij doet de bal belanden,
in vijands doel, recht uit.
Nu Sneijders nog een doelpunt,
met goed linkerschoen,
de fluit gaat, dit is ’t eindpunt.
Neerland is kampioen.
Van Takkebos
HET OVERWINNINGLIED
Eens als vuvuzelas
klinken
van tribunes, links en rechts,
duizend stemmen ons omringen,
en ,,hup holland “ wordt gezegd,
rest er niets meer dan te zingen,
Robben heeft het pleit beslecht.
Wij zijn allen in de
wolken,
glimlachen van oor tot oor,
tellen weer in vaart der volken,
brullen in een machtig koor:
,,Holland heeft Spanje verzwolgen,,
als door Octopus voorspeld.”
Roep de moffen tot
getuigen,
die van ouds ons vijand is,
al onze gestolen fietsen,
is nu niet meer ergernis.
Heel de wereld maakt ons niets en
zelfs niet hun begrafenis.
Van Takkebos
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
1 juli 2010 |
8e
jaargang – nummer 13 |
|
|
|
ZONDAG
Was u al lang van plan zo’
n handige fietsendrager aan te schaffen?
Dan heb ik een geweldige aanbieding voor u. Voor de
Diamant fietsendrager betaalt u niet € 329 maar
slechts € 79. Dat scheelt u maar even € 250 !!!
Alleen, die prijs geldt uitsluitend op de koopzondag.
U koopt niet op zondag… jammer dan. Dan geen goedkope
fietsendrager
.
U bent boekenliefhebber,
vooral antiquarische boeken mint u. U struint alle
verkopingen af met de gedachte: stel je voor dat ik…
En u weet: in Deventer is één keer per jaar die
fantastische uitgebreide boekenmarkt.
Alleen: die is op zondag en u gaat op zondag niet naar
alle mogelijke evenementen en u koopt op die dag ook
niet. Jammer…
Steeds meer activiteiten
en wedstrijden en happenings e.d. worden op zondag
gehouden en worden daardoor onbereikbaar voor mensen die
die dag willen eren.
Feesten en evenementen, vlooienmarkten en
meubelboulevards: wat een mooie vulling die je uitspaart
door niet naar de kerk te gaan.
De zondag heeft een ander
karakter gekregen. Natuurlijk
niet dat iedereen vroeger een kerkbank verwarmde, maar
een verschuiving is onmiskenbaar.
En het tij lijkt niet te keren.
Ik weet wel dat het
praktisch niet helpt als je zegt: het is een trieste
ontwikkeling en een verarming, maar ik zeg het toch. En
ik zeg erbij: het is een harde klap in het gezicht van
God. God gaf de sabbat en de zondag niet om ons te
kwellen, maar om ons creatief te laten rusten, ook, en
niet in het minst, waar zijn Woord klinkt.
Vroeger
en nu zijn er mensen geweest die nooit aflatend moesten
werken, zeven dagen in de week. Wat een vreselijk en
uitputtend bestaan. Uitzichtloos.
We lezen vandaag ook over kinderen die zonder ophouden
afgebeuld worden. En vroeg of laat, maar het meest
vroeg, breken mensen en zijn ontregeld en kapot. En je
gruwt ervan. En wat moet God daarvan gruwen. God beoogde
creatieve en weldadige rust. Om mensen op adem te laten
komen, om ze op te laden met energie en zin om er weer
tegenaan te gaan. Wat een prachtige mogelijkheid om in
een wereld van afbeulerij en platte geldzucht mensen te
laten opbloeien. In een wereld die zonder adem te nemen
moet produceren.
We keren als samenleving
terug naar het heidendom en naar de ontluistering ervan
en wijzen Gods goede gaven af.
Wat triest. ,,Hier wordt de rust geschonken” zingen we
als gelovigen die ’s zondags rond de Heer en zijn
opbouwende Woord samen komen. (Wat een voorrecht in een
wereld met veel gelovigen die elke gelegenheid daarvoor
ontnomen wordt.)
Rust en bezinning in een
voortjagende wereld. Ach, zagen alle mensen maar wat tot
onze vrede dient en wat uit Gods vaderhand afkomstig is.
VOETBALKOORTS EN –
GEKTE
Daar weten en zien we
alles van. Maar zo ’n veertig jaar geleden konden ze
er ook wat van. Ik vond in een map een krantenknipsel
van vrijdag 8 mei 1970. Toen
veroverde Feijenoord in Milaan de wereldcup. Een en
ander uit het verslag:
,,Het Feijenoord dat
Celtic wegvaagde was van superklasse. Happels fameuze
driehoek op het middenveld, oorzaak van het feit dat
Celtic's normaal allesvernietigende stoomwals tot een
hoop oud roest, goed voor de schroothoop, werd
gedegradeerd, zelfs van absolute wereldklasse.
Wie kreeg er geen brok in de keel bij de aanblik van een
tengere man met die verschrikkelijke actieradius Wim
Jansen?
Ontroerd en met brandende ogen aanschouwden de duizenden
daarna die héérlijke taferelen. Van Feijenoordspelers,
dronken van geluk, in een wilde uitbundige
overwinningsdans”. Enzovoort, enzovoort.
GRAPJE

|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
17 juni 2010 |
8e
jaargang – nummer 12 |
|
|
|
O LEER MIJ, ARME DWAAS….
Gij badt op enen berg
alleen,
en… Jesu, ik en vind er geen
waar ‘k hoog genoeg kan klimmen
om U alleen te vinden:
de wereld wilt mij achterna,
alwaar ik ga
of sta
of ooit mijn ogen sla;
en arm als ik is er geen,
geen een,
die nood hebbe en niet klagen kan;
die honger, en niet vragen kan;
die pijne, en niet gewagen kan
hoe zeer het doet!
O leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet!

Guido Gezelle, de dichter
van dit vers, staat bekend als een grote in Gods
koninkrijk. Priester, geleerde en vooral dichter.
Origineel dichter, die verrassend en trefzeker en zo
kinderlijk bewonderend over het geschapene schreef. En
die de taal zo kleurrijk hanteerde (denk aan ,,O,
krinkelend, winkelend waterding”).
Maar deze reus in het
koninkrijk heeft een benauwend probleem. Hij wil zo
graag God ontmoeten en dan helemaal met zijn hele
innerlijk op Hem gericht zijn. Hij wil helemaal alleen
zijn met de Vader. Net zo als Jezus. Hij wil zich, om zo
te zeggen: ,,Samen met God opsluiten”. Zonder afgeleid
te worden door de wereld. Hij wil zo graag al zijn nood
in Gods handen leggen.
Jezus vond zo’n plaats,
op een hoge berg maar Gezelle kan zo’n berg niet
vinden. Waarom niet? Omdat de wereld die hem achterna
komt in hém zit. Klopt dat, bij zo'n vrome? Ja, net als
bij ons zit de wereld hem in het bloed, met al z’n
neigingen. We willen zo graag alles achterlaten bij God
aan verkeerde gevoelens en gedachten en verlangens maar
het lukt lang niet altijd.. ,,De wereld wil mij achterna”.
En God schuift van je weg.
Maar die nood en die
honger dan… Wat deden die Gezelle pijn. En wat doen
die ons pijn. Het is haast niet uit te spreken hoe
moeilijk het is alles bij God te brengen en bij Hem
achter te laten…
,,O leer mij, arme dwaas,
hoe dat ik bidden moet”. ,,Here, leer ons bidden”,
vragen de discipelen. En ze krijgen het ,,Onze Vader”.
Maar ondanks en mét dat volmaakte gebed blijven we,
denk ik, levenslang tobben
met ons bidden.. We zijn zo verward en zo vaak op
onszelf gericht en we willen zo veel en de wereld trekt
ons weg bij God vandaan. Maar ook dit komt een keer
goed. En intussen moeten we ons er al stuntelend maar
aan vasthouden, dat wij die niet weten hoe te bidden
naar behoren, geholpen worden door de Geest die ons in
onze zwakheid te hulp komt. * Ik stel me dat zo voor dat
ons gebed onvolmaakt en onbeholpen bij God binnenkomt en
dat de Geest er iets moois van maakt, iets dat God als
muziek in de oren klinkt.* Rom. 8:26.
VOOR ANNERIEKE
(kleindochter van Ati van
Gent en Kees van Baardewijk)
Zal ik jou eens wat in je
oortje fluisteren?
Ja? Dan moet je even heel goed luisteren.
Jezus, die nu in de hemel
leeft,
en die ook om jou zo heel veel geeft,
Hij komt naar ons toe om bij ons te horen,
kijk naar Hem uit en spits maar je oren.
En áls Hij komt gaan we
juichen en zingen,
en jij mag dan ook voor Hem dansen en springen.
Want jij hoort er ook helemaal bij,
en daarom zijn we vandaag zo blij.
Hij zegt het zélf dat je
bij Hem hoort,
en geloof Hem nu maar gewoon op zijn woord:
,,Kom, Annerieke, luister naar wat Ik je zeg:
vandaag krijg jij een teken voor onderweg.”
Je bent mooi, wondermooi
gedaan, geboren en gekomen
in het licht. Je hebt een naam,
een stem, gezicht.
Je komen is bericht aan deze wereld,
meer dan een hoopje mens en de vervulling
van een wens.
Je bent gevangen, opgevangen en op je plaats
gezet. Leven in de palm van een Hand
waar met spijkerschrift jouw naam in staat
gegrift.
Ati van Gent
IETS HEEL ANDERS
N.a.v. ,,Spreuken”-
toegesneden op vandaag.
Jongen, zoon van me,
keer je om als je in verleiding komt,
als het scherm je lokt en trekt.
Geef je ogen geen kans
en bewaar boven alles je hart.
Beelden wís je niet,
maar ze klonteren tot een gezwel,
dat in je groeit als een kanker
waar geen chemo tegen op kan.
OP WEG NAAR INDIA
|
|
De samenwerkende organisaties ‘Hulp Vervolgde
Christenen’, ‘ Schreeuw om Leven’ en ‘Pro
Life Zorgverzekeringen’, vandaag (16 juni)
op weg naar het ‘Kinderweeshuis-project’
in de Indiase stad Coimbatore. In de TukTuk zitten
v.l.n.r. Jan Bor, directeur van HVC en de heer
en mevrouw Dorenbos van de Stichting Schreeuw om
Leven.
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
6 mei 2010 |
8e
jaargang – nummer 11 |
|
|
|
OM TE BEGINNEN
een bijdrage van mijn
goede vriend Van Takkebos die in een verbazingwekkend
hoog tempo gedichten produceert.
| Intensive
Care
De tijd loopt
uit, het uurglas vol,
eens moet ik toch vertrekken.
Ik zou Heer, als het even kan,
het nog een beetje rekken.
Ik ben nog redelijk gezond,
nog niet de ergste kwalen.
Ach Heer geef nog een beetje tijd,
voordat U mij komt halen.
En mocht het mij wat slechter gaan,
dan vraag ik lieve Heer,
dat U mij op wilt nemen,
in Uw Intensive Care.
Van Takkebos |
 IN
HET
Oecumenisch Maandblad ,,Open
Deur” trof ik een paar prachtige illustraties aan
die ik u, vind ik, niet mag onthouden.
Ik ga er even tussen uit.
Na de vacantie, half juni a.s., hoop ik weer terug te
komen.
Gaat u zelf ook al op
stap, of op een later tijdstip, een goede en
ontspannende tijd toegewenst en na half juni hoop ik u
dus weer te verwelkomen.
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
22 april 2010 |
8e
jaargang – nummer 10 |
|
|
|
VOOR DE GELOVIGE
is het altijd Pasen.
Daarom, al een poosje na de Paasviering van dit jaar,
een gedicht hierover van Ati van Gent.
Ik trof het aan in ,,Samenvaart” het kerkblad van de
Protestantse gemeente van Egmond.
OPGESTAAN
Wij waakten. Drie bange
dagen en nachten
zoals de profeet in de buik van de vis.
Met flarden gedachten en woorden van Hem,
mijn meester. Dood.
Ze hebben zijn lichaam in
doeken gewikkeld
- als bij een nieuw geboren kind – en legden
- Hem in der aarde schoot. Zijn toen gegaan,
- de sabbat brak aan. Bij Hem, de wachten.
Wij braken het brood en
dronken de wijn,
wij zongen de psalmen, wij baden en treurden.
O, bergens en heuvels, val neer en bedek ons.
Maar nee: de hemelen scheurden en kusten de Zoon.
Mijn ogen, blind van tranen, zien Hem niet staan,
tot Hij mij roept. Een stem in doffe oren.
Een open graf. Een nieuwe naam.
Het meest bijzondere kind ter wereld….
En een moeder zoals jij.
Ik ontving een juweel van
een boekje over kind-adoptie van WORLD VISION. Ik neem
maar gewoon de toelichtende tekst van World Vision over.
,,Wat je als moeder voelt voor je kind is aan niemand
uit te leggen. Behalve aan andere moeders. Het
ongelofelijke wonder van een mensje dat je zelf hebt
voortgebracht. Jouw vlees en bloed. Aan je kind ben je
met elke vezel verbonden. Jouw
kind is het meest bijzondere kind ter wereld.
Een moeder in Tanzania,
India, Guatemala of Oeganda voelt dat ook. Er is één
verschil: armoede ontneemt haar de kans haar kind tot
bloei te zien komen. Ze moet dagelijks toezien dat haar
kind niet genoeg te eten heeft. Geen schoon water kan
drinken. Geen schone kleren aan kan trekken. Niet naar
school kan. Of ziek is en niet behandeld kan worden.
Stel je het even voor… Het maakt je boos, radeloos.
Het is zo oneerlijk.
Met dit boekje willen we
jou aanmoedigen je moederhart te volgen. Te reageren
zoals je zou willen reageren: met liefde en concrete
actie. Jij kunt iets doen tegen het onrecht van de
armoede: sponsor een kind en zijn moeder via World
Vision. Doen wat je kunt, geeft een geweldig gevoel. Een
je zult er een leven mee veranderen. Het leven van het
meest bijzondere kind ter wereld.”
Vijf redenen om een kind
te sponsoren via World Vision:
Jouw bijdrage verandert een leven.
Zorg die je je eigen kind zou geven.
Echt
contact met je sponsorkind.
Je helpt kind, familie en omgeving.
Nog geen euro per dag.
World Vision
Dit is Joan, die wacht op adoptie.
Zonnehof 38
3811 ND Amersfoort
tel. 033 4643444
info@worldvision.nl
www.worldvision.nl
DE
OOGST
altijd ter zake, altijd
duidelijke, bijbelse voorlichting.
Abonneer u op dit blad van ,,Tot Heil des Volks” via
tel. 020 -3446310, email info@deoogst.nl,
www.totheildesvolks.nl
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
8 april 2010 |
8e
jaargang – nummer 9 |
|
|
|
DESTIJDS
lag er in elke
treincoupé een blad waarvan ik de naam even kwijt ben.
Ik las dat altijd gretig, vooral de afdeling
,,ontmoetingen vanuit de verte”, zal ik het maar
noemen.
Dat ging dan zo: ik, jongen van twintig met rood hemd en
blauwe spijkerbroek zag jou, lezend in het blad ,,Eva”.
We keken elkaar in de ogen en ik verdronk er terstond
in. Ik zou je graag willen ontmoeten. Mijn nummer is…
Ik schreef de volgende
OPROEP
Jij was gekleed in blauwe
rok en witte bloes,
ik in een donkergrijs pak,
en ik zat naast je, zondag, aan de Avondmaalstafel.
Zoals jij me aankeek…
Ik zie je graag weer,
liefst voor het volgende Avondmaal.
KLEINZALIG
Vorige week
donderdagavond werd het cabaretfestival ,,Kleinzalig”
gehouden.
Winnaar was Emile Gronert.
Wat krenten uit de pap:
Vaderlijk advies aan
mensen met jengelende kinderen: ,,Onderhandel nooit met
terroristen”.
Hans van Haeften:
,,Ik hou van haar. Zonder haar voel ik me kaal”. ,,Geert
Mak? Geef mij maar wat Wilders”.
Sonja de Graaff
vertelde dat haar optreden deel uitmaakte van een
,,complot”. ,,Niet zo’n groot complot, hoor, meer
een complot in m’ n eentje. Ik sta hier op
therapeutische basis. Ik heb al jaren last van
opgekropte humor”.
Het duo Klok en
Jonkman.
Jongen tot meisje: ,,Hé, volgens mij heb jij al een
verheerlijkt lichaam”. En: ,,Ik val voor jou, in de
Geest”.
En heel direct: ,,Wil je met mij naar bed? ,,Wat?”.
,,Eh, in gebed”. En ,,Met jou zou ik wel een kindje
willen laten dopen”.
Emile Gronert is vader
van drie kinderen en woont in een eco-wijk. Daar heb je
ontiegelijk vroeg kwakende kikkers ,,´t is net
damestennis` en veel muggen. Iedereen voelde de
nachtelijke irritatie van vooral het zoemen. Maar nu had
je van die handige gele racketjes waar een hoog voltage
op staat. Gronert maakte een woest roosterend geluid
,,Ja, ik ga altijd wat langer door dan nodig is, maar
wel met groene stroom`.
Hij had het ook over
Sleeping Apart Together.
Hij wordt aangehouden
door de politie. Blazen. ,,Wat blazen. Dan stinkt dat
ding nog een uur naar de Fristi`.
David Scheermeijer. ,,Ik
begrijp de Zeeuwen volkomen. Totdat ze gaan praten`. Ook
Scheermeijer ,,Loof de Heer, vooral Toos`.
Wat is daar nou leuk aan, dacht ik. Tot ik Toos verving
door altijd.
Cabaratier van
Wijngaarden over zijn relatie ,,De inquisitie is een
massageclubje, de KGB een peutergymzaal en Guantanamo
Bay een luxe kuuroord, vergeleken bij mijn relatie`.
APOLOGISCHE SPREEKWOORDEN
Fiat, zei de paus, en
daar ging hij in zijn mercedes.
Wilt heden nu treden, zei
de wijnboer, en hij waste zijn voeten.
Mag ik zo vrij zijn?
vroeg de gevangene en hij sloeg zijn bewaker neer.
Onderzoekt de schriften,
zei de koster, en hij controleerde het huiswerk van zijn
zoon.
Oolle bitjes élpe, zei
het wuufje, en ze piste in de zee.
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
1 april 2010 |
8e
jaargang – nummer 8 |
|
|
HET WAS EEN GOEDE VRIJDAG
’t
Is middernacht en in de hof
buigt tot de dood bedroefd, in ’t stof.
De Levensvorst in Zijn gebeen,
doorworstelt Hij de strijd alleen.
’t
Is middernacht, maar hoe Hij lijdt.
Zijn jong’ren slapen bij die strijd.
Een derven afgemat in rouw.
De aanblik op des Meesters trouw.
|
|
’t Is
middernacht, maar Jezus waakt.
En ’t zielelijden, dat Hij smaakt.
Bant uit Zijn hart de bede niet:
Mijn Vader, dat Uw wil geschied.
’t Is
middernacht, en ’t Vaderhart
Sterkt en verstaat de Man van smart.
Die ’ t enig lijden, dat Hij torst.
Ten eind doorstrijdt als Levensvorst. |
Uit bundel Johan de Heer
lied 280.
Het was weer Goede
Vrijdag en ik las na het ontbijt Marcus 15:22-32. Het
door de kerk uitgereikte gidsje voor Bijbellezingen in
de Stille Week had dat gedeelte aangegeven.
Bij de korte meditatieve woorden had de redactie de
tekst afgedrukt van dit oude Johan de Heer-lied:
,,Als ik wil hoor ik het zo nog mijn moeder zingen”,
zei ik. ,,Mijn vader zong het bij het orgel”, zei mijn
vrouw. We deden net of we elkaars tranen niet zagen.
Het blijft wonderlijk dat
een geur, een woord, een melodie je onmiddellijk kan
terugvoeren naar iets
uit het verleden. Ergens, diep in je, moet een
ontzagwekkende hoeveel woorden liggen, gevoelens,
emoties, beelden, herinneringen aan geuren en wat niet
al aan onbekends en verdrongens. De harde schijf van de
computer is er niets bij. Valt een woord dan roept dat
tegelijk een ander, diep van binnen liggend woord,
wakker.
Ik hoorde en zag mijn
moeder, mijn vrouw haar vader.
Het lied bleef nog lang
nazingen. De bittere en troostende woorden en de innige
en droeve melodie. Het was een goede vrijdag.
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
18 maart 2010 |
8e
jaargang – nummer 7 |
|
|
|
EEN NIEUWE REMMELT
MASTEBROEK
Ik heb genoten – en
velen met mij – van Remmelts romans ,,Elfenkind”,
,,Huis van de Wind” en ,,Tussen twee werelden”.
Voortreffelijk werk dat je aandacht gevangen houdt. Van
een schrijver die warm en gevoelvol schrijft.
Onlangs is verschenen; ,,Het wonder van Spakenburg” .
De
auteur noemt de tien vertellingen in dit boekje
,,spiegelverhalen”. “Parallelverhalen, moderne
gelijkenissen, verhalen met een dubbele bodem.”
De inhouden zijn zeer uiteenlopend qua thematiek. Het
zijn verhalen, spelend in het heden, helemaal eigentijds
en b.v. ook uit bijbelse tijd over Jozef van Arimathea.
Verhalen over levende, herkenbare mensen in allerlei
situaties.
Elke vertelling sluit af met een of meer
Schriftgedeelten die een link hebben met het verhaal.
Het titelverhaal ,,Het wonder van Spakenburg” gaat
over een meisje met een zeer ernstige ziekte voor wie
uit allerlei kerken en geloofskringen intens gebeden
wordt. Het is hartverwarmend en overtuigend geschreven.
Op ,,Het wonder van Spakenburg” moet u zichzelf en
(een) andere(n) eens tracteren. Het is, met z’n
aantrekkelijke uiterlijk en illustraties geschikt voor
een zieke, het kan ook prima dienen als doop- of
belijdenisgeschenk..
Maar ja, wat kost zo’ n boek niet? Verbluffend weinig:
€ 7,95.
Het ISBN is
978-90-815-092-1-3, het komt van Stichting Beter Boek,
Hoogland, tel.033-4808363. Info bij info@remmeltmastebroek.nl
/ www.remmeltmastebroek.nl
Te koop bij alle
betere boekhandels in Nederland.
Uit de recent verschenen
bundel
RESTANTOPRUIMING
– dichtwerk
Twee teksten.
DENKEND AAN HOLLAND
Denkend aan Holland
zie ik veel dooie pieren,
traag door hun vlakke leven gaan,
zappend en happend
in talloze bieren,
zichzelf naar ’t verveelde leven staan.
En altijd bezig
met tijdelijke dingen,
wordt de stem van de Schepper
gehoord noch verstaan.
(Naar Marsmans:
Herinnering aan Holland)
OPSTANDING
Stel, ik ben hier niet
meer,
wacht in ’t graf op de Heer.
Nu glijdt ook zij weg uit de tijd,
en krijgt deel aan de eeuwigheid.
Ga nu heel behoedzaam te werk,
en schrijf haar leesbaar bij op mijn zerk,
en leg haar, zo dicht als maar kan,
naast mij, doodgewoon nog haar man.
En wie ogen heeft, leest op de steen,
ook in de dood zijn zij samen één.
En wie Gods stem heeft gehoord en verstaan,,
hoort eens de roep: ,,Tijd, samen opstaan!”
Belangstelling voor dit
gedichtenbundeltje? Maak € 11,25 over op ING-rekening
692060316 t.n.v. Van Baardewijk en u ontvangt het thuis.
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
5 maart 2010 |
8e
jaargang – nummer 6 |
|
|
|
OM TE BEGINNEN
een gedicht van een
vriend die, hoewel op de leeftijd der sterken, nog
regelmatig verzen produceert.
| HENOCH
Tussen Eufraat en
Tigris,
Daar boerde eens een boer.
Met prei en met radijsjes,
Hij was flink, sterk en stoer.
Na vijfenzestig
jaren,
Deed hij de deur op slot.
‘k Ga ’t leven nu genieten
En wandelen met God.
Zo wandelden ze
samen,
Wel zo’n driehonderd jaar.
Ze hadden veel te praten,
En hielden van elkaar.
Maar op een goede
morgen,
Zei God: ,,Ik neem je mee,
Dan heeft men niet meer zorgen,
Over jouw AOW.
Ik zal je goed
verzorgen,
Daar in mijn paradijs.
Weet je bij Mij geborgen,
Vergeet prei en radijs.
Wat valt hier uit
te leren,
Voor ieder die dit leest.
Met wie je ook al wandelt,
Wandel met God het meest.
Van Takkebos |
We zijn nu toch bezig met
rijmen en dichten…
NOG MAAR EEN PAAR
Tandarts/dichter
Nimmer zag u van hem een
bundel,
maar open ik mijn mond,
dan komt terstond,
zijn dichtwerk
aan het licht.
| In
mijn eigen bed, notabene
In opperste
verwarring
werd ik wakker.
Met geen mogelijkheid
kon ik mezelf thuisbrengen. |
Geniet
ervan zo lang het kan
In het licht van de
ondergaande zon,
kleurde ze even: mijn oude vlam.
Vergeleken met vroeger was ze onveranderd,
aanhankelijk en afwerend,
dichtbij en ongenaakbaar.
Toch was ik blij, als altijd,
oog in oog met haar te staan.
Daarom zal het me spijten,
wanneer ze eens voorgoed verdwijnt.
Want het gaat gebeuren,
het staat er met zoveel woorden:
,,En de zee was niet meer.”
| Hulp
Toen ik geen kant
meer uit kon,
alle gangen van de doolhof
liepen op niets uit,
tilde Hij me boven mezelf
en liet me de uitgang zien.
Daar stond Hijzelf
en wenkte me lachend. |
De laatste vier zijn uit
mijn nieuwe dichtbundeltje RESTANTOPRUIMING –
dichtwerk. Dat komt zo: Bij de voorjaarsschoonmaak
stuitte ik op rijmpjes, versjes en gedichten, die ik
grotendeels vergeten was.
Een aantal, van stof ontdaan, kregen een plaats in dit
bundeltje.
Soms gaan de teksten over de schrijver, soms over
anderen.
Belangstelling voor dit
bundeltje?
Maak € 10,25 over op Ing-rekening 692060316 tnv
v.Baardewijk, Apeldoorn, met vermelding van uw naam en
adres, en u ontvangt het boekje thuis.
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
25 februari
2010 |
8e
jaargang – nummer 5 |
|
|
|
DAT BOEK HEB IK UIT.
Dat kun je van de bijbel
nooit zeggen. Die is altijd verrassend en fascinerend.
Je hele leven blijf je ontdekken. Regelmatig kan het je
overkomen dat je een al veelgelezen tekst of woord leest
en dat je dan verrast reageert met: ,,Dat me dat nu pas
opvalt”.
Veel mensen hebben een voorkeur. Bij mij is dat ,,De
brief van Paulus aan de Romeinen”.
Een greep: hoofdstuk 1: 16: ,,Ik schaam mij het
evangelie niet”. Een woord dat staat als een huis,
waaraan je je vastklampt als getuigen moeilijk is. Het
magistrale stuk over ,,De schuld der heidenen en hun
straf”. Het wee over degenen die het verschrikkelijke
stuk uithalen dat zij de waarheid in ongerechtigheid ten
onder houden.
Hoofdstuk 7: ik, ellendig mens, kan alleen maar verlost
worden door Christus. En dan hoofdstuk 8 over ons
reikhalzend verlangen naar God en de nieuwe wereld. De
hoofstukken 9 tot 11 over de verwerping en het behoud
van Israël…
Over deze eindeloos boeiende brief van Paulus is een
boek verschenen van John Stott (1921), vooraanstaand
evangelisch theoloog.
DE BOODSCHAP VAN
ROMEINEN.
,,Paulus’
brief aan de toen nog jonge gemeente in Rome heeft alle
eeuwen door een grote invloed uitgeoefend en een
ingrijpende uitwerking gehad. Zij wordt wel ,,een
toegangspoort voor de hemel” genoemd.
In deze brief geeft Paulus het meest volledige beeld van
het evangelie dat we in het NT tegenkomen. Het beeld
omvat tijd en eeuwigheid, het verleden en de toekomst
van de mensheid, en de grote thema’s van
rechtvaardiging, heiliging en
verheerlijking.”
Je leest het boek niet in
één adem uit (525 pag)., maar het is wel moeilijk het
al lezende neer te leggen.
Dit boek maakt deel uit
van de serie de Bijbel spreekt vandaag. Een serie
Verklaringen van gedeelten
uit het Oude en Nieuwe Testament. Het doel van
deze verklaringen is tweeledig: de tekst van de Bijbel
zo nauwkeurig mogelijk
uitleggen en de boodschap van de Bijbel verbinden met
het leven van
alledag. De serie is goed leesbaar voor een breed
publiek (ook mijn ervaring),
want zij vermijdt bewust de theologische vaktaal.
(Redactie van de serie:
John Stott en Alec Motyer).
ISBN 978-90-6318-310-3. Prijs € 23,90. Uitg Novapres,
Hoenderloo, www.novapre.nl
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
11 februari
2010 |
8e
jaargang – nummer 4 |
|
|
|
UIT DE GRABBELTON:
Oneliners
| Als
je huwelijk op latere leeftijd sleetse plekken
vertoont, denk dan maar vaak terug aan het
enthousiaste begin.
Ik heb een vriend
die is ambtenaar. Ik herinner me dat hij als
kind al een lui oog had.
Na je dood heb je
nog veel meer mensen om je heen als tijdens je
leven.
God wordt
tegenwoordig gezien als dé grote Knuffelbeer
met een kerk vol kleine knuffelbeertjes om Hem
heen.
Grafschrift voor
man die jarenlang gezeten had. ,,Hè, hè,
eindelijk liggen”.
We leven in de
kliekjestijd. Alle ketterijtjes uit het verleden
komen weer op tafel... Hoewel…het is al minder
dan tijdens het schrikbewind van Kuitert.

|
Loflied op Bach
Al
gaat alles fout en niets volgens plan,
dan hebt u gelukkig nog altijd Johann.
Komt u soms in de langste file te staan,
denk dan maar: Vanavond Sebastiaan.
Schiet u maar zelden in de lach,
Dan rest u als troost toch de grote Bach.
|
Een paar moppen
Vlak
bij de bekende brug in Arnhem waar hevig
gevochten is, staat een cafeetje. Een man komt
binnen en komt in gesprek met de ober. Hij wijst
op de brug en zegt: ,,Daar heb ik nog gevochten”.
Ober: ,,Fantastisch, dan krijgt u ons een gratis
maaltijd”.
De man neemt het ervan, loopt naar de deur en
zegt ten afscheid: ,,Auf wiedersehn”.
Een stel
doopouders presenteert hun kindje voor de doop.
De dominee wil tot de handeling overgaan maar
vraagt ineens: ,,Was u hier een paar weken
geleden ook al niet?”
,,Klopt”, zegt de man, ,,de foto’s waren
mislukt”.
Iemand vroeg me
pas: ,,Weet je dat er in de hemel geen vrouwen
zijn?”
Ik, verbaasd ,,Hoe kom je daarbij?”. ,,Nou, er
staat in het begin van Openbaring: ,,Er was een
stilte in de hemel van een half uur lang.”.
|
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
21 januari
2010 |
8e
jaargang – nummer 3 |
|
|
ER WAS EENS...
Er
was eens een groepje dieren dat besloot dat de
zon hoogst-
waarschijnlijk niet bestond. Ze draaiden hun rug
gewoon naar de
zon toe. Uiteraard was er achter hen aan de
hemel wel een felle
gele vlek te zien, maar die kon je ook anders
verklaren.
Tenslotte was niemand van hen ooit op de zon
geweest. |
Einde verhaal. Conclusie:
je kunt je ogen gewoon sluiten voor de werkelijkheid. Je
kunt met je rug naar God toe gaan staan, je kunt met je
intelligente, maar beperkte mensenverstand God
wegredeneren – maar evengoed bestáát de Schepper van
hemel en aarde. Hij leeft, Hij is aanwezig en het
belangrijkste: HIJ WIL VAN ONS HOUDEN. Hij wil ieder van
ons redden. Redden? Ja, want door onze verkeerde
levenshouding, onze verkeerde gedachten en daden zijn we
ver van God afgedwaald en niet geschikt om dicht bij God
op de nieuwe aarde, of de hemel, te wonen.
En dáár op die nieuwe
aarde wil God ons zo graag hebben, om met Hem echt te
genieten. Zijn eigen
Zoon, Jezus Christus, droeg de straf die wij verdiend
hadden.
En daardoor is er voor iedereen de mogelijkheid bij God
te komen. En dat is echt voor iedereen, want God heeft
een heel royaal toegangsbeleid.
Maar dan moeten we ons wel omkeren en onze schuld
erkennen. Wie dat doet, krijgt eeuwig leven, bij God.
Wat een aanbod!
(Vrij naar een folder van Evangelie-Lektuur, Aalten).
,,Want
God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige
Zoon heeft
gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet
verloren gaat
maar eeuwig leven heeft”. (De Bijbel, Johannes
3:16) |
ERFGENAAM
Niemand weet
wat er met je
gebeurt
als je sterft;
wel is er één ding
zeker:
dat je ook
wanneer je dood bent,
het Koninkrijk
erft.
(Geert Boogaard)
NOG ÉÉN DING
U gelooft niet, maar wil
het wel graag: geloven en veilig zijn bij God? Doe dan
dit ene: toch maar vragen aan God (in Wie u niet
gelooft) om geloof. In alle ernst. Dan krijgt u het: dat
heeft Hij zelf beloofd.
Praten over het
bovenstaande? tel.5418607
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
14 januari
2010 |
8e
jaargang – nummer 2 |
|
|
|
Webmaster Jan van Baardewijk
en weblogger Kees van Baardewijk wensen u een
voorspoedig en hoopvol 2010.
HERKENT U DAT?
Je hoort iets, leest
iets, ziet iets – en je hebt de neiging dat met royale
hand aan anderen uit te delen.
Zo raakte ik de afgelopen tijd helemaal verzonken in de
volumineuze bloemlezing van Gerrit Komrij: De
Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten.
Een kleine kennismaking hiermee.
Coot van Doesburgh
ANNE
Mijn grote zus Anne
Is stapel op mannen.
Gestoofd of gebakken, dat maakt haar niet uit.
Ze kan ze wel vreten
Ze heeft net ontbeten
Met een zacht gekookt kereltje op haar beschuit.
Coot van Doesburh
MARIEKE
Mijn nichtje Marieke
Zorgt zeer goed voor zieken
Ze prikt, ze verbindt, ze verschoont en ze spuit
Maar wat zij nog moet leren
Is goed amputeren
Want dat laatste been, eerlijk, ’t zag er niet uit.
Fetze Pijlman
ZWEEDS VOLKSRIJMPJE
(KREUKERIJM)
Eun de keuken geurt een
keutel.
Sleut de deur sneul meut een sleutel,
weunt m’ n neus jeukt veun de geur.
Geun getreuzel, geun gezeur.
Koos Meinderts
Jager, jager,
tijd om op te staan!
Trek je lolbroek
En je grapjas aan.
Zeg de dieren goeiendag
en schiet een keertje in de lach!
Rikkert Zuiderveld
DE BROMVLIEG
Er zwemt een bromvlieg in
de soep
in ’t keukentje van oma.
En weet je wat het ergste is?
Hij heeft geen zwemdiploma.
Gerard Delft
AUTOMAAT
Ik wil een ouderautomaat
hier in de straat.
Dan haal ik desnoods
ieder uur een verse
ouder uit de muur
die míj aanstaat.
Tenslotte één van
mezelf (niet uit Bloemlezing)
NIEUWJAARSDAG 2001
Vandaag kwam onze
kleindochter van 3 van het toilet,
haar broekje op haar enkels en dus met ontbloot kadet.
Een bus met poedersuiker, voor de bollen neergezet,
werd uitgestrooid op haar kadet, dat was dus dolle pret.
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
7 januari
2010 |
8e
jaargang – nummer 1 |
|
|
|
,,VLUCHTEN KAN NIET MEER”
De psychiater prof.
Rümke heeft eens een boekje geschreven ,,Karakter en
aanleg in verband met het ongeloof”. Daarin stelt hij
dat niet-geloven te maken heeft met een
ontwikkelingsstoornis.
Er wordt ook vaak van uitgegaan dat ongelovigen zich
ongelukkig voelen, verborgen schuldgevoelens hebben en
in de grond van de zaak radeloos zijn. Het gaat dan om
mensen die over het leven en de zin ervan een beetje
nadenken. Er zijn er natuurlijk ook die flierefluitend
door de wereld gaan en zich nergens druk om maken.
Ik ben geneigd het
allemaal te geloven, maar soms twijfel ik. Dat deed ik
b.v.toen het nieuwe jaar een uurtje oud was.
Na de laatste oliebol zapte ik in sneltreinvaart langs
een aantal t.v.-stations. Het was overal hetzelfde
beeld: lachende, dansende, drinkende en toastende
mensen, van alle leeftijden. De wereld was een danstent
en het leven één groot feest.
Denken die denkers toch niet té zwart-wit? Is het leven
wel zo troosteloos en uitzichtloos, als je niet gelooft
in een persoonlijke God. Als je gelooft dat er na het
sterven niets meer is.
Nogmaals: ik twijfelde even, al die uitbundigheid
gadeslaande.
Toen kwam ik ergens
terecht, welke zender weet ik niet meer, waar een al
oudere tekst gezongen werd van Annie M.G.Schmidt:
Vluchten kan niet meer. Op muziek van Harry Bannink. Het
was heel stil geworden, niet alleen door de tekst maar
ook door de melodie die een beetje treurig en wanhopig
klinkt..
Een jongen zegt tegen een
meisje weg te willen, helemaal weg. Zij vraagt: aan welk
land heb je dan gedacht? Je kan niet wegvluchten. Overal
is misere.
Het helpt niet als je zegt: stop de wereld, ik wil er
af. Dan de tekst (ik
hoop dat ik alles goed verstaan heb)
,,Vluchten kan niet meer,
ik zou niet weten hoe.
Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten waar naar
toe..
Hoe ver moet je gaan?
De verre landen zijn oorlogslanden,
Veiligheidsraadsvergaderinglanden,
ontbladeringslanden,
toeristenlanden.
Hoever kun je gaan?
Vluchten kan niet meer!
Het loopt op een eind. De
laatste vogel zingt in een laatste lente. Vluchten kan
niet meer, de wijk nemen naar een ver, goed land, of
wegvluchten in bezit, roem of toevlucht zoeken bij
middelen als drank of heroine of wat dan ook, het heeft
allemaal geen zin..Het enige is: schuilen bij elkaar,
kruipen bij elkaar .Heel dicht bij elkaar.
Ik
zag een vrouw huilen.
Is het toch waar, dat je eigenlijk onbeschermd bent en
onbehuisd? Alleen in een angstaanjagend, kil heelal? Is
het toch waar wat de groep ,,Toontje Lager” zong: Er
is niets na de dood. De dood: waarover Joep van ’t Hek
schreeuwt: Voor doodgaan ben ik levenslang het bangst.
Het lukt sommigen wel van hun leven een spetterend feest
te maken maar ook dan… Ook dan is er na dat feest, de
dood en het nooit eindigende niets.
Vluchten kan niet meer.
Wat een verschrikkelijke gedachte!
Moet dat, zó wanhopig denken? Móet ik sterven van
angst bij de gedachte dat er nooit meer iets is na de
dood? Moet ik het doodsbenauwd krijgen als ik denk dat
ik vermorzeld wordt, verdwijn voor altijd?
Ik kan geen woorden
vinden om uit te zeggen hoe blij en opgelucht ik ben dat
die angst niet moet en niet hoeft. Dat er EEN is die mij
opgemerkt heeft tussen de vele miljoenen. En dan kijk ik
omhoog: er is EEN die van mij houdt. Wat kan ik daar
zeker van zijn.
En ik móet het verder vertellen. Ik moet het laten
horen dat je wel puinhopen ziet en toch kan zingen van
mooi weer. Van mooi weer, in een prachtige wereld, in
een eeuwige veilige beschutting. Ik mag bij Hem, bij U
onderdak zijn, voor altijd geborgen.. ,,U bent mijn
schuilplaats, Heer”. Laat me te Zijner tijd bij U zijn
met ontelbaar velen.
De tekst van ,,Vluchten
kan niet meer”, zoals gezongen door Jenny Arean en
Frans Halsema, is te vinden op http://www.youtube.com/watch?v=hohLKRr_3KU
|
|
|
|
|
|
reageren? naar
het gastenboek of per
email |
|
|
|
Archief |
|
Alle afleveringen van de
Weblog van Kees van Baardewijk in
het archief.
|
|
|
naar
top
|
|
|
|
|
|