is in hoge mate geboeid door de verschrikkingen van eerste Wereldoorlog met name de gebeurtenissen rond Verdun, zie het volgende gedicht.

Een psalm uit de loopgraven.
Op de wijs van bulderend vuur.
Een lied, toen Verdun dreigde te vallen.

Regeringen,
spreekt u werkelijk de waarheid,
beoordeelt u de mensen eerlijk?
U bewerkt een en al onrecht, en overal op aarde
geeft u vrij spel aan het geweld van uw handen.

Al sinds lange jaren zijn ze van God vervreemd,
vanaf hun aantreden dwalen die leugenaars.
Ze bijten als een giftige slang,
doof als een dwaas, die niet wil luisteren,
die niet luistert naar de stem van bezwaarmakers,
hoe overtuigend zij hun kritiek ook uiten.

God, sla hun de tanden uit de mond,
verbrijzel de kanonnen van die dwazen, HEER –
als bajonetten die breken als ze worden geplaatst,
dat ze verdwijnen als water dat wegvloeit,

als een rat die krijsend verdrinkt in de modder,
als een foetus die nooit geboren wordt,
als een kogel die in de loop blokkeert,
nog voor hij zijn werk kan verrichten.

Dolgelukkig is de verdediger als hij vergelding ziet,
in het bloed van de aanvallers wast hij zijn voeten.
Dan zegt men: De verdediger wordt beloond,
er is een God die recht doet op aarde.”

Naar psalm 58

TIP

Iets moois horen? Kijk op YouTube Hayley Westenra - ,,Ave Maria” – loepzuiver.

VAKANTIE

Ik ga er even vantussen. Donderdag 30 juli a.s. hoop ik weer present te zijn met een nieuwe aflevering. Uw bezoek wordt op hoge prijs gesteld.
Ik wens u een goede en ontspannende zomertijd toe. 

Kees van Baardewijk

Ik wil graag iets zeggen over de Joden.
1. ,,Laat hen (de Joden) onder ons leven, maar laat hen lijden en voortdurend worden vernederd".
2. ,,Ze voeren strijd tegen God, ze haten de hele wereld, zij zijn vijanden van het heil der heidenen, kortom: ze zijn aan het eeuwig verderf gewijd".
3. ,, Verbrandt hun synagogen en scholen. Breekt hun huizen af en vernietigt ze. Neemt al hun gebedenboeken en talmoeds weg, waarin niets dan goddeloosheid, leugens, vloeken en eden staan. Verbiedt hun rabbijnen, onder bedreiging van doodstraf en verminking, te onderwijzen. Joden, een slangenbroed. Weg met hen. Joden zijn: de duivel in eigen persoon."

Bent u er nog? Wie waren hier aan het woord? Adolf Hitler? Julius Streicher, de allerergste Joden-vervolger van het Derde Rijk? Himmler misschien? Andere sinistere figuren uit het rijk van de Duitse demonen?
Nee. De uitspraken zijn uitspraken van drie christenen die oprecht vroom waren en de zaak van God wilden dienen. 
1. Augustinus (354-43), 2. Calvijn (1509-1564). 3. Luther (1483-1546). 
En als er tijd genoeg was had ik nog heel lang gelovigen en ook ongelovigen uit allerlei tijden aan het woord kunnen laten, met hun gruwelijke uitspraken en vervloekingen.
De Holocaust was het onzegbaar vreselijke dieptepunt van bijna twintig eeuwen minachting, haat en uitsluiting. Waaraan christenen met overgave hebben deelgenomen. Er is een droeve en eindeloze lijst van wandaden.
Er zijn speciaal voor de Joden martelwerktuigen uitgevonden, vele Joden zijn opgesloten in synagogen die daarna in brand werden gestoken. Op allerlei momenten zijn grote groepen Joden mishandeld, verminkt en gedood. Er zijn Joodse kinderen in het water gegooid om de doorwaadbare plaatsen te effenen. Er zijn dingen gebeurd die niet te beschrijven zijn. Ík kan ze niet uit mijn keel krijgen En dan hebben we het nog niet over uitsluiting, verbanning en het verplichte onderscheidingsteken dat hen vogelvrij maakte.

In alle tijden zijn mensen bezig geweest met de ,,Endlösung" van het ,,Jodenvraagstuk". En wat was het meest gehoorde motief? 
Een klein kind, met ouders naar Polen gevlucht, herinnerde zich de eerste Poolse slagzin die men hem had bijgebracht: ,,De Joden hebben Christus gedood" . Motief: de Godsmoord.
Maar dat was toch een vals en leugenachtig motief? Heeft heel Israël Christus verworpen toen Hij voor Pilatus stond? Nee, het was maar een klein deel. En voor dat kleine deel bad Christus nog: ,,Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen". (Lucas 23:34).  En zou er één gebed van de Zoon tot de Vader onverhoord blijven? En waren de eerste christenen geen Joden? Drieduizend op een dag (Hand. 2: 41). De verwerping van de Verlosser is vreselijk maar is dat een specialiteit van Joden?

De al eerder genoemde Julius Streicher zei in Neurenberg: ,,Dr. Maarten Luther zou vandaag in mijn plaats op de beklaagdenbank moeten zitten, als dit boek door de openbare aanklager zou zien ingezien". Hij bedoelde het boek van Luther: ,,De Joden en hun leugens". Laten we maar niet praten wat anderen, ongelovigen, machtsbelusten gedaan hebben uit haat en jaloezie, laten we het hebben over de nameloze schuld van christenen tegenover de Joden. Hoe kón Luther, met name. Hij vertaalde de Bijbel notabene zelf, ook Zacharia 2: 8: ,,Wie u aanraakt, raakt zijn oogappel aan". Hoe kon hij toch die vervloekingen uitspreken?
Laten we maar naar Paulus luisteren: ,,God heeft zijn volk toch niet verstoten…" en hij geeft ze de prachtige titel: ,,Beminden om der vaderen wil".
Ik denk soms dat er een doem ligt over de christenheid in Europa. Wat een leegloop van kerken, wat een vervlakking, wat een afval… En nooit die opwekking waarop we hopen.
Heeft dat te maken met onze diepe, diepe schuld voor wat we lieten gebeuren met de Joden? En die zo vaak verzwegen wordt.

Hoe het ook is: laten we als kerken en gelovigen bidden om vergeving om wat we Gods oogappel hebben aangedaan. Laten we een grote liefde voor Israël hebben en een oprechte zorg om nu het opnieuw bedreigd wordt. Laten we al die nieuwe anti-semitische uitingen signaleren. En verder bidden. Bidden voor Israël: om geestelijk behoud en om behoud als natie van eerlijk verkregen grond.

(Bron: ,,De schuld van de christenen ten opzichte van het Joodse volk. Gemeenschap van Mariazusters, Nijverdal)

was ik, tijdens een vergadering van de schrijversvereniging ,,Schrijvenderwijs" toehoorder van een interview met Rikkert Zuiderveld (u weet wel van het duo Elly en Rikkert).
Het was een boeiend gesprek en Rikkert liet zich kennen als een vriendelijk en creatief mens. Wat ik niet wist is dat hij ook veel dierengedichtjes schreef.
Hieronder een aantalletje - gehaald uit het boek ,,Brandaan van de christelijke poëzie", samengesteld door Rien van de Berg en uitgegeven door uitgeverij Brandaan.

AREND

,,De regelzucht der ambtenaars"
zo zegt een Arend, ,,is barbaars
en wekt in mij een sterke drang
hen áán te vliegen, maar 'k ben bang
dat zoiets dan wel weer zal moeten
langs een vaste aanvliegroute.

LEEUW

Een vrome leeuw die in Hoog-Soeren
naar de kerststal zat te loeren
en de herders en de schapen
vol aanbidding aan te gapen,
sprak voordat de wijzen kwamen:
,,Zegen deze spijze, amen".

STINKDIER

Een stinkdier dat in Heteren
zijn leven is gaan beteren,
geurt nu op last van hogerhand
nog slechts naar een deodorant
die op de landdag van de EO
te koop is als Exelcis Deo.

MEES

Een kleine mezenkerk in Gees
zingt elke week ,,Amazing grace",
waarbij de vrome samenzang
met ongekende dadendrang
wordt voorgegaan door Zuster Mees
met de bijnaam ,,Meezing Grace".

ZANGPARKIET

Omdat een zangparkiet uit Son
nooit helemaal beslissen kon
of zij in het concertgebouw
klassiek of popsongs zingen zou,
nam zij geen enkel risico
en zong zij ,,Debussy komt zo!".

MOOI, NIEUW WOORD

,,Medieuzer" grotere aantrekkelijkheid in de media (website)

KLEMTOON

Ik heb soms moeite met de klemtoon.
Een aantal jaren geleden las ik ,,dalúren". En dacht, was is nou ,,dalúren", tot ik ineens begreep dat het ,,dáluren" moet zijn.
Iets soortgelijks had ik pas: ik las ,,legérimam". Het duurde even voor ik begreep dat het ,,légerimam" moest zijn.
,,Opássoma's". Onbegrijpelijk. Tot ik doorhad dat ,,óppasoma's" bedoeld waren.

KIES

in het menu op deze website voor radio. Dan treft u wat gesproken columns aan, uit het EO-zaterdagavondprogramma ,,Zaterdagavonduur".

Verdriet golfde door ons vaderland,
gingen Jan en Yolanthe eerst hand in hand,
plots werd verbroken de huwelijksband.
Pakistan en Sri Lanka lijden en nog een lange rij,
maar ons gaat het leed ook niet voorbij.
Zelfs onze geliefde Balkenende,
toonde begrip voor hun doffe ellende.
Wat is ons kleine land toch groot,
wat blijft het staand' in alle nood.

,,Niks om het lijf, nog geen drie pond", droefde moeder. Maar vader juichte: ,,ha, meer kinderbijslag".

Voor de afwisseling wat one-liners en van verschillend karakter.

HELP OOK DEUREN OPEN TE ZETTEN VOOR HET EVANGELIE

Op de foto ziet u Sani Kibili. Hij zat meer dan 300 dagen onterecht in de gevangenis. Met trots in zijn ogen en een dankbare glimlach op zijn mond toont hij de stapel kaarten die hij kreeg en die hem tot steun waren.
(Uit: Open doors, nummer 402 - april/mei 2009.)

Het ontvangen van kaarten is voor vervolgde christenen van enorme betekenis. Ga ook schrijven! Neem contact op voor ,,schrijfadressen" bij Open Doors, Postbus 47, 3850 AA Ermelo, tel.0341 412622, info@opendoors.nl 
www.opendoors.nl 

GEBED

Heer, U verzekert ons steeds in uw Woord,
dat U het zuchten van gevangenen hoort,
dat U zíet hoe gekwelden ten dode toe lijden,
en dat U te hulp schiet om hen te bevrijden.

En U roept ons met klem op ons in te leven
in hen die voor hun vervolgers beven,
die beulen die genadeloos kwellen en slaan
hen die alleen maar uw weg willen gaan.

Heer, U zegt: Ik doe recht aan rechtelozen,
en verbrijzel die harde meedogenlozen,
Ik zal mij nooit of te nimmer verbergen
voor wie mijn kinderen kwetsen en tergen.

Heer, wij hebben uw beloften gehoord.
En we geloven U echt op uw Woord.
Maar ziet U wel wat in Noord-Korea gebeurt,
waar uw christenheid lijdt en wanhopig treurt?

Ze lopen daar met neergeslagen ogen
Omdat ze niet hemelwaarts kijken mogen.
Heer, laat uw hart spreken, verdrijf uit dat land
die vijand met uw macht en uw sterke hand.

Zie o.a.psalm 72 - psalm 102:21 - Hebreeën 13: 3

FIETS

Of daaglijks mijn voor-en/of achterband knapt,
dat hindert mij niet; 'k word toch telkens gelapt,
op mijn enkele velgen als 't moet blijf ik spurten…
Hup Holland, naar d'eindoverwinning getrapt!

ST.NICOLAASVERSJE

Zie ginds komt de stoomboot uit Engeland aan,
Hij brengt ons Will'mientje, ik zie haar al staan.
Hoe waaien de wimpels van rood, wit en blauw,
Laat Hitler maar stikken, wij blijven haar trouw

Duizend kleine Duitschertjes.
Die zwommen in de zee.
Ze namen hun geweertjes
En rubberbootjes mee.
Ze zwommen op hun buikjes.
Ze zwommen op hun rug.
Ze doken kopje onder en
Ze kwamen nooit terug.

Waar de blanke top der duinen
Glinstert van het prikkeldraad.
Waar op ied're honderd meter
Weer zo' n rotmof voor je staat:
Daar zing ik ver van 't breede strand:
Ze komen toch nooit in Engeland!

UIT EIGEN HERINNERING:

Het kleinste knoopje van mijn gulp,
is meer waard dan de Winterhulp.

Oh, kleine schildersjongen,
wat ben je toch begonnen?
Met je mitrailleurs en bommen,
zul je Engeland niet binnen kommen.

Op de hoek van de straat
staat een NSB-er.
't Is geen man, 't is geen vrouw
maar een rasplebeeër.

Het is een vreselijk gedicht wat hieronder staat. Het gaat over één van de grootste gruwelen door de nazis bedreven. Het plan moet in de hel uitgedacht zijn: de Holocaust.
Ik neem het niet graag op, Maar omdat we nooit mogen vergeten en omdat de uitingen van anti-semitisme weer veelvuldig zijn, doe ik het toch maar. Het gedicht ,,Sobibor" van Maurits Mok.

Nooit geweten dat de knappe en productieve schrijver Koos van Zomeren gedichten schreef die zo duidelijk christelijke noties bevatten. Je zou zeggen: hij moet wel bekeerd zijn.
In de laatste LITER, christelijk literair tijdschrift, staat de cyclus ,,Dag des Heren". De nummers 2 en 4 neem ik hier over.

Heer,
ik bid U
laat mij leven zonder zonde
zonder nadeel voor de aarde
zonder schuld aan
medemens en dier,
help mij om
niets te willen zijn
niets te bereiken
niets te betekenen,
niet iemand anders, Heer,
neem niemand
neem mij
tot in eeuwigheid amen.

Heer,
nu mijn woord is verstomd,
mijn adem is verdampt,
mijn as is verstrooid
(of mijn gebeente begraven,
wat wou ik ook alweer),
nu mijn teleurstellingen eerlijk
onder de kinderen zijn verdeeld
nu ik Uw bestaan niet meer ontkennen kan -

wees mij genadig Heer
of, als dat teveel gevraagd
mocht zijn, dénk nog eens aan
mij; zo'n pretje was het in Uw
schepping niet.

verscheen bij Buijten en Schipperheijn in Amsterdam een door mij samengestelde bundel gedichten en liederen over de doop onder de titel ,,EEN TEKEN VOOR ONDERWEG".
Uit deze bundel het gedicht ,,Steen der hoop", geschreven na een bezoek aan de N.H.-kerk van Hellum (Gr.). In die kerk staat een sarcofaag voorzien van een kruis en doopvont.

STEEN DER HOOP

Rondom de kerk ligt hier en daar een dode,
net als de naam op zuil of zerk vergaan.
Wie langzaam nadert leest de ongeschreven code
die maant om bij het sterven stil te staan.

Streng heeft de vijand hier het zwijgen opgelegd.
Stil als de doden ligt de kerk, één met de grond,
en wat de stenen spreken is snel uitgezegd,
hoe groot is 't zwijgen als aarde sluit de mond.

Maar in de kerk staat triomfantelijk en recht
een stenen sarcofaag, aan achterzijde open,
aan voorkant is een kruis en doopvont vastgehecht,
één blik laat zien waarop 't geloof doet hopen.

Gods Woord, gesproken door die steen der hoop -
nooit heb ik het zo duidelijk verstaan;
wie hier verneemt de sprake van de doop
hoort eens de roep om uit te gaan.

is de laatste dag van de ,,Week van de poëzie". Waar blijft de tijd?
Het thema is ,,De nacht". In het kader daarvan een avondliedje.
Het is van een soort lievigheid en oubolligheid niet vrij te pleiten, maar ach, lieve bezoeker, als ik het lees zie ik mijn moeder weer voor me en hoor ik haar zingen, misschien wel zeventig jaar geleden. En die nostalgie gunt u me toch wel…

AVONDLIEDJE

Natuur ligt in dromen verzonken
Het maantje blikt vriendelijk neer
En honderden sterretjes spieg'len
Zich zacht in het heldere meer.
Het windeke suist in de bomen
En wiegelt de vogels in rust
Het bloemeke hult zich in 't lover
Door 't koeltje in sluimer gesust.

Daarginds door 't gebladerte scheem'ren
De lichten der rust'loze stad
En werpen een spookachtig schijnsel
Een dwaallicht op 't eenzame pad.
Zij roepen en lokken ons steêwaarts
Te midden van drukt' en gewoel.
Waar vriend'lijke zomernachtsstilte
Verstoord wordt door drukt' en gejoel.

Al lokt gij ook, schitt'ren de lichten
Zo vleiend naar plein en naar gracht
Wij vlieden de woelige straten
En kiezen de rust van de nacht.
Hier willen wij volop genieten
Van 't zwijgende zomernachtsuur
Hier willen zij zacht leren staam'len
Hoe schoon is, o God, de natuur!". 

van Herman de Coninck - Vlaams dichter die leefde van 1944 tot 1997.
Ik ben een bewonderaar van hem.
De Coninck schreef opmerkelijke gedichten. Hij speelde zo met de taal dat onverwachte vondsten heel vanzelfsprekend een plek leken te krijgen. De Coninck leest vrij makkelijk maar vergis je niet, zijn gedichten hebben meestal een grote lading.

Twee gedichten uit: ,,De gedichten". (Verzameld werk)

DENKEND AAN VROEGERE GEDICHTEN

Wij waren jong, wij sprongen
te paard op de taal, en reden
heersend de velden door,
slingerend lasso's van woorden
naar alles wat we wilden veroveren. O,
het waren dolle roekeloze tochten, pas toch
een beetje op, riep Kees Fens ons nog na.

En 's avonds stond de taal nog na te trillen,
op stal in een gedicht, hinnikend
van heimwee naar de maandag
en naar de verste betekenissen.

TWEE SOORTEN NIETS

Luxe is het verschil tussen
in een auto rijden zonder autoradio,
en in een auto rijden mét een autoradio
die niet aanstaat.

Stilte is het verschil tussen
niets zeggen, en alles al gezegd hebben.
Tussen gewone stilte, en de stilte
na de laatste regel van een gedicht
over de stilte.

11 tot en met 21 maart. Motto: ,,Tjielp, tjielp", ontleend aan ,, De mus" van Jan Hanlo. Het dier dus in het middelpunt.

DIERGEDICHTEN IN SEIZOENEN

LENTE

'S MORGENS VROEG

Ik zit op de rand van m'n bed en grabbel verdwaasd naar mijn sokken.
In de bomen zitten de vogels me zingend naar buiten te lokken.
Maar dat kan me op dit moment alleen maar geducht irriteren.
Toch heb ik het vage gevoel dat 'k van die beesten nog heel wat kan leren.

LENTELIEFENLEED

De vogels gaan druk en onwijs te keer,
ze vóelen het: de lente zit in 't weer.
Ik loop op straat en moet me zeer bedwingen,
om niet onzinnig uit de band te springen.
Als ik nu deed wat ik het liefst zou doen
Dan gaf ik elke heer een hand en elke vrouw een zoen.
Maar ik kijk wel uit en kom weer tot bedaren.
't Verstand dat je gegeven is moet je toch maar bewaren.
Al gaan de vogels zich dan ongeremd te buiten -
mij zouden ze, als 'k gek doe, onverwijld insluiten.

LENTEVERDRIET

Verdriet - het is er in soorten:
groot, klein en alles daartussen.

Na jaren wachten, eindelijk bewoners
van het nestkastje, hoog aan de muur..
En hoor toch eens: elke dag luider gepiep
van niet te verzadigen jongen.
En kijk die ouders eens: doodop maar gelukkig.
Het kastje barst van geluk.

Maar sinds enkele dagen is het doodstil.
Met één haal van zijn brute klauw
velde buurtkater Gijs de ouders
en veranderde twee pimpelmeesjes
in weesjes
die weldra de hongerdood stierven.

Als je stil bent hoor je doodsklokjes,
rond het sterfhuis, hoog aan de muur.

VOORBEELDEN

Nog maar net ontwaakt uit benauwende dromen,
word ik onthaald op gezang uit de bomen,
en door het raam van nummer tweehonderdzeven
hoor ik de kleine een zangsolo geven.

Terwijl ik versuft aan de dag lig te wennen.
zijn vogels en kinderen de Heer aan 't verwennen.

PIJNLIJK

Bij het luisteren naar de vogels
heb ik niets onvertogens kunnen horen.
Maar nauwelijks was ik onder de mensen
of de vloeken knalden in m' n oren.


ZOMER

HERDER

Je hoort wat, hedentendage:
aangetroffen in het bos,
geketend aan een boom,
uitgehongerd en koud
tot op het bot:
man, vrouw en twee kinderen -

hun hond
moest zo nodig alleen op vakantie,
een herder, notabene…

NAJAAR

Gerucht hemelhoog
vluchtende vogels melden
het weerbericht:kou

DEPRESSIEF KONIJN

Van huis-uit een jongen van de vlakte,
zit ik hier hokvast op mijn dood te wachten.
Ik voel me treurig en verloren,
welk droevig lot is mij beschoren!
Hebzuchtig staat mijn baas te loeren,
voelt aan mijn bast na overdadig voeren.

Bijna december en als tweede uit het nest,
ga ik de pan in, dik en vetgemest.
't Is erg, maar 'k kan wel huilen als er
ook nog gezegd zal worden:
,,Frans, z' n broer was malser".

ALGEMEEN

ONVERKWIKKELIJKE FIGUUR

Altijd staat hij klaar met een grote bek.
Iedereen in de buurt blaft hij af.
Woede straalt uit zijn valse ogen.
En met zijn grote, vieze poten
loopt hij ongegeneerd door je tuin.
Achterbaks en achterdochtig als geen ander,
weert hij ieder contact af.
Nooit is hij tevreden,
met wat zijn vrouw hem aan lekkers voorzet.
Moet je hem zien met z' n hangbuik
en z'n lamlendig ingezakte rug.
Bah, ik mag hem totaal niet die buurman
z' n hond.

hebben op mij een onuitwisbare indruk gemaakt en waren een half of heel leven metgezellen. Ze zijn me net als m' n kinderen dierbaar en liggen me bijna even na aan het hart. Nu mag je kinderen niet voortrekken en gedichten ook eigenlijk niet… nou ja, één keer dan. Het gedicht ,,Die laatste week" van de Zuid-Afrikaanse dichteres Elisabeth Eybers heb ik uit de rij naar voren gehaald.
,,Leer mij, o Heer, uw lijden recht betrachten". Dat zingen we biddend ons leven lang. Doorzingend kunnen we vragen: ,,Leer ons, hemelse Vader, úw lijden recht betrachten." God zag zijn eigen Zoon bezwijken en leed als Vader grondeloos. En dan is er ook Maria die onpeilbaar diep leed door een zwaard dat door alles heen ging. Ik wil dit gedicht verder zijn eigen werk laten doen. Het is hartverscheurend én helder en concreet.

DIE LAATSTE WEEK

Toe Jesus eindelik sy moeder moes groet
Om die laatste, heilige week te ontmoet
toe voelde Maria alreeds die klem
in haar hart en vra hom met bewende stem:
,,ag Jesus, my eie, enigste kind,
waar sal jij jou op Sondag bevind?"
,,Sondag is ek 'n koningsseun
en strooi hulle palmtakke voor mij heen."
Ag Jesus, my eie, enigste kind,
waar sal jy jou op Maandag bevind?"
,,Maandag is ek en swerwerskind,
wat nerens slaäpplek of skuiling vind".
,,Ag Jesus, my eie , enigste kind,
waar sal jy jou op Dinsdag bevind?"
,,Dinsdag is ek een wereldprofeet
en verkondig wat niemand op aarde weet".
,,Ag, Jesus, my eine, enigste kind,
waar sal jy jou op Woensdag bevind?"
,,Woensdag is ek die arme, geringe,
verkwansel vir dertig silwerlinge".
Ag, Jesus, my eie, enigste kind,
waar sal jy Donderdag jou bevind?"
,,Donderdag in die oppersaal
is ek die lam bijdie avendmaal".
,,Ag Jesus, my eie, enigste kind,
waar sal jy jou op Vrijdag bevind?"
,,Ag moeder, moet hierdie vraag nie stel!
van Vrijdag durf ik jou niks vertel!".
,,Ag Jesus, my eie enigste kind,
waar sal jy jou op Zaterdag bevindt?"
Saterdag is ek een korreltje graan,
wat moet sterf in die aarde om op te staan".

Opmerkingen, uitspraken en vragen van kinderen, verzameld door Kees van Baardewijk en geïllustreerd door Joke Broekman- van Diggelen.

Zomaar een greepje:

Een leuk geschenkboekje, voor uzelf of om aan een ander cadeau te doen.
Hoe krijgt u het in bezit? Door € 9,95 + porto = € 11.70 over te maken op rekening 692060316 t.n.v. Van Baardewijk, Apeldoorn, met vermelding ,,Oren".

DE NETTO-OPBRENGST VAN DEZE UITGAVE KOMT TEN GOEDE AAN HET WERK VAN DE STICHTING ,,RED EEN KIND" TE ZWOLLE
(www.redeenkind.nl)

staat er voorin de dichtbundel De Trap, van Kees van Duinen (1907-1950).
Ik kreeg het boekje op mijn 17e verjaardag en het is me heel dierbaar geworden. Van Duinen is weinig bekend en dat is jammer want hij lijkt me een belangrijke dichter.
Uit ,,De trap" het gedicht: ,,Om in uiterste doodsnood te bidden." Een gedicht waar mee je jezelf en anderen kan bemoedigen.

Geef mij Uw hand! Het wordt opeens zo duister.
Ik ben zo bang om hier alleen te gaan.
Ik waan in elk geluid, dat ik beluister
Een sombere bedreiging te verstaan.

Ik ben een kind; ik heb de weg verloren
en elke vorige herinnering.
mijn huis en naam waarmee ik ben geboren,
de minste heugnis van elk vroeger ding.

Ik weet niet meer vanwaar ik ben gekomen
en ben vergeten waar het henengaat.
Mijn hoop en uitzicht heeft dit leed benomen,
dat als een muur van angsten om mij staat.

Ik ben zozeer en reddeloos verbijsterd,
dat ik niet weet, wat ik meer vrezen moet:
Een dood door geen verschrikking meer geteisterd
of een hernieuwde maatzang van dit bloed.

Geef mij Uw hand en kom dicht naast mij lopen!
Misschien met U, dat ik de thuisweg vind!
Misschien met U breek ik dit duister open.
Geef mij Uw hand! Ik ben een angstig kind!

 Een glimlach van de hemel

uit: ,,Het laatste anker" - 300 gedichten over dood en wat troost uit de hele wereld - samengebracht door Koen Stassijns en Ivo van Strijtem.

SOMS, 'S AVONDS

Soms, 's avonds, staat mijn vader in de kamer.
Vreemd oud geworden, haast vel over been.
,,Slapen ze, Stientje en de jongens?",,Ja, hoor."
(Zij mogen hem niet zien) Hij zucht tevree.

,,Maken ze 't goed? Geen zieken?" ,,Nee, geen zieken
gelukkig. Alles prima." Hij glimlacht,
klein op het puntje van de bank, zijn benen
nog korter dan toen hij een jongen was.

We praten niet, maar ,,hou je taai,hé!" knikken
we als vroeger. ,,'k Ga weer eens. Dag knul." Hij staat
voor mijn moeders jeugdfoto.

Het tuinhek piept. Ik luister naar zijn stappen,
die vederlichte, bulderende stappen
van iemand die terug moet in de dood.

(Cees Buddingh')

GEDICHT VOOR EEN DODE DICHTER

Hij was een dichter, jazeker.
Een echte dichter.
Hij zei dingen
waarbij je ging nadenken
en zei ze fijn.
Hij zag dingen
die jij of ik
nooit konden zien
en zag ze klaar.
Hij had iets
met taal.
Beelden verzamelden zich
rondom hem als vogels,
Sint-Franciscus, dat was hij
van de woorden. Woorden?
Nou en, hij kon ze bijna laten spreken.

(Roger McGough)

(Regained = herwonnen, hervonden)

Uit: Verzamelde gedichten van H. Marsman 

Op dit gedicht raak ik nooit uitgekeken. Wat een beeldende, suggestieve taal. Wat een ruimte voert het je binnen. Wat een verleidelijkheid: je zou zo wel mee willen met het schip van de wind. 
Ja? Nee! Helaas had Marsmans paradijsverlangen weinig te maken met het verlangen naar Gods paradijs.

In de familiekring kan ik dit gedicht niet meer declameren. Op elk strand van onze strandvakantie deed ik dat, tot me dringend gevraagd het nu maar eens na te laten.

Dat was de Here Jezus Christus.
In dit boek nodigt Paul Miller ons uit Jezus te leren kennen, zijn leven en zijn liefde te bestuderen zoals die zich ontvouwen in de evangelievertellingen. De verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes - gecombineerd met Millers eigen levensverhalen - zullen ons aanmoedigen Jezus' manier van mensen liefhebben na te volgen. We zullen vragen onderzoeken als:

Op allerlei manieren is Jezus' leven een voorbeeld voor hoe we kunnen worden zoals we bedoeld waren
En hoe beter we Hem kennen, des te meer zullen we ons aangetrokken voelen om zijn volmaakte voorbeeld na te volgen.

De auteur is leider van seeJesus.net, een organisatie die interactieve Bijbelstudies
ontwikkelt voor kleine groepen.

,,Liefde in levende lijve" is weer zo'n waardevolle uitgave van Navigator Boeken te Driebergen (www.navigators.nl) - ISBN 978-90-76596-54-9
,,Iedereen die wil groeien in zijn of haar relatie met God zal profijt hebben van dit boek."(Jerry Bridges)

DISCIPELSCHAP MET IMPACT 

Groeien als leerling van Jezus in een triade (driemanschap). Auteur Greg Ogden.
Greg Ogden bespreekt de noodzaak van aandacht voor discipelschap in de plaatselijke kerk. Hij herontdekt Jezus' methode om levensverandering te bevorderen door slechts in enkele mensen tegelijk te investeren. Ogden is eropuit om zowel de individuele discipel als het discipelschap zelf te veranderen. Daarbij laat hij zien hoe discipelschap een zichzelf vermenigvuldigend proces kan worden, met een blijvende invloed van generatie op generatie.

,,Wat mij betreft verplichte kost voor iedereen die het verlangen heeft om anderen
te leren Jezus na te volgen! Of je nu voorganger, jongerenwerker of ,,gewoon`` christen bent.
Dit boek vertelt je niet alleen wat het betekent om discipelen te maken, maar helpt
je vooral heel praktisch, hoe jij door kunt geven wat je zelf van God ontvangen hebt.
Een aanrader dus."
(Maurits Roose, teamleider Navigators LEF)

,,Discipelschap met impact" is ook zo' n waardevolle uitgave van Navigator Boeken te Driebergen (www.navigators.nl) - ISBN 978-90-76596-44-.

NOG EEN GEWELDIG BOEK

,,Teksten uit de INSTITUTIE VAN JOHANNES CALVIJN". Gekozen, vertaald en ingeleid door dr. W. van 't Spijker.
(ISBN 90 211 6102 8)

BID ELKE DAG

Uit: Bid elke dag - 365 gebeden voor het hele jaar

Genadige God, geef mij een hart,
dat zijn vastheid vindt in U,
zodat ik mag weten van een doorboorde hand,
die mij vasthoudt in de stromen van de tijd,
in de verzoekingen van de wereld
en ook in de wisselvalligheden van mijn persoon-
lijk leven, vandaag en morgen, tot in eeuwigheid.

DE TIJDGEEST

Grote God van de geslachten,
zie mijn generatie aan,
houd ons altijd in gedachten,
wees de zin van ons bestaan.
Als de tijdgeest aan ons trekt,
dat uw liefde ons dan wekt
U te volgen op uw wegen,
te verlangen naar uw zegen.

(melodie: Psalm 42)

ONDER VIER OGEN

(Anton Chardon)

Een dag zonder gebed voor vervolgde christenen
is een dag niet geleefd.

VERSCHIJNINGSDAG

We hebben weer kerst gevierd. In de gemeente met de kleinen en de groten, thuis in huiselijke kring, of, sommigen, helaas, in eenzaamheid.
Ik was natuurlijk ook van de partij, voor de 74e keer. En dan is er niet veel verrassends meer te verwachten. En dat gebeurde dan ook niet.
Wacht even, zoiets mag je natuurlijk helemaal niet zeggen. Waar het met kerst om gaat, blíjft toch tot de jongste dag verrassen. Christus verlaat zijn koninkrijk van licht en warmte om, in het donker en de kou van de wereld, zondig schorriemorrie als wij zijn, op te rapen en te redden.
We hebben dus echt wel wat te vieren, ons behóud.. En laten we het maar vieren, totdat Hij komt.
Dat brengt me op iets dat al jaren in mijn hoofd zit. Eigenlijk zouden we aan de rij van kerkelijke, christelijke hoogtijdagen er één moeten toevoegen. De verwachting van, het uitzien naar de grote dag van zijn tweede komst. Waar zouden we dan bij moeten stilstaan, hoe zou die dag moeten heten?
Het zou een dag moeten zijn waarop ALLE christenen, welke nestgeur ze ook bij zich hebben, één zouden zijn in het hoorbaar hunkeren naar Christus'  tweede komst.
Ik stel me een zondag voor waarop we als gemeenten samen komen om aan de hand van bijbel- en andere teksten en gebeden ons diepe verlangen zouden vormgeven. Ons diepe verlangen naar de dag waarop we Vader en Zoon eindelijk zien in hun ontzagwekkende majesteit. Hoe zou je zo' n dag kunnen noemen? ,,Dé grote dag" of ,,verschijningsdag"?
Nog beter misschien: ,,Maranatha-dag" omdat ,,Maranatha" betekent ,,Kom, Here Jezus!" of ,,Jezus komt!" .

IETS HEEL ANDERS 

(uit Carelman complete catalogus van verbazingwekkende voorwerpen & vernuftige vindingen):

Doppioaltocelloviool. Een ideaal instrument om onverschillig welk strijkkwartet op uit te voeren.