BIDDEN

het gebed
is bewoonbaar gebleken
evenals de duiven
de til verlaten
en de lucht
waarlijk bewonen
en weerkeren
op hun dak
zo is het gebed
bewoonbaar gebleken
voor wie op reis
een onderkomen zocht
in de nacht.

VERDER… EEN KERSTGEDICHT

HEER, U BENT NAAR ONS TOEGEKOMEN

Heer, U bent naar ons toegekomen,
verscheen in onze schamelheid.
Van Wie we enkel konden dromen,
werd zichtbaar in de werkelijkheid.
U kwam tot ons in donkere nacht.
U, Wie de wereld hunkerend wacht.

U zocht ons op om ons te helen,
te redden uit een groot verdriet.
U wilde alles met ons delen.
Wat U bij Vader achterliet
is nu voor ons, U maakt ons rijk,
geeft toegang tot uw koninkrijk.

En wat onzegbaar blij kan maken:
als angst en schuld ons diep verwart,
dan wilt U ons steeds trouw bewaken,
ons brengen dicht bij 't Vaderhart.
En Hij die van ons lijden weet,
Hij is het die ons welkom heet.

Te zingen op de wijs van lied 78 ,,Liedboek"
,,Laat me in U blijven, groeien, bloeien."

Doe uw winst met ,,CONTACT LEGGEN" - Een gids bij het aangaan van contacten met niet-kerkelijken.
Verrassende suggesties om echt contact te krijgen.
Nummer 5 uit de Brochurereeks van Deputaten Evangelisatie van de Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland.
Uitgave: Landelijk Dienstenbureau C.G.kerken, postbus 334, 3900 AH Veenendaal, tel. 0318-582363, evangelisatie@cgk.nl, www.cgk.nl 

Een dag of wat geleden verscheen onder deze titel een bundeltje ,,columns" van mijn hand over ouder worden en oud zijn. Dat klinkt nogal gewichtig, maar het gaat om veelal korte stukjes van een oudere die wat terugkijkt, wat bespiegelt en filosofeert en ook vooruit kijkt. Naar het moment dat de oude aarde totaal verandert in een nieuwe. Hij hoopt er bij te zijn met talloos veel anderen.
Een paar titels: Vieze liedjes / Angst / Ontmoetingen met schrijvers / Leven in je eigen wereldje / ,,Ik ga naar de hemel" / Onze verweesde samenleving / Onze levenslange honger en kommer / Van ouder worden wordt je een ander mens.
Het is bij uitstek geschikt om cadeau te geven aan een oudere. Maar 't is ook aantrekkelijk voor jongeren die wel eens wat van een oudere willen lezen.
Het ISBN is 798-90-71343-52-0. Het boekje kost € 10 in de boekhandel. Bestelt u het bij mij dan komt er € 1,50 porto bij. Wie dan € 11,50 overmaakt op banknummer 692060316 ING t.n.v.Van.Baardewijk Apeldoorn, ontvangt het thuis.

Een stukje er uit.

JE EIGEN BOEKEN

Soms zag hij 's avonds op van zijn boek en keek naar de overvolle boekenkast. Hij ijsde bij de gedachte dat alle mensen aan wie hij een of meer boeken had uitgeleend die gelijktijdig zouden terugbrengen. Waar zou hij ze moeten neerzetten?
Die voorraad boeken - je kon die vergelijken met een lastig kind. Je houdt ervan maar af en toe wordt het je teveel.
De afgelopen tien jaar hadden zijn vrouw en hij dozen, dozen vol weggedaan. Naar boekenmarkten, naar ,,goede-doelenacties" naar … noem maar op. Maar het had niet geholpen.
De gaatjes werden in de kortste keren weer opgevuld. De kast was voller dan ooit.
Onlangs had hij de hele voorraad nog eens nagelopen. Maar eigenlijk was er nu vrijwel niets meer dat ze zonder hartzeer konden wegdoen. Het kón wel maar dan moest er wel gerekend worden op fantoompijn.
Wat moesten ze er toch mee? Als zijn vrouw en hij zouden komen te overlijden, wat een vreemd woord in dit verband ,,komen", dan moest de boel opgeruimd worden. Maar wie ontfermde zich over de boeken, vrienden die je je hele leven vergezeld hadden? De kinderen niet. Die moesten waarschijnlijk binnenkort hun huizen verlaten omdat de zoldering het begeven had wegens het gewicht aan eigen boeken. Daar had je dus niets van te verwachten.
Dan zou het hele spul naar een opkoper gaan. Hij zag hem al staan, midden in de kamer, handen in de zakken, fluitend tussen zijn tanden. ,,Ik kán er niet veel mee, allemaal oud spul.
Nou ja, tweehonderdvijftig gulden, omdat jullie het zijn." En daar gingen ze, al die goede vrienden. De Verzamelde Gedichten van Ida Gerhardt en van Leopold en van Nijhoff en van Bloem en noem ze verder maar op, de idem van Revius (in die prachtuitgave) niet te vergeten en wat er verder allemaal zou volgen. Die dure uitgaven over Rotterdam bijvoorbeeld. Daar gingen ze. Maar hij hield op zichzelf te kwellen bij die vreselijke gedachten aan de opruiming.
Het liefst zou hij nu binnenkort op de antiquarenmarkt een opruiming houden. Dan kwamen die kinderen die hij zou moeten loslaten tenminste in goede handen.
Waarom deed je dat toch - je ganse leven boeken of andere dingen verzamelen?

Leanne Payne, oprichter en leider van Pastoral Care Ministries, houdt ons niet aflatend voor, ook in haar boek ,,Gods Tegenwoordigheid geneest", dat in de tegenwoordigheid van God komen echte genezing geeft. Ik ben diep onder de indruk van haar boeken, maar omdat het mij aan kundigheid ontbreekt ze naar waarde te bespreken neem ik de tekst van de omslag over.

,,Regelmatig heeft Leanne Payne ontdekt dat christenen drie barrières tegenkomen in hun groei naar heelheid en volwassenheid. Ze blijken niet in staat: a) zichzelf te aanvaarden b) anderen te vergeven c) vergeving te accepteren.
In dit boek schetst Leanne Payne een weg waarop deze barrières te nemen zijn. Genezend gebed speelt daarbij een belangrijke rol."
In geloof dat veel problemen in Gods Tegenwoordigheid kunnen worden opgelost. 
(In de serie Pastoraat en Toerusting. Dit is een Naviagatorboek - onderdeel van de Navigators, Driebergen, ISBN 90 70656 95 7).

EEN WEL HEEL LEUK SINTERKLAASCADEAUTJE

Uitgeverij Calbona, Rotterdam (tel. 010 4222747) gaf een heruitgave uit van ,,Proza en Poëzie" - een boekje uit 1922 van J. ter Borg en A. Wiersinga.
Een kostelijke verzameling prozastukken uit de oude doos en verzen en gedichten. Gedichten die vaak nog leven bij heel oude mensen bijvoorbeeld.

ELIZA' VLUCHT
met het dramatische begin:

,,Ja, 'k had wel 't vreeslijk woord verstaan
Hoe zacht hij fluisteren mocht:
Mijn meester nam het bloedgeld aan:
Mijn Harry is verkocht.
Zeshonderd dollar is de som;
Daarvoor is 't kind het eigendom
Des handlaars, in wiens klauw hij viel,
Naar lichaam en naar ziel."

APARTE GEDICHTEN
met onvoorspelbare inhoud en onverwachte wendingen
vindt u via Google, zoeken op "Willem van Baardewijk".
Een voorbeeld van een luimig gedichtje:

ODE AAN MIJN VROUW

Willlllllllllllllllem
kom je eten?

Jaaaaaaaaaahaaaa
maar
dan wordt
wel mijn gedicht koud.

KINDEREVANGELISATIE

Kinderen… misschien wel de belangrijkste doelgroep als het gaat om het doorgeven van het Evangelie. Maar hoe doe je dat, kinderevangelisatie? 
Het boekje ,,Kinderevangelisatie? Ja! Hoe dan?" helpt u efficiënt op weg.

Het boekje is GRATIS verkrijgbaar bij 
Stichting Kinderevangelisatie IKEG, POSTBUS 20029, 7302 HA Apeldoorn, tel.055 5423731 www.ikeg.nl   
U betaalt alleen de porto € 2,50. Bij IKEG kunt u trouwens terecht voor alle mogelijke materiaal voor kinderevangelisatie.

TIJD OM VOLWASSEN TE WORDEN

In het ,,Nederlands Dagblad" las ik een indringend artikel van docent aan de Christellijke Hogeschool Ede W.H. Dekker onder deze titel.
Het gaat over de ,,infantilisering" van samenleving en kerk.
Het liefst zou ik het hele artikel overnemen maar daarvoor is het te lang. 
Een paar citaten: Hij citeert Ouweneel die indertijd constateerde dat jongeren ontstellend weinig Bijbelkennis hebben. 
,,Inmiddels zijn de jongeren over wie Ouweneel het toen had dertig tot veertig en voeden zij hun kinderen op. Al voorlezend uit een kinderbijbel wordt hun Bijbelkennis wat opgevijzeld. Het is balsem voor hun ziel, want de moderne kinderbijbels zijn doortrokken van dezelfde feelgood-religie als het geloof uit hun jeugdjaren. Spirituele ervaringen worden vooral opgedaan aan liedjes over de oneindige liefde van God van opa Knoest, Elly en Rikkert en Opwekking voor Kids. Het is de taal die onze generatie verstaat. Het liefst zijn wij kinderen, slapend, in een draagzak op de rug van de Goede Herder."
,,Wanneer wij als gemeenten in een kinderlijk geloof blijven steken, zullen we veel schade berokkenen." 
,,Voor we het weten verliezen we ons in gefröbel het zicht op God of ontnemen dat aan de volgende generaties. Mogelijk is er al veel schade aangericht." 
,,Wellicht krijgen de gelovigen zelf genoeg van hun speelkwartier en wordt het tijd om volwassen te worden. Krijgt geloof het karakter van hard werken en discipline. Jezus zei al dat het niet altijd bruiloft zou zijn."

GOD DIENEN IN EEN HEIDENSE WERELD

De Joden waren als ballingen uit hun land weggevoerd. Hun tempel lag in puin. Het leek slechts een kwestie van tijd eer hun geloof en hun identiteit zouden opgaan in het trotse heidendom en de welvarende cultuur van het machtige Babel.
Toch is dit niet gebeurd, wat vooral te danken is aan het optreden van twee opmerkelijke profeten: Ezechiël, die zijn volksgenoten een nieuwe perspectief gaf, en Daniël, die een indrukwekkend voorbeeld bood van trouw blijven onder de moeilijkste omstandigheden.
De moderne Westerse cultuur wordt net als die van Babel gekenmerkt door welvaart en macht en en technologie en onverholen heidendom. Hoe kunnen wij God trouw blijven in zo' n omgeving?
Roy Clements, de auteur van "God dienen in een heidense wereld" laat zien hoe verrassend actueel de boodschap van Ezechiël en Daniël is. 
Wat hij schrijft, is meer dan een heldere verklaring van twee Bijbelboeken. Het is tegelijk een concrete uitdaging voor de christenen van nu.
Een indrukwekkend en meeslepend geschreven boek. Uitgave Novapres, Apeldoorn ( www.novapres.nl ) ISBN 90 6318 176 0, prijs €5,00
Echt een spotprijsje.

TIP

Hebt u een pittige oneliner bedacht dan kunt u die vereeuwigen door hem op een tegeltje te laten zetten. Zie www.truttigtegeltje.nl  (zie ook hierna, de weblog van 17 oktober)

Dit waardevolle en aantrekkelijk uitgevoerde blad vierde kortgeleden haar 75-jarig jubileum. Laten we als ,,kerkmensen" en evangelisatiecommissies wérken met dit blad.
Het is al velen tot zegen geweest.

,,WANNEER VROUWEN NIET MEER BIDDEN,

zit een samenleving echt in de problemen'',
las ik in een boek dat me diep geraakt heeft: God dienen in een heidense wereld, over Daniël en Ezechiël, door Roy Clements. Ik hoop er op terug te komen.

ALFABETISERINGSPROCESSEN….

voor iedereen - niets gaat ons te ver

Zijn wíj het die God en de Heer Jezus Christus ernstig zoeken? Dat valt vaak tegen.
God zoekt en vindt òns. Dat overkwam ook de niet-gelovige student John Stott. De hemelse Jager vond hem en zijn leven veranderde drastisch. Hij is nu werelwijd bekend als spreker, schrijver, voorganger en zendingsleider.
Het boek ,,Waarom ik een christen ben" is een helder geschreven en aantrekkelijk en hartveroverend boek. Modern in de goede zin van het woord. Ook heel geschikt voor mensen die kortgeleden christen zijn geworden.
Waarom werd hij christen? Omdat God op de deur van zijn hart klopte en op hem joeg / het christendom is de waarheid: de aanspraken van Jezus zijn betrouwbaar / het kruis van Christus / door de innerlijke werking van de Heilige Geest maakt Hij ons nieuw / Christus is de sleutel tot vrijheid / Hij vervult onze aspiraties en leidt ons tot de volheid van het leven. Waarom werd hij christen? Het is niet in één antwoord weer te geven. Het is een geheel van in elkaar grijpende redenen.
Ik vind dit boek, een uitgave van Novapres ( www.novapres.nl ) hartverwarmend. Het ISBN is 9 789063 182847 en de prijs € 12,95.

"…EN LEID ONS NIET IN VERZOEKING, MAAR VERLOS ONS VAN DE BOZE".

Zes-en-veertig jaar lang had hij het dagelijks aan tafel gebeden, eerst mede namens het tamelijk grote en later namens het tot twee personen geslonken gezin.
Vaak was het nogal onnadenkend gedaan. In de haast omdat er van alles wachtte en er van alles door het hoofd spookte. Soms met een beetje meer aandacht maar vrijwel altijd met te weinig ernst en aandrang.
Pas nu, na al die jaren, realiseerde hij zich wat hij bad. Nu, nu hij soms het gevoel had dat de geestelijke boosheden in de lucht om zijn oren zoemden. Nu hij soms de angstige gedachte had dat de christenheid voor een groot deel het zicht op de boze kwijtgeraakt was. Dat laatste hoorde bij die half onbestemde vermoedens die je soms had. Waren het gegronde gedachten of door je zelf uitvergrote ideeën.
Nee, niemand nam het hem af. De duivel werd te weinig als een bittere realiteit ervaren. Als een macht die je in de tang nam, als je niet oppaste. Als een vijand die je bevechten moest.
Was niet een van de gevolgen van het niet opmerken van demonische machten dat jij en veel anderen in een betrekkelijk korte tijd van visie veranderden. Dat kon ook langzaam en glijdend verlopen. Als dingen, hoe fout ook, maar lang genoeg en hard genoeg uitgesproken en gepraktiseerd en gesuggereerd werden, ging je ze onbewust vaak aannemen. Hoe kwam het dat aanhoudend felle protesten tegen de abortuspraktijk maar van enkelen kwamen? Hadden de anderen zich er niet stilzwijgend bij neergelegd dat de dingen nu eenmaal zo lagen? Hoeveel realiseerden zich nog dat het uiteenrukken van een mensje in de moedersschoot
bij een doodscultuur hoorde. Kon je spreken van een hersenspoeling? Waar het leven geminacht wordt of op alle mogelijke manier in de waagschaal gelegd wordt is de ondergang nabij.
,,…En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze", zou iedereen, want iedereen werd aangevochten en bedreigd, dagelijks met de grootste mogelijke ernst moeten bidden.
En wat hem persoonlijk betreft, nog nooit had hij zich in zijn hele leven zo aangevallen gevoeld als nu. Er kwamen gedachten en woorden in hem op waarvoor hij zich schaamde.
Die duivel was niet een malle figuur met bokspoten of een schimmig bedenksel maar een geniepige door en door demonische macht en ook een angstaanjagende brullende leeuw.
Je mocht wel uitkijken.

Jan en Berry krijgen tot hun grote vreugde een vaste aanstelling in het begeleidingscentrum. Jan woont een voorlichtingsavond bij en komt enthousiast terug. Verslaving is nog erger dan hij dacht merkt hij als Yvonne radicaal moet afkicken.

DE TOEKOMST IS AL BEGONNEN, AFL. 10

,,Vertel ‘es, hoe ging het gisteravond?”, vraagt Berry de volgende dag.
,,Nou, die voorlichting is een interessante kant van het werk, hoor. De zaal was heel enthousiast en aan de vragen kwam geen einde. En de collecte is ook niet voor niks gehouden. Mooi eigenlijk, je geeft voorlichting en tegelíjk bekendheid aan het werk. Ik zou er best een aandeel in willen hebben.”
,,Dat kan alleen als we hier mogen blijven merkt Berry nuchter op. ,,En dat hoop ik toch zo. Weet je trouwens dat jouw proeftijd bijna voorbij is? Kun je Govert niet ‘es voorzichtig polsen?”
,,Ik geloof niet dat dat verstandig is. Govert is iemand die de dingen zelf goed in de gaten houdt. Over een dag of wat zal hij wel met een besluit op de proppen komen.”
Jan heeft het goed ingeschat. Een paar dagen later komt Govert naar hem toe om een afspraak te maken. Kort daarna komen ze met een paar stafleden bij elkaar.
,,Mensen”, begint Govert, ,,wat mij betreft maken we er geen langdurige zitting van. Jullie zijn nou zes en vier maanden hier. We zijn met vertrouwen in jullie begonnen en dat vertrouwen is niet beschaamd. Kortom: we nodigen jullie uit toe te treden tot de vaste staf. Zijn jullie bereid je bij ons te voegen?”
Jan kijkt Berry aan en na een kort knikje zegt Jan: ,, We hebben echt gekozen voor het fantastische werk dat hier gebeurt en dus ,,ja.”
Govert stelt voor dat ze binnenkort samen eens naar het crisiscentrum gaan om ook ingewerkt te raken in de directe hulpverlening. ,De Wijkplaats’ is de naam van het centrum .
Daar zwaait een jong echtpaar, Coby en Wouter, de scepter bijgestaan door een diaconaal werker en nog enkele anderen.

In heel wat opzichten verschilt het leven in ,De Wijkplaats’ van dat in ,De Ark’. Er wordt een stevig beroep op het aanpassingsvermogen van Berry en Jan gedaan. Het is een andere wereld, een schokkende wereld. Ze krijgen beide inzage in het kaartsysteem waarin de geschiedenissen van de gasten vastgelegd zijn onder codes. Vrijwel elke kaart heeft z’ n eigen trieste verhaal. Hoe schrijnend de levensverhalen ook zijn de werkelijkheid is nog anders.
Daar krijgt Jan iets van te zien bij de opvang van een jong meisje dat verslaafd is aan heroïne.
Kost wat kost wil ze ,,clean” worden, vrij van die afschuwelijke gebondenheid.
Yvonne is een mooi meisje aan wie je nog niet zien kan dat ze een verslavingsgeschiedenis heeft. Als ze binnenkomt is ze heel rustig, maar langzamerhand komt er verandering. Ze gaat zitten, staat weer op en loopt dan voortdurend rusteloos heen en weer.
Jan kijkt Coby veelbetekenend aan. Het is duidelijk:Yvonne heeft vanmorgen nog een flinke shot genomen.
Coby loopt op Yvonne toe en slaat haar arm om haar heen. ,,Wat heb je meisje? Kom even bij me zitten. Als jij nou die boontjes afhaalt, ben ik ook wat eerder klaar.” Yvonne loopt gedwee met Coby mee maar plotseling schudt ze Coby’s arm van haar af en schreeuwt: ,,Ach, mens, rot op met je boontjes, ik wil horse…” Ze verandert abrupt van houding en zegt ,,sorry”.
Tegen Jan geeft ze na wat gedraai toe dat ze vanmorgen wat gebruikt heeft. ,,Nou moet je goed luisteren, Yvonne”, zegt Jan, ,.,je begin is helemaal fout. Je houdt je vanaf nu aan alle afspraken, anders stoppen we. Je hebt een paar heel beroerde dagen voor je en het wordt keihard knokken. Daar hebben we je op voorbereid en daar draait het op uit. Ga er tegenaan.Op elk moment kun je op ons rekenen.”. Yvonne knikt dat ze het begrepen heeft.
Even later komt de dokter langs, onderzoekt haar en voorspelt dat het een harde dobber wordt.
Als het etenstijd is kunnen ze Yvonne niet overhalen wat te eten. Het enige is een paar mandarijntjes waarvan ze helft ook nog laat liggen. Intussen wordt ze steeds onrustiger en zieker. Ze loopt heen en weer als een wild, dier in een kooi, zucht steeds en is dan opgewonden en dan weer heel stil. Om een uur of acht probeert Coby haar naar bed te loodsen. Als een klein kind slaat ze haar armen om Coby’s hals: ,,O, kun je niks voor me doen. Ik voel me zo ziek, zo ziek.”
,,Probeer maar even wat paracetamol, misschien dempt het een beetje. En verder ben ik vlak bij je. Ik kom echt af en toe kijken. En kijk, hier zit een belletje. Bel me maar als je me nodig hebt. En Yvonne, we zullen ook voor je bidden, dat beloof ik je.”
Jan belt ook wat mensen uit de omgeving op die beloofd hebben in dit soort situaties mee te bidden. ,,Bidden mensen”, zegt de voorzitter. ,,Een verslaafde is in de ban van demonen en dat soort kan alleen maar op de vlucht gejaagd worden door bidden en vasten. En God ontfermt zich graag over slachtoffers.”
Ze bidden met grote ernst en dragen Yvonne aan God op.
Even later gaan Coby en Jan even bij haar kijken. Ze slaapt niet. Ze ligt half opgerold aan het voeteneind, de lakens als natte dweilen om zich heen. Ze draait zich voortdurend om, rilt verschrikkelijk, vocht loopt uit haar ogen en neus. Onverhoeds laat ze haar hoofd over de rand van het ledikant hangen en begint zo verschrikkelijk te braken dat het lijkt of ze er in zal stikken.
Als ze uit bed stapt begint ze zo te jammeren en te krijsen en te vloeken dat het Jan en Coby door merg en been gaat. Met Coby houdt hij haar vast en kijkt met ontzetting naar het kind dat er langzamerhand ontoonbaar uitziet./
Dan zakt ze op de rand van het ledikant. ,,Help me toch, help me toch” kreunt ze aanhoudend. Ze wordt rustiger als Coby haar tegen zich aandrukt.
Ze blijven bij haar tot ze in slaap valt. Dan hebben ze even gelegenheid wat op ter ruimen.
Even later wordt Yvonne wakker en de ellende begint opnieuw. Ze heeft zulke afschuwelijke krampen dat Coby het niet langer kan aanzien en de dokter belt. Hij heeft pijnstillers meegebracht maar verder kan hij niets doen. ,,Ze móet hier doorheen.”
De hele nacht blijft Yvonne het toonbeeld van menselijke ellende. Ze rilt en klappertandt en blijft overgeven. Als het bijna dag is valt ze uiteindelijk in een diepe slaap.
Jan is gebroken. Coby zegt lachend ,,Ga jij maar vast naar bed. Over een uurtje komen de anderen ons aflossen. Ik kan het verder alleen wel af.”
Jan geneert zich maar capituleert toch voor de aandrang. Als hij zijn kamer wil binnenstappen verlaat Berry juist de hare. Ze heeft weinig kunnen slapen van de spanning.
,,Joh, wat zie jij eruit”, wil ze zeggen. Maar plompverloren laat hij zijn hoofd op haar schouder vallen en barst in huilen uit.
,,Was het zó erg?”vraagt Berry geschrokken. ,,Vreselijk, wat is dit vreselijk”, weet Jan op dit moment alleen maar te zeggen.
Na verloop van tijd doet hij met horten en stoten verslag. ,,Fantastisch, toch, dat we hier mensen die er zo rampzalig aan toe zijn kunnen helpen.”

Met Yvonne gaat het in de loop van de volgende dag zoveel beter dat begeleiding van één helper voldoende is.

Een boek over Youth for Christ jongerenwerk in Rotterdamse achterstandswijken.
Bijzondere verhalen over bevlogen mensen die hun geloof willen omzetten in daden. Met successen en tegenslagen.
Jezus in de Millinx biedt een kijkje in een onbe- kende wereld aan de rand van onze maatschappij. Daar waar de overheid de grip is kwijtgeraakt en ook de kerk geen aansluiting meer heeft. Een verslag over het ontstaan van het bekende YfC-project The Mall in de beruchte Millinxbuurt.
Dit boek stelt allerlei vragen vanuit de harde realiteit in de Millinx.
Jezus gaf de opdracht om de wereld in te gaan met zijn boodschap van een ander Koninkrijk. Dat is de taak van de kerk, dus waarom is het werk van The Mall dan eigenlijk nodig in Nederland? Hoe komt het dat de kerk haar relevantie in onze samenleving verloren lijkt te hebben?
,,Jezus in de Millinx" geeft een kritische, maar liefdevolle blik op de kerk en is een pleidooi voor actie aan de hand van hoopvolle voorbeelden.

Dit boek is geschreven door Daniel de Wolf, YfC-jongerenwerker in Rotterdam. Het ISBN is 90 435 1315 6, het is uitgegeven door YfC en Kok Kampen en in de boekhandel verkrijgbaar.

GELEZEN

Wat hoort bij een levend geloof? Trouw blijven aan het Woord van God, je erdoor laten inspireren en het vrolijk doorgeven. En dat is precies af te lezen van de omslag van ,,BAKHT SINGH" - de biografie van de grote twintigste-eeuwse opwekkings- prediker T.E. Koshy.
De foto is karakteristiek: altijd zie je Bakht Singh met de bijbel in zijn hand, wijzend op een bepaalde tekst.
Ik had eigenlijk geen voorstelling van de man die sinds de 30er jaren van de 20e eeuw bij alle protestanten in India bekend was, maar sinds ik deze biografie las staat hij me helder voor ogen.
Oorspronkelijk was hij Sikh, hij groeide op in het koloniale India en hij had een diepe afkeer van God en zijn Woord en van de christenen. Maar aan boord van een schip onderweg naar Canada raakte God hem aan en sindsdien was er in zijn leven niets anders dan ,,Jezus Christus en Die gekruisigd". Hij bracht het Evangelie niet alleen in India, nee, ook in de andere landen daar en tot in de Europese landen toe.
Je leest dit boek met stijgende gegrepenheid. Wat is er bij God een kracht en macht om iemand opnieuw geboren te laten worden en tot een instrument te maken. Na zijn bekering werd Bakht Singh een vurig opwekkingsprediker met een grote gave van verkondiging op alle plaatsen en in allerlei kringen.
Hij was tot in het uiterste radicaal. Hij deed geen ding zonder voorafgaand vurig gebed. Zijn wijze was optreden was zo overtuigend dat velen dank zij Gods genade tot levend geloof kwamen. Onvoorstelbaar zegenrijk waren de vruchten van zijn verkondiging.
Wat je op bijna elke bladzijde van deze omvangrijke biografie verbaast is dat God zo enorm veel tekenen laat zien en zoveel gebedsverhoringen geeft. Af en toe duizelt het je en wordt je bekropen door een gevoel van lichte twijfel. Waarom toen zoveel directe en duidelijke antwoorden van God en waarom onder ons in onze tijd zo weinig. Is God veranderd? Nee. Zijn wij soms veranderd? Daar houd ik het voorlopig maar op.

Het ISBN van ,,Bakht Singh" is 978-90=70048-81-5, het heeft een omvang van 395 pagina's en het kost € 17,95. De uitgever is Novapres B.V. ( info@novapres.nl ) Het copyright van de Nederlandse uitgave is bij Stichting Literatuur Evangelisatie 
( www.evangelisatie.nl )

ALS JE MARCO VAN MANEN ECHT KWAAD WIL MAKEN

moet je de straat als afvalbak gebruiken.
Het nieuw-verschenen boekje van ondergetekende heet ,,Milieuwacht, groep acht" en gaat over Marco van Manen en zijn mede-groepachters die de strijd aanbinden tegen de verloedering van de straat.
Ze bedenken heel vindingrijk allerlei plannen om het milieu om hen heen schoon te maken en schoon te houden en vinden gehoor en navolging.
,,Milieuwacht, groep acht" is in de eerste plaats geschreven voor ongeveer 12-jarigen maar iedereen die het milieu een warm hart toedraagt zal het met instemming lezen.
Het boekje kost € 8,50; wie € 9,75 overmaakt op rekeningnummer 692060316 ING t.n.v. van Van Baardewijk krijgt het thuisgestuurd. Bestellen bij uitgever Calbona te Rotterdam kan ook: telefoonnummer 010-4222747. Verder is het in iedere boekhandel te koop.

De secularisatie en ontkerkelijking verlopen in een snel tempo.
Er komt een andere manier van denken en voelen, niet geworteld in Bijbel en christelijk geloof. Tegelijk is er een hang naar ,,spiritualiteit.”
Smaakt het Evangelie niet? Bij evangelisatie-activiteiten stuit je vaak op ongeïnteresseerdheid. Is dit te verklaren uit b.v. Jesaja 6:9, 10 in die zin dat mensen door eigen afwijzing onbereikbaar worden?

Moeten we hier als christenen maar in berusten of herkennen we iets van Paulus’ klacht in Romeinen 9:2?

Moeten we ons verder maar op onszelf richten vanuit b.v. Openbaring 3:11 of blijven we getuigen en verkondigen, Jesaja 52:7.

Willen Sjaak en Truus Seculier niet luisteren of hebben ze nooit gehoord hoe goed en genezend het Evangelie is. Johannes 3:16.

,,Waar de kerk het kleinst is, is de nood het grootst.” Zou dat ook voor uw stad of dorp kunnen gelden?

,,De Bijbel voor je buur ben jij.” Een uitspraak om over na te denken.

Ook lezen: Handelingen 1: 8. Wij zijn m.i. altijd getuigen, ten goede of ten nadele van geloof en kerk.
En Mattheüs 9:36.

1.  Het gaat dus om bewustwording van onze roeping
2.  Getuigen kan op allerlei manieren – bewust met woorden of gewoon zonder woorden door je houding en inzet.
3.  Inventarisatie. Wie doet wat op dit terrein en wat past het beste bij je?

ALS ISRAËL KLAAGT

Als Isrel klaagt: ”De Heer heeft ons verstoten.
Hij trok zijn liefdevolle handen af.
En of wij treurden, tranen stil vergoten,
Hij kijkt niet op, geeft in zijn woede straf.”

’t Volk dat zo spreekt miskent de Heer als Vader
“Ik die u koester als een moeder doet.
Die steeds als u dat wilt u nader.
Ik u vergeten? Ik die zorg en voed…”

“Als arme kinderen ben je vast geborgen,
Ik grif met aandacht namen in mijn hand.
Vertrouw op Mij tot aan de nieuwe morgen
Die komen gaat voor jullie volk en land.”

Te zingen op de wijs van psalm 110

Als je op leeftijd bent gekomen - hoeveel goede vrienden heb je dan nog? Met vier, vijf ben je een geluksvogel.
Zo mocht hij dus zichzelf wel noemen. In zijn leven waren er, na het overlijden van Gijsbert, nog vier overgebleven die zijn leven gevolgd hadden, veel van hem wisten en die hij helemaal vertrouwen kon. Hij hoopte voor de anderen ook zo'n vriend te zijn.
Gijsbert was dominee geweest. Een man die zichzelf eigenlijk te oppervlakkig vond om predikant te zijn. Hij vergiste zich. Zou God geen plezier hebben in degenen die zijn Woord zaaien zonder kramp in de armen te krijgen?
Gijsbert had, samen met zijn vrouw, veel meegemaakt. Teveel voor één leven en voor twee mensen. Anderen zouden er verbitterd of gedesillusioneerd door zijn geworden of zwijgzaam en afstandelijk. Deze twee niet. Het waren aanstekelijk tevreden en dankbare mensen. Niet dat ze dat zouden zeggen: ,,Ik ben toch zo dankbaar" nee, het bleek uit alles. En luidruchtig waren ze, gul met woorden en altijd door elkaar heen pratend.
Gijsbert preekte zoals hij was: hij zat vol verhalen en kernachtige uitspraken en die kwamen er uit. Zijn temperament was nogal onstuimig en ook een beetje chaotisch en dat kwam in zijn preken volop aan bod. Hij was ook in hoge mate bewogen en dat uitte zich bijvoorbeeld in zijn gebed. ,,Sleep ze erbij" bad hij bijvoorbeeld over degenen die achter bleven.
God zou er niet onderuit kunnen, zo heftig en overredend kwam het eruit.
Herinneringen aan hem waren er genoeg. Nooit zou hij vergeten dat hij met Gijsbert een keer op straat liep en dat deze abrupt stil stond. ,, Stel je nou ' es voor dat God helemaal niet bestaat, dat heb ik alles voor niks gedaan, dan is alles tevergeefs." Hij maakte even een ontredderde indruk. ,,Ik lijk wel gek" , zoiets zei hij, ,,God bestaat wél". Monter zette hij de wandeling voort.
Aan het eind was Gijsbert ernstig ziek. Hij bezocht hem en bad met hem. Het was een heilig moment. God was er helemaal bij. ,,Waar twee of drie in mijn Naam samen zijn" had hij nooit zo heftig ervaren.
Tenslotte lag Gijsbert op wat zijn sterfbed zou worden. Zijn vrouw en hij werden uitgenodigd om afscheid te nemen. Dat gebeurde in een ziekenhuiskamer. Gijsbert lag in slaap. Hij maakte een wat onrustige, maar niet verontruste indruk. Zijn vrouw hield zijn hand vast. In de kamer zaten ook zijn kinderen. De kamer was verduisterd en er brandden kaarsen. Uit een dvd-speler klonk muziek, uit Bachs Matthäus Passion: ,,Wenn ich einmal soll scheiden."
,,Van jou zal ik nooit scheiden, Gijsbert". Of die woorden werkelijk, zintuigelijk hoorbaar, klonken... Híj hoorde ze.
Je kunt het wel proberen, maar sommige dingen zijn niet te beschrijven. Zó van woning wisselen - als dat geen genade is…

Een mens kan vreemd dromen…

Zo droomde ik pas dat er bij de post een opvallend drukwerk zat dat een vakantiereis aanbood. ’t Was niet zo’n dikke gids met zo’n duizelingwekkend aanbod, nee ’t was meer een folder over alleen maar een enkele reis.
Vreemd. Raar was ook dat de vertrekdatum nog niet bekend was en nog verbazingwekkender: die reis was kosteloos!
En nog weer verbazingwekkender: die reis werd als het ware thuis bezorgd. Je hoeft niet eens op stap. Ongerijmd.
In zachtgroene letters stond te lezen: ,,Beleef de reis van uw leven met een gezelschap zo groot dat niemand het aantal deelnemers kan tellen. Doel: het nieuwe Jeruzalem.”
Toen ik de illustratie op de binnenkant zag, stokte de adem in m’n keel en prikten de tranen achter m’n ogen. Je werd verplaatst naar een landschap zo paradijselijk, zo puur, zo onwerelds mooi dat niemand in staat is het te beschrijven. Er stond ook een soort piramide. Niet zo’n gigantische steenklomp maar meer een kleed met een diepe en warme kleur. Het hing golvend af. Het kleed was tegelijkertijd een landschap bedekt met lieflijk ogende huizen. ,,Vele woningen” – schoot door me heen. ’t Kon niet missen. Nergens had ik groen ooit zo groen gezien, de hemel zo blauw, het licht zo helder en transparant. Het was een ongerepte schepping met overal spelende en zingende kinderen en lachende groteren.
Was dat allemaal te zien op dat plaatje in die folder? Ja en die illustratie had diepte; er kwamen ook steeds meer dimensies bij.
Auto’s en treinen waren er niet. Wel zag je billboards die helemaal in het landschap leken opgenomen met teksten als: ,,Zie, de tent van God is bij de mensen” en ,,Hij zal alle tranen afvegen” en ,,Zie, Ik maak alle dingen nieuw” . Er stond bij: ,,niet zo goed als nieuw, nee helemaal nieuw.”
De achterkant van de folder was gevuld met de tekst: ,,Boek nu voor de reis van je eeuwige leven.”
Dromen eindigen, ook deze. Maar de beelden bleven en maakten van de dagen erna een feest en de wensdroom bleef leven.
Deze droom kan maken dat we ons elke dag bewust zijn dat de reis en het feest zomaar kunnen beginnen. Dat we elke dag vragen: ,,Here Jezus, kom toch gauw, kom met haast!” Want er wordt zoveel geleden en de mensen zijn zo bang. En dat we ook vragen of Hij nog veel mensen wil wakker schudden en tot geloof brengen.
De toekomst is al begonnen. En nu mogen we ons vol verlangen, met ogen waarin die verwachting te lezen is als bij kinderen, haasten naar de komst van Christus. Spoeden. Niet alleen als mensen van de mobiele brigade, gezond en in staat ons vrij te bewegen, maar ook als gebondenen aan ziekten en kwalen. Wat geweldig, dat ook als je gehandicapt en krachteloos bent, je je kunt haasten en spoeden naar de komende Christus.

voor Rotterdammers en andersdenkenden. 

Dit boekje van bijna honderd pagina’s bevat een aantal verhalen, die ik schreef voor het blad ,,Ons Rotterdam”. Het is een stukje van mijn ,,levensboek” waarin het gaat over mijn vroege jeugd in ,,Het Oude Noorden” van Rotterdam. Over het uitbreken van de oorlog, de verwoesting, de opbouw én de gewone dingen van alledag, gezien door de ogen van een ventje in de leeftijd van zo’n zes tot veertien jaar. Ieder mens maakt gekke dingen mee, ik ook en verschillende vindt u terug in dit boekje. Het is te bestellen door € 12,50 ( inclusief porto) over te maken op ING-rekening 692060316 t.n.v. van Baardewijk, Apeldoorn.

Een fragment:

,,Een paar dagen na het bombardement nam m’n vader me mee. Hij móest even de deur uit. Opa was intussen begraven en bijna niemand had er bij mogen zijn. De dominee had gezegd dat hij een ,,Nathanaël” was geweest, iemand zonder bedrog.
Dat was mooi om te horen.
We liepen door de Noordmolenstraat over de Noorderbrug naar de Jonker Fransstraat. Tot het Noordplein waren de dingen aardig vertrouwd en net als vroeger. De brouwerij en de chocolaadjesfabriek van Driessen... maar over de brug was alles vreemd en onbegrijpelijk geworden.
Mijn vader pakte m’n hand. Ik zag van opzij dat hij bijna huilde.
Sommige huizen waren helemaal ingestort en veranderd in puinhopen. Bij andere stonden muren nog half overeind. Je zag ook huizen zonder voormuur en dan keek je zo in de kamer waar nog een tafel stond en stoelen eromheen en dingen aan de muur. Misschien was er wel een bordje bij ,,Oost, West, thuis best.”
Overal steenhopen met halfverbrande stukken hout, gaten in de grond waar afgebroken buizen en kabels uitstaken. Zover je kon kijken, overal hetzelfde beeld. Puin, rommel, resten van muren, gaten die vol water stonden…

De toren van de Laurenskerk was zwart geblakend en beschadigd. Later dacht ik van de kerk zelf dat die leek op een afgekloven en daarna in brand gestoken geraamte van een verscheurd dier.
,,Kijk” wees mijn vader, ,,de klok, stil blijven staan toen het gebeurde. Toen de lafaards ons vanuit de lucht aanvielen en we niks terug konden doen. Toen ze mijn vader vermoordden.”
Hij huilde weer bijna.
Terug naar huis was ik bijna te moe om te lopen. En ook mijn vader liep of hij haast niet verder kon.”

De dichter Anton Chardon heeft alle 150 psalmen ,,ingedikt” in kwatrijnen.
Zoals te verwachten van Anton: met veel trefzekere en verrassende woorden en wendingen. Twee voorbeelden: psalm 8 en psalm 13:

Zie ik de hemel, het werk van uw vingers,
wat is de mens dat U aan hem denkt?
Groot is uw naam in de hemel, op aarde,
U, die de mens uw werelden schenkt.

Hoe lang nog verbergt U voor mij uw gezicht,
hoe lang wordt mijn ziel nog gekweld door de zorgen?
Hoe lang moet ik altijd maar wachten op morgen?
‘k Vertrouw op uw liefde, U brengt mij in ’t licht.

Belangstellenden verwijs ik naar anton.chardon@telenet.be  www.meerme.be/antonchardon 

EEN JUWEELTJE

Dat is het enige woord waarmee ik het kan typeren de:

,,Canon van het protestantse kerklied”. De top 12 twaalf liederen die tot de schat van de kerk van vroeger en nu gerekend mogen worden.
Eerst krijgt u de tekst van het lied – lied 1 bijvoorbeeld ,,Kom tot ons, de wereld wacht”. Dan volgt een stukje tekst over de dichter, de componist en de plaats in de canon.
Met dit boekje hebt u de beschikking over onvergankelijke teksten. Bijvoorbeeld ,,De maan is opgekomen” en heldere en duidelijke informatie over het lied. Achterin staat het ,,Gebed om de Geest voor de kerk” en veel suggesties voor wie op zoek is naar kerkliederen.
Storend vind ik in het overigens prachtige lied van Sytze de Vries dat God met ,,Jij” wordt aangesproken. 
U kunt dit juweeltje bestellen bij de afdeling brochureverkoop van de diensten- organisatie van de PKN, postbus 8504, 3503 RM Utrecht, tel.030 – 8801337, www.pkn.nl email brochureverkoop@pkn.nl  
De prijs is echt een lachertje: € 3,95.

,,ROTTERDAM, rare stad"

Dit boekje van bijna honderd pagina’s bevat een aantal verhalen die ik schreef voor het blad ,,Ons Rotterdam” (lees dat blad!) of bezoek eens www.onsrotterdam.nl  
Het is een stukje van mijn levensboek waarin het gaat over mijn vroege jeugd in de wijk ,,Het Oude Noorden” van Rotterdam. Over het uitbreken van de oorlog, de verwoesting, de opbouw én de gewone dingen van alledag, gezien door de ogen van een ventje in de leeftijd van zo’n zes tot veertien jaar. Ik heb nogal wat gekke dingen meegemaakt en verschillende worden in ,,Rotterdam, rare stad” vermeld. 
Het is te bestellen door € 12,50 ( inclusief porto) over te maken op ING-rekening 692060316 t.n.v. Van.Baardewijk, Apeldoorn.

,,Zou het nog wat worden?”, denk je wel eens.
Wat? Dat je zo’n echte christen wordt als je wel eens tegenkomt. Zo iemand uit één stuk waar God met plezier naar zal luisteren. Ondertussen zucht je over je eigen onvolmaaktheid.
Je gaat in de fout en vraagt vergeving. Maar dat blijft zich maar herhalen. Je begrijpt Jaqueline van der Waals die gelaten zei: ,,Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw.” Altijd dat vergeving vragen…, wat vermoeiend.
En dan verder het gebed zelf. In veel gebeden zit toch iets ondoordachts. Je realiseert je niet voldoende hoe oneindig de afstand is tussen God en jou. En dat wonderlijke, dat je van God nooit hoort: toets maar één of toets maar twee en dat je direct toegang hebt. Je staat er te weinig bij stil hoe bijzonder het is dat de ENE altijd voor jóu tijd heeft
Dat gebed. Vergeving, vergeving. En hoe vaak ontkomen we aan het supermarktlijstje. De ene vraag verdringt de andere. Lang niet altijd kun je voldaan zijn na je gebed. Hoe weinig zeg je: ,,Dit was nou een gebed waarnaar God graag geluisterd heeft. En toch gebeurt het soms, dat je weet: ,,Nu heb ik echt contact gehad met mijn Vader. Dit gebed zal Hem goed gedaan hebben.” Hoe komt dat? Dat kan niet anders komen dan dat de Heilige Geest een begin gemaakt heeft met wonen in je hart. Dat Hij er is, heel reëel. Hij heeft de bordjes verhangen: ,,Onbewoonbaar verklaarde woning.” werd ,,Bewoonbaar verklaarde woning.” Omdat die Geest in je woont, kan Hij jouw onvolmaakte en stuntelige gebed completeren en bij God brengen en kun je tevreden ijn omdat wij de Geest krijgen. “Zou het nog wat worden?” Vast wel. “En evenzo komt de Geest onze zwakheid te hulp; want wij weten niet wat wij bidden zullen naar behoren, maar de Geest zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.” (Rom.8: 26).

OPBOUWENDE, CHRISTELIJKE LECTUUR,
                         VAN LEVENSBELANG, OOK VOOR KINDEREN

Wat is het toch belangrijk dat onze kinderen gevoed worden met opbouwende lectuur die hun gedachten en gevoelens positief beïnvloedt. Ook hier geldt Filippenzen 4: 8, 9.
Die gedachte is tot ideaal geworden bij de Stichting ,,Jedidja” te Egmond aan Zee, coördinatrice de schrijfster Patricia Codrington Schipper.
De Stichting bevordert alfabetiseringsprocessen en geeft kinder- en jeugdboeken uit en verspreidt die GRATIS, zowel in Nederland en België als in Suriname (van bijvoorbeeld het jongerenboek DRUGS …GROEP 8 ZEGT NEE! van Kees van Baardewijk zijn grote aantallen in Suriname verspreid).
Gratis… er moet geen drempel zijn om een goed boek in handen te krijgen, vindt Patricia Codrington met haar medewerkers.
Dat boeken gretig aftrek vinden bewijst bijvoorbeeld het volgende: een artikeltje in een jongerenblad kort geleden leverde ruim 700 aanvragen op.
Overigens is het te vrezen dat het werk vertraging gaat opleveren omdat te weinig fondsen binnenkomen. De Stichting doet haar werk uitsluitend en alleen op grond van bedragen en bedraagjes die als waardering voor het gratis ontvangen boek binnenkomen.
Ook is een factor dat ,,Jedidja” nog niet de bekendheid heeft die ze nodig heeft om benodigde gelden te verwerven.
U begrijpt het al: steun is hartelijk welkom. Hoe kunt u die geven? Door een bjdrage te storten op postbanknummer 9555632 van de Stichting ,,Jedidja” te Egmond aan Zee. Meer inlichtingen: Jedidjacs@cs.com of via fax 0725 063 863.

Het nieuwe nummer van ,,De Oogst" over ,,de virtuele wereld."

OPTIMALE GEBORGENHEID

Lezend in Romeinen 14 o.m. de verzen 7 en 8 dacht ik: wat een reikwijdte hebben die woorden…
Goed om te lezen als de krampachtigheid en gevoelens van vergeefsheid je overvallen. Je leeft en sterft niet voor eigen rekening, niet hulpeloos en alleen,
Nee, in veilige geborgenheid. Een beetje nonchalant mag dus ook wel: alles hangt niet van mij af, ik leef en sterf niet voor mezelf maar altijd in geborgenheid met de Heer.

OP ZOEK NAAR GEDICHTEN EN VERHALEN?

Kijk ook eens op www.keesvanbaardewijk.nl onder ,,gedichten” en ,,verhalen”.

BINNENKORT VERSCHIJNT

een bundeling van een aantal verhalen/artikelen van mijn hand die verschenen in het blad ,,Ons Rotterdam” over mijn jeugd in de wijk ,,Het Oude Noorden” te Rotterdam.

,,Glinsteringen”. Hoopvolle verhalen.
De vereniging ,,Schrijvenderwijs” bestaat veertig jaar en ter gelegenheid van dit zilveren jubileum verscheen deze bundel verhalen.
,,Vijftien auteurs stelden deze vrolijke en ontroerende verhalenbundel voor u samen. De auteurs – Ina van der Beek, Janwillem Blijdorp, Nettie Dees, Lijda Hammenga, Gerbrand Fenijn, Frans van Houwelingen, Gerrit Kraa, Eeeuwoud Koolmees, Guurtje Leguijt, Hans Mouthaan, Cees Pols, Gerry Velema, Joke Verweerd, Rob Visser en Hans Werkman – schreven elk hun eigen verhaal, en dat levert een boeiend palet aan proza op. De bundel bevat verhalen met troostvolle, verdrietige, confronterende en ontroerende thema’s.”
Een goede bundel, natuurlijk zijn niet alle verhalen even sterk. Een uitschieter vond ik ,,De losprijs” van Gerbrand Fenijn over de ,,beeldenstorm”.
Er komen verschillende ,,bijbelse verhalen” in voor – dus verhalen dus die een gegeven uit de Bijbel als uitgangspunt hebben. Het bezwaar tegen dit soort verhalen blijft toch dat dat verloop en ,,ontknoping” voorspelbaar zijn. Ook hier. Niet teveel van schrijven m.i.
ISBN 9789023992202. Het boek is in de boekhandel verkrijgbaar.

IK VERMOED

GALGEHUMOR

Een schaarsgeklede veroordeelde wordt door de beul naar de galg geleid. Vraagt de man aan de beul: ,,Heb je niet even een jasje of zo voor me. Ik ben zo vatbaar voor verkoudheid.”

De krant berichtte begin 2006 dat Italiaanse ouders hun gehandicapte dochter jaren, jarenlang uit schaamte in een kamer opgesloten hielden. Dit is het onderwerp van een boeiend en poëtisch geschreven boek. Het maakt diepe indruk op de lezer zo dat je verder móet lezen en dat de ontroerende gebeurtenissen samen met de sfeer je lang bijblijven.
Het meisje maar ook de moeder, die tot medeplichtigheid gedwongen was, hebben beide zeer geleden onder het brute gedrag van de vader. Gelukkig komt voor hen een beter leven in het vizier.
Een boek dat je niet gauw vergeet. Jammer dat het hier en daar wat slordig geschreven is. B.v. op pagina 105: ,,Het leek alsof er een leger mijnwerkers… aan het werk waren”. Dat soort dingen.
Het boek is een uitgave van Novapres, die opvallend veel uitstekende boeken uitgeeft. Het ISBN is 978-90-6318-281-6. Kijk ook op www.novapres.nl 

TWEE CITATEN

Ik las van de altijd lezenswaardige auteur prof. A. v.d. Beek ,,Jezus Kurios – de christologie als hart van de theologie”.
Ik kwam veel tegen dat het overnemen waard is. Ik beperk het tot twee citaten: ,,Alleen heeft hij zo’n goede schutkleur dat we denken dat de verhalen over hem fabels zijn” – over de satan - en ,,De westerse mens heeft God allang gedood en de kerken zijn nog slechts zijn begraafplaatsen.”

UITSPRAKEN

• Het is voor het eerst dat iemand kan zeggen: ,,Die computer… die is nog van mijn opa geweest.”
• Bij ouderen steekt het kind de kop op dat zingt: ,,We zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal.”
• Hoe onderhielden de mensen zich met elkaar toen er nog geen mobieltjes waren?
• Omdat deze wereld binnen afzienbare tijd niet langer bewoonbaar is komt er een nieuwe.
• Als je vergeetachtig wordt, is de wereld elke dag nieuw.

Nog veel meer in het boekje ,,Wie wat bewaart. Opgespaarde gedachten en (eigen)- wijsheden”. Maak € 3,75 over op bankrekening 692060316 ING Apeldoorn t.n.v. 
Van Baardewijk en u ontvangt het thuis, o.v.v. "Wie wat bewaart"
Dezelfde procedure geldt voor het boekje ,,Een nieuw lied voor de Heer”- Liedtek- sten van Kees van Baardewijk, o.v.v.,,nieuw lied”

Uit Carelman Complete Catalogus van verbazingwekkende voorwerpen & vernuftige vindingen.