God slaat zijn tenten op
en bivakkeert bij mensen.
Hij geeft de hemel op
en laat zich hier verwensen
door wie niet knielen wil.

Er is heel wat op til.

(Anton Chardon: Groeten uit Bethlehem)

ALS ' T KINDJE BINNENKOMT.

Een versje uit de oude ,,Camera Obscura" van Hildebrand luidt:

,,Als 't kindje binnenkomt
juicht heel het huisgezin.
Men haalt het met gelach
En zoete woordjes in……."

Hildebrand heeft het raak onder woorden gebracht. Een gezonde pasgeborene brengt veel blijheid en ook opluchting in een gezin. Bij de moeder: de moeite is voorbij en verrukt mag ze nu zien wat ze maandenlang bij zich gedragen heeft én bij de vader die méégedragen heeft én bij de kinderen als die er zijn. Er is een vrolijk sfeertje: pril pasgeboren leven brengt verwondering en feestelijkheid in huis. Het lange en gespannen wachten is beloond.
Ik maak even een grote sprong. Tweeduizend jaar geleden was er in Israël ook een geest van gespannen verwachting. Israél, even als de hele wereld eigenlijk, voelde zich oud en moe… Er klonk een schreeuw om een verlosser.
Een verlosser - daar was het wachten op. M.n. in Israël, de een na de andere rebelse messias drong zich naar voren. ,,Israël, ik verlos je wel van die gehate Romeinen!". Een tijd van vrede en rust en veiligheid zou aanbreken, nú.
Maar de rebellen redden het niet en de vermoeienis en de uitzichtloosheid blijft. Het knaagt aan de mensen.

Dan treedt God op, voor zijn volk, voor de wereld. ,,De messiassen redden het niet, mensen. Ze kunnen je niet verlossen van de vijand, de Romein en ze kunnen je helemaal niet verlossen van die nog veel grotere vijanden: de zonde en de dood. Ik geef jullie mijn eigen Messias, die alles in de wereld gaat veranderen".
Die krachtpatsers en messiassen wilden vechten uit eigen kracht en ook voor eigen roem en eer. Maar bij God komt de hulp voort uit zijn overstelpende, zelfopofferende liefde.

,,Wat deed uit 's hemels zalen,
o, Heer, der heerlijkheen
op aard' U nederdalen?
Uw grote liefde alleen!"

Een messias in de gedaante van een weerloos Kind komt de wereld binnen. Wat een verschil met zo' n woeste messentrekker, zo' n ruige kerel die de macht wil grijpen. Die is vervuld van haat maar in het Christuskind is dezelfde liefde en hetzelfde erbarmen als in de Vader.
Als het volk van de wereld in duisternis en uitzichtloosheid wandelt verschijnt de stralende verschijning "HET LICHT VAN DE WERELD".

We gaan er elk jaar zo als vanzelfsprekend mee om en ook zo weinig verrast en we zingen zo gewoontegetrouw met de kinderen: ,,Er is een Kindeke geboren op aard'".
Maar hoe weinig zijn we geneigd te denken uit wat voorafging.
God zag opnieuw hoe diep ellendig de wereld er aan toe was, Hij gruwde van de zonde en het kwaad. Ik stel me voor dat Hij om zich heen keek en tegen de hemelboden en hemelmachten zei: ,,Dit kan zo niet langer. Ik ga die vreselijke wereld verlossen. De schuld moet weggedaan worden. Dat aardse tranendal moet een berg van vreugde worden".
God sprak dit in de hemel, de plaats van de volmaaktheid, van de weldadige harmonie.
En toen overlegde Hij met de Zoon die bereid was af te dalen, arm te worden om ons rijk te maken,
Dit kunnen we ons nooit voorstellen. Een zwakke vergelijking: een idealist van rijke komaf gaat in een van de allerergste, armoedigste en misdadigste achterbuurten van een wereldstad leven.
Zo arm als Job werd de Heiland voor u en voor mij.
Laten we maar proberen het ons zo concreet mogelijk voor te stellen: die afdaling van de Heer vanuit de hemel der heerlijkheid naar de barre, aardse werkelijkheid.
Hij kwam en ieder die Hem verwacht had en Hem aannam werd door Hem aangenomen als zijn kind.
De eeuwenlange verwachting was vervuld; er was een nieuwe, heerlijke, werkelijkheid gekomen.

En nu 2008. De wereld schreeuwt om een verlosser, om de Verlosser. En Hij komt. En Hij heeft haast. En zoals een kind zijn gezicht tegen het raam drukt, om te zien of pappa er al aankomt, zo moeten wij onze oren spitsen voor de nadering van zijn tweede komst. Want Hij is bezig te komen. Hoor zijn voetstappen maar! En weer gaat Hij de hemel der heerlijkheid verlaten om ons te komen redden. En nu defintief. Nu komt Hij om de hele wereld te redden die Hem verwacht en voor Hem buigt.
Verwacht de komst des Heren. Met Kerst en met Oud en Nieuw en daarna. Misschien zal Hij onder ons stralen in het jaar dat komen gaat.

Je hele leven heb je een metgezel die je nooit meer kwijt raakt. Meestal merk je lange jaren niets van hem. Maar er komen momenten, vooral bij het ouder worden, dat hij hinderlijk blijk geeft van zijn aanwezigheid.
Vreemd, hij is aanwezig en niet te verdringen, nooit, maar we práten niet over hem. Dat vermijden we. Ik heb het over de dood.
De dichteres Jacqueline van der Waals schreef over de dood, die vroeg in haar leven kwam, als over: ,,wat onder ons angstvallig wordt verzwegen".
Je kunt de dood wel proberen dood te zwijgen, maar het helpt niet. En je kunt wel proberen je dood van het lijf te houden door allerlei kunstgrepen maar het haalt niets uit. Eigenlijk leven we met zijn allen in een sterfhuis.
De dood zaait overal en dagelijks verderf, is ver weg op de slachtvelden en dichtbij, bij een geliefde die afscheid moet nemen of bij een kind uit de straat.
Is dat niet treurig. Ja, diep treurig. Maar ongetroost en troosteloos hoeven we gelukkig niet te zijn. In 1 Cor. 15 juicht Paulus dat de dood de laatste vijand is die eigenlijk al verzwolgen, opgeslokt is door de overwinning. Dank zij Christus. Wat een Evangelie!
Maar nog steeds bezorgen dood en sterven veel verdriet. Wat een tranen worden er gehuild. Wat wordt er gerouwd en wat is rouwen diep-ingrijpend en moeilijk.

Pablo Martínez (medicus en psychiater) en Ali Hull (journalist) schreven een overtuigend en zeer behulpzaam boek voor rouwenden en voor hen die hen bijstaan ,,OP ZOEK NAAR DE REGENBOOG" - Een reis door verlies en rouwverwerking.
Deze publicatie bevat informatie, interviews en praktisch advies en gaat in op vragen als: Wat is rouw en wat doet het met mensen, op lichamelijk, emotioneel, mentaal en geestelijk gebied. Wat kunnen rouwenden zelf doen en hoe kunnen mensen om hen heen helpen? Wat is normale rouw en wanneer en hoe wordt rouw afwijkend?
Het gaat in dit boek niet alleen om rouwen door overlijden maar ook om de rouwervaring na een echtscheiding. Uitdrukkelijk komt de rol van het geloof bij het verwerken van rouw. Ik ben het helemaal eens met een recensent die schreef in het Engelse blad ,,Faith for life":
,,Op zoek naar de regenboog is gebaseerd op ervaring - en dat blijkt duidelijk… Het is een niet-technische ,,handleiding", vrij van clichés en van onschatbare waarde. Het is een schatkist vol goed, degelijk advies… een zeldzame mengeling van diepgang en wijsheid. Ronduit geweldig… een fastastisch boek. Een schot in de roos".

Een andere recensent in ,,Christianity Magazine"schreef over ,,Op zoek naar de regenboog:
,,Heel liefdevol geschreven en bovendien uitdagend… dit uitmuntende, praktische boek is helemaal ,,af" dankzij de getuigenissen van mensen die zelf de weg van rouw bewandeld hebben".

Al lezende heb ik aandachtstreepjes gezet bij bijzondere en opmerkelijk zinnen en uitspraken. Het boek staat er nu vol mee. Een handjevol voorbeelden uit deze Novapresuitgave.
,,Rouwen is niet alleen iets dat ,,ons nou eenmaal overkomt", maar iets dat we doen".
,,De dood van een kind kan echter zo' n vernietigende uitwerking hebben dat de rouwperiode vele jaren duurt".
,,De overlevende heeft een intens verlangen om herenigd te worden met de persoon die hij verloren heeft".
,,De meeste mensen die rouwen reageren ook heftig op gedenkdagen".
,,Als gelovige huil je wel, maar je huilt anders omdat de dood niet het einde is".

N.a.v.Marcus 14: 22-24

Here Jezus Christus,
ik dank U voor het heilig avondmaal aan uw tafel,
voor brood en wijn.
In de gaven van uw liefde
mag ik met U en anderen verbonden zijn.
Ik dank U dat mijn leven door U een vast oriënte-
ringspunt heeft,
dat mijn leven geen dwaalweg,
maar een weg naar huis is.

HUILEN

Straks, opgenomen in uw heerlijkheid,
zult U misschien wel tot mij zeggen:
Jochie, weet je nog van al je zorgen?
Die ben jij voor eeuwig kwijt!
Alles is toch goed gekomen? -
Huilen zal ik, maar van vreugde!

(uit: ,,Onder vier ogen'' van Anton Chardon)

CHURCHILL

hoorde ongetwijfeld tot de groten der aarde. Maar op die groten is ook vaak veel kritiek. Toch heb ik hem altijd de hand boven het hoofd gehouden, waar hij, gezien de uitdrukking op zijn gezicht, niet ongelukkig mee was

.

APOLOGISCHE SPREEKWOORDEN

Uit: Bid elke dag na.v. 1 Timoteüs 2:5

Here Jezus,
U heb uzelf de Weg, de Waarheid en het Leven
genoemd. U weet van mijn diepe verlangen naar
het ware leven. Bewaar mij ervoor
het leven ergens anders te zoeken dan bij U.
Uw woorden zijn geest en leven.
Help mij dat mijn Bijbellezen niet louter gewoonte
wordt. Uw woord is een lamp voor mijn voet
en een licht op mijn pad.

EFFECT

Als de Heer het vers niet maakt,
zwoegen dichters tevergeefs.
Als het vers het hart niet raakt,
lezen lezers tevergeefs.

Uit: Anton Chardon: Onder vier ogen

,,MAAR DAVID STERKTE ZICH IN DE HERE, ZIJN GOD"

In de meest letterlijke zin: ontzettend en onvoorstelbaar. Je komt thuis en je huis is er niet meer.
Je hele stad of dorp is afgebrand, er is alleen nog een onafzienbare walmende vlakte vol puin en er is geen mens te zien. Niet op straat en niet in de huizen. Dat overkwam David.
We vinden het verhaal in 1 Samuël 30.
David en zijn mannen (harde jongens, hoor! ) huilen tot ze niet meer huilen kunnen Ze staan er met droge ogen... Letterlijk alle tranen zijn vergoten.
De woede richt zich tegen David. Hij merkt het en ziet het. Ze mompelen onder elkaar en tomeloze boosheid straalt uit hun ogen. ,,Jij bent de schuldige David, maak je testament maar klaar. Wij gaan jou stenigen, een man als jij verdient niet langer te leven.Jij wist het toch allemaal zo goed en bekijk het resultaat eens van jouw inzicht en wijsheid…" Vrouwen en kinderen weggevoerd, alles wat waarde heeft geroofd.
David is de zwartste wanhoop nabij. Maar dan staat er ,,Maar David sterkte zich in de HERE, zijn God".
Er staat niet dat hij kracht ontleende aan zichzelf of aan een paar medestanders of aan zijn positie of zijn verdienste of wat dan ook. Ook niet aan zijn uitverkiezing tot koning. Nee, aan God alleen
Tussen haakjes: aan het eind van het hoofdstuk blijkt dat alles is goed gekomen..
Weet u, dat zou ik ook zo graag willen bij heftige tegenslag. Me sterken in God. De dingen van me afzetten en zo dicht tegen God aan gaan staan dat ik alle angst en spanning kwijt raak. Dat zijn kracht in mij overvloeit. Dat je kan zingen: ,,Uw kracht moet in mij overvloeien". Maar ja, je kan wel zingen maar dat houdt niet automatisch in dat God je, als je lied uit is, je direct te hulp komt.
Mensen lijden soms vreselijk. Het ene verlies na het andere. De ene ingrijpende ziekte na de andere. En soms is er een adempauze en dan vertelt iemand je weer dingen die je niet voor mogelijk had gehouden en die je dagenlang van streek maken.
En je blijft maar in jezelf rondtollen tot het zwart voor je ogen is.
In zo' n situatie moeten we het aandurven. Wat? Je problemen op een rij zetten, ze in ogenschouw nemen en tot de conclusie komen: ik kom er niet uit. Ik kom er nooit meer uit. Tenzij… Tenzij ik me helemaal van mezelf afwend en me realiseer: ik ben aan het eind van mijn krachten maar God geeft me nieuwe kracht en nieuwe moed. En wonder boven wonder: het lukt soms, je sterken in de Heer. Omdat Hij je sterkt. God laat toch geen bidder staan. Er staat: ,,Weest in geen ding bezorgd…". Dat is geen verzoek maar een opdracht.
Wees sterk! U die je zich soms angstig voelt of eenzaam of teleurgesteld of depressief of misschien radeloos.
Kijk van uw angst, uw teleurstelling, uw depressiviteit weg en kijk naar God en realiseer je: GOD IS ER! En Hij wil alle zorg van me afnemen. Als ik maar dicht bij Hem ga staan. Als ik maar weet dat bij Hem alle kracht is. Als ik maar besef dat Hij zegt: ,,Ik wíl niet dat jij het zo moeilijk hebt. Ik geef je míjn kracht!"
David sterkte zich in de Heer. Wat David deed kunnen wij toch ook!

OP ZOEK NAAR DE REGENBOOG

,,Op zoek naar de regenboog". Een reis door verlies en rouwverwerking, door Pablo Martínez en Ali Hull.
Een sterk en overtuigend boek over dit onderwerp. Ik hoop er binnenkort op terug te komen.

Uit: Bid elke dag n.a.v. 1 Johannes 4:16

Here God,
uw licht kan geen mens weerstaan,
U bent de Heilige en totaal Andere.
Ik dank U voor uw eeuwige erbarmen,
dat U in Jezus Christus aan ons mensen hebt getoond.
Leid mij op uw wegen en laat mij
het eeuwige doel van mijn leven niet missen.
Ik laat U niet gaan, tenzij U me zegent.

ZIEN

Het hele woord van God getuigt
geloof het of geloof het niet -
hoe dieper je voor Jezus buigt,
hoe beter je Hem ziet.

TIP

Kijk vooral op YouTube eens naar Historia de un letrero.

WAT HOU IK VAN UW HUIS

Kent u het project ,,Psalmen voor Nu"? Vast wel - het begint bekend te raken.
Zijn alle bewerkingen, toonzettingen, berijmingen daarvan geslaagd? Dat zou haast niet kunnen.
Pas hoorde ik de nieuwe versie van Psalmen voor Nu psalm 84, getiteld ,,Wat hou ik van Uw huis". De zangeres komt je dicht op de huid met haar bewogen en hartstochtelijke voordracht. Ze zingt over heimwee ,,diep in haar lijf". Je hoort haar intense verlangen om dicht bij Hem te zijn, de Heer van de hemelse legers. Prachtig..
Ik weet wel: je kunt Gods huis uit het Oude Testament niet helemaal gelijkstellen met de gemeente, de kerk van vandaag. Maar overeenkomst is er zeker.
Hebt u dat ook dat je zo kan verlangen naar de kerk te gaan? Na een volle, drukke week met allerlei werk en gedoe trekt de gemeente aan je. Al die mensen, het gezamenlijk aanroepen van de Heer, het samen zijn Naam verheffen, heerlijk. Wat is het een weldaad te horen dat je schuld vergeven is. ,,God is tegenwoordig, God is in ons midden", zingen we. Het is er warm en het gonst er van leven. 
WAT HOU IK VAN UW HUIS!
De kerk - een creatie van God, gevormd uit allerlei mensen, samengeroepen door het Hoofd Jezus Christus. Natuurlijk is de kerk meer dan een soort ,,voedstermoeder" voor de gelovigen. Ze moet o.a. ook een appèl op de samenleving doen Gods Woord in acht te nemen.
Ja, hallo, is dit niet een beetje te hooggestemd? De kerk wordt gevormd door mensen. En zijn wij niet soms tobberig en vermoeiend en lastig voor anderen, zijn we soms niet slap in het geloof en ingedut? Zeker, maar gelukkig geldt dat andere ook.
Dus dat kan je in de kerk allemaal aantreffen: zondevergeving, aanwezigheid van God, warmte, saamhorigheid en nog veel meer. Dat ís wat. En toch komen er allerlei vragen op. Als die kerk echt zo paradijselijk is, waarom is er dan zoveel leegloop?
Ik heb altijd verlangd naar een kerk met bewegingsvrijheid. Nou, tegenwoordig kun je in de avonddienst heel wat afwandelen tijdens de collecte.
Gelukkig zijn er ook andere dingen te melden. Maar dat neemt niet weg dat het veel kerken en gemeentes kenmerkt, leegloop…
Hoe kàn dat toch; zoveel weldaden en gaven en toch die kerk op zoveel zondagen links laten liggen.
In toenemende mate verzuimen mensen, die eerst meelevende leden waren, de samenkomsten rondom het Woord van God.
Maar, en dat is een dringende vraag, leidt geleidelijk aan verzuimen op den duur niet tot afhaken? U en ik zien daar toch de voorbeelden van...
En leidt afhaken niet vaak tot kil en onverschillig en ongelovig worden? Maar ongeloof heeft toch geen toekomst…
Ik heb het van dichtbij meegemaakt: nalatigheid, afhaken, ongeloof. Vreselijk. Wat wil je toch graag met je meest dierbaren naar het Koninkrijk van God. Maar bereik je dat ook? Die toenemende ontkerkelijking…Wat zijn daar niet allemaal voor verhandelingen en artikelen en beschouwingen over geschreven..
Maar wat ik soms mis is de betrokkenheid van de blijvers met de vertrekkers?
Toenemende ontkerkelijking is een ernstige en droeve zaak. Maar waarom lopen we dan niet als één man en één vrouw op God aan met de klemmende vraag of hij die weglopers in het hart wil treffen.,,God, sléép ze er weer bij!"
Waarom hebben we niet al lang bidstonden belegd om deze nood voor God te brengen.
Waarom hebben dominees vaak niet altijd de moed om de aanwezigen tot trouw in de kerkgang op te roepen?
Waarom zoeken we de achterblijvers niet op met de dringende vraag: kom er toch weer bij. En als ze laconiek zeggen: ,,ik geloof wel in God, hoor" dan moeten we zeggen: ,,als God je Vader is is de kerk je moeder". Want de gemeente van de levende Heer voedt je geloof, geeft je kracht, bewaart je voor de duivel die rondgaat als een brullende leeuw.
Leve de kerk - Dat nog heel veel mensen, oude en nieuwe christenen gaan uitroepen: ,,Wat hou ik van Uw huis, Heer van de hemelse legers!".

(Uitgesproken door Kees van Baardewijk voor Groot Nieuws Radio)

SOUFLEREN

Hier ziet u mij met de Heilige Vader Paus Benedictus XV1 - oftewel Joseph Ratzinger (onder vrienden ,,Rats"). 
De HV wordt langzamerhand wat ongeconcentreerd (wat wil je op die leeftijd?) en vroeg mij hem bij belangrijke redevoeringen hem wat te soufleren. Daarmee ben ik dus doende.

Uit ,,Bid elke dag" van Marie Hüsing.
N.a.v. 1 Petrus 3: 10-12

Geef vrede Here God, geef vrede
in een wereld die in kleine kring en wereldwijd
zo vol onvrede is.
Er wordt zo geleden en de mensen zijn zo bang.
Laat mij leven vanuit de hoop op vrede
zoals U eens volkomen zult geven.
Geef vrede ons, geef innerlijke vrede, trouwe God.
Laat alle onvrede veranderen in vrede.
Vervul mijn hart met de vrede van U.

Ik zou het liefste willen dat ik van mijn goede vriend Anton Chardon alle gedichten uit zijn nieuwe bundel ,,Onder vier ogen" kon overnemen. Ik gun ze u graag. 

Voorlopig:

WIJ CHRISTENEN

Wij christenenen, wij zouden moeten weten, echt,
dat 't eerste wonder door de Zoon gedaan
uit zes gewone vaten heeft bestaan
vol wijn, zeshonderd liter, prima kwaliteit

God is een dichter, wondert water om in wijn.
God is met 't lot van mensen zeer begaan.

ER IS ZOVEEL MEER TUSSEN HEMEL EN AARDE…

Ik maak u graag attent op een nieuwe roman van Remmelt Mastebroek, de schrijver van o.a.,,Elfenkind" en ,,Huis van de wind"" - de nieuwe titel is

TUSSEN TWEE WERELDEN

Daniel Tywyn lijdt heel gevoelige verliezen: zijn moeder - met wie hij een heel hechte band had - sterft als hij heel jong is en hij verliest ook de kleine Irish door de dood.
Zijn vader vertrekt met hem naar Ierland, het geboorteland van zijn vrouw. Daar begint een heel nieuw leven met tal van nieuwe mensen en tal van confrontaties.
Heftig is de haat die hij, Engelsman, ontmoet in Ierland. En heftig is de liefde die hij opvat voor Rachel.
Wonderlijk zijn de ontmoetingen met een mysterieuze man.
Daniel ontdekt dat het leven een zoektocht is en tegelijk een ontdekkingsreis.
,,Tussen twee werelden" is een wijs boek, prachtig poëtisch geschreven, veelzeggend en tegelijk ingehouden.
Remmelt Mastebroek, een auteur om te gaan lezen.
ISBN 978-90-6318-287-8, prijs € 17,95, uitgave Novapres, Hoenderloo 
(www.novapres.nl en www.remmeltmastebroek.nl)

GROOT NIEUWS RADIO

Luister u al naar Groot Nieuws Radio? Elke dag 1008 AM.

HABAKUK.NU

www.habakuk.nu - abonneer u op het dagelijks pittige, onomwonden commentaar op de daverende dingen dezer dagen. (Uitgaande van Tot Heil des Volks te Amsterdam)

Hier ziet u van links naar rechts de zanger Pavarotti en ondergetekende.
Pavarotti had mij uitgenodigd onze stemmen eens met elkaar te meten. Om hem niet voor het hoofd te stoten heb ik de uitnodiging maar aangenomen.
Op het moment van de foto is hij al een half uur aan de gang met zijn geblaat. Een mager applausje volgde.
En eigenlijk sta ik te popelen om duidelijk te maken wat zingen nu eigenlijk is. Na mijn optreden was er een ovationeel applaus dat bijna aanzwol tot een orkaan wat Pavarotti als een geslagen hond van het toneel deed afdruipen

Mijn ouders hadden een groot gezin. En mijn talrijke ooms en tantes hadden ook grote gezinnen. De tantes werkten hard binnens- en de ooms even intensief buitenshuis. De tantes hadden 's avonds veel stop-naai- en verstelwerk, de ooms werkten 's avonds ook nog al eens en/of zaten in de kerkeraad met alle gevolgen van dien .We merkten dat onze ouders klaar stonden voor anderen, ondanks dat ze het druk hadden. En gek, ze hadden altijd tijd voor bezoekers.

Als kinderen waren we altijd, elke dag en elk weekend, bij dezelfde vader en moeder. We gingen in het algemeen aardig met elkaar om.Natuurlijk was er wel eens heibel maar dat kwam altijd weer goed.
Mijn moeder kookte wel eens spruitjes en 's woensdag kregen we altijd een gehaktballetje ter grootte van een fikse stuiter.
Ik heb ontelbaar veel neven en nichten en over het algemeen kijken die allemaal terug
op een zuinige maar mooie jeugd in een veilig en ook veelal gezellig nest. Je moet vroeger niet idealiseren maar het was zo gek nog niet.. Al die gezinnen, die hoekstenen van de samenleving, vormden een fors gebouw.

Hoe kom ik hierop? Door het met toenemende instemming en plezier lezen van het boekje van journaliste en filosofe Fleur Jurgens: LEVE DE BURGERTRUT.
Het is een vlammend en met vaart en humor geschreven pamflet van iemand die m.i. een verbluffend goed inzicht heeft in de maatschappij van nu en hoe die maatschappij zo geworden is als-ie is.
In het verleden is er nogal eens geschreven over de afwezige vader, dit boekje gaat de afwezige ouders. De schrijfster signaleert veel kindonvriendelijkheid en minachting van het moederschap.Veel vrouwen willen geen kinderen of stellen de kinderwens te lang uit, waaruit allerlei problemen kunnen ontstaan. Andere vrouwen werken te veel en komen te weinig aan man en kinderen toe. Talloze gezinnen breken, het CBS berekende onlangs dat een derde van de paren het niet volhoudt. Een op de zes gezinnen met kinderen is een eenoudergezin.
Er zijn gelukkig gezinnen waar de huisgenoten het goed met elkaar hebben. Waar een basis wordt gelegd voor het leven, maar ach wat een ellende in andere gezinnen. Het vluchtgedrag in drank en sex en agressiviteit en onverschilligheid is overal te zien. Wat een eenzame en gekwetste kinderen zijn er. Waar komen al die vernielende jongetjes vandaan? Dat is niet moeilijk. Wie voelt geen tranen opkomen als hij de neergang en de afbraak ziet? De schrijfster van ,,Leve de burgertrut" is er gelukkig zeer mee begaan.
Ze ziet een lijn van de revolutie van 1968 en daarna, de feministische golven die over ons langs gingen en de situatie van nu. Hoewel natuurlijk VOOR gelijkberechtiging wijst ze het fanatisme en de eenzijdigheid van het feminisme af. ,,De uitkomst van het feminisme is dus dat vrouwen vooral dominante, egocentrische tangen zijn geworden, die hun mannen bij het minste of geringste berispen, zonder hem ooit dankbaar te zijn voor zijn inzet. Over onderdrukking gesproken". (118)
Er is afkeer van de z.g.burgertrut. Maar is die (ik citeer) ,,niet de hoedster van goede zeden en daarmee het cement van een welvarende samenleving?" Ik citeer nog even verder: ,,…maakt Fleur Jurgens de balans op. Wat is de keerzijde van de vrouwenemancipatie: het gezin als sluitpost van het tweeverdienersmodel? Het kind als hindernis voor zelfontplooiing? De crèchleidster als surrogaatmoeder? Het lijkt tijd voor rehabilitatie van het gezin als hoeksteen van de samenleving"

Het wordt weer tijd voor de burgertrut, die haar kinderen opvoedt met ,,rust, reinheid en regelmaat".
Mag ik het anders zeggen? Het is tijd om respect en eerbied te hebben voor de vrouw voor wie de carriere niet een en alles is. Voor de vrouw die naast een beperkte baan buiten de deur echt tijd heeft voor zichzelf, voor man en kinderen. Voor de vrouw die samen met haar man elkaar en de kinderen een veilig en beschermend thuis biedt. Een gezin waar de liefde tastbaar is, ,,een kerkje in de kerk". Het is toch zo: waar liefde woont woont ook de HERE God met zijn zegen..

ZEER INTERESSANTE SITE

van Jaap Spaans www.jaapspaans.nl, auteur en publicist. Over maatschappelijke onderwerpen als geweld, communicatie, de manier waarop we de schepping beheren, privacy-onderwerpen als biometrie, chipimplantatie, Europa en Israël.

AANBIDDING

Een bespreking van het boekje ,,Aanbidding" van David-Jan Groot volgt binnenkort.

Uit het boekje ,,Bid elke dag - 365 gebeden voor het hele jaar" uitgave Boekencentrum Zoetermeer, wil ik voorlopig het aan de orde zijnde stukje meditatie overnemen in deze weblog.

ALS GOD BESTAAT…

Als God bestaat, waarom is er dan zo veel ellende op deze wereld?
Als God bestaat, waarom heeft Hij de mens dan niet anders gemaakt?
Als God bestaat, waarom doet Hij dan niets?
Als God bestaat, waarom laat Hij zich dan niet gewoon zien?
Wie kent deze vragen niet? Eigen vragen of gehoord van anderen.
Jan Meijerink, voorganger van de Volle Evangelie Gemeente te Diemen gaat op al dit soort vragen in. Hij verwijst steeds naar toepasselijke Bijbelwoorden en schreef een toegankelijk en prettig leesbaar boek. Een goed cadeau aan mensen met ernstige, gemeende vragen.
Uitgave Novapres, Hoenderloo (www.novapres.nl). ISBN 978-90-70048-82-2, 
€ 7,95 (slechts).

BOOTJE ALS PREEKSTOEL

Deze zomer staan in vier uitzendingen van ,,Zendtijd voor Kerken" de psalmen
centraal. Aan de laatste uitzending, die UITGEZONDEN WORDT OP 7 SEPTEMBER, verleent ds. Laurens van Baardewijk van de NGK-Loosdrecht zijn medewerking. Hij verzorgt de meditaties vanaf de Loosdrechtse Plassen. Een Loosdrechts gemeentelid, botenbouwer, voert de cameraploeg van ZvK en Van Baardewijk in zijn boot over de plassen.

IN DIE TRONK

Ik lees vaak, om het bijzondere taalgebruik, met veel genoegen de Zuidafrikaanse vertaling van de Bijbel: Die Bybel. In ,,Die Openbaring" las ik in hoofdstuk 2 vers 10:
,,,,Moenie bang wees vir wat julle alles gaan ly nie. Kyk, die duiwel gaan party van julle in die tronk laat gooi, sodat julle in beproewing sal kom, en julle sal tien dae lank baie swaar kry. Bly getrou tot die dood toe, en Ek sal julle die lewe as kroon gee".

ONS MOOIE NEDERLANDS

Ik krijg tegenwoordig mailtjes met teksten als deze:
,,Horloges krijgen maar hier goedkoop. Deze horloges zullen hou van jou. Zeer snel en veilig horloge werken. Alles is zeer snel en neutraal. Get dure Horloges zeer snel en zeer goedkoop hier en bestel zonder risico. U krijgt een garantie".

DEVOTE DOG

Een nicht uit Australïe stuurde deze ontroerende foto. Vraag: zou er in óns land nog zo'n devote hond te vinden zijn?

ONBEGRIJPELIJK

Tijdens een groepsreis (met een protestants-christelijke reisvereniging) in Engeland bezochten wij 's zondags een dienst in een Anglicaanse kerk. Het was een mooie dienst met veel goede woorden uit en over de Schrift.
Aan het eind werd de eucharistie gevierd. Alle aanwezigen werden uitgenodigd. Tot onze opperste verbazing namen veel van ons gezelschap (prot.christenen) onbekommerd deel aan de viering.
OM DIT SOORT DIEPGAANDE VERSCHILLEN GINGEN ONZE VOOROUDERS DE BRANDSTAPEL OP.