De kerk - daar droom ik regelmatig van. De laatste droom herinner ik me nog levendig.
De dienst, met maar een paar aanwezigen, was beëindigd. ,,Doe jij het licht uit?", riep de koster. Ik deed het en een afgronddiepe droefheid overviel me. Nu was alles voorbij. De blijdschap was op - al lang - en de kerk was uit.
Gelukkig is er nóg een droom.

Zondag- een week na Pinksteren. De dominee had gepreekt over Openbaring 1 vers 8 ,,Ik ben de alpha en de omega,… die is en die was en die komt…" Met een hoorbaar verlangen riep hij uit: ,,Maranatha, kom Here Jezus!" Toen kon hij niet verder. Naast hem verscheen Iemand die een immens licht uitstraalde. Iemand met fonkelende ogen. Ieder stokte de adem, iedereen hield de hand voor de mond.
HIJ WAS HET! De Verrezene, de Vredevorst. En zo anders, zo veel groter dan we gedacht hadden!
De Heer schalde: ,,Het Koninkrijk van God is gekomen. Kijk, Ik maak alle dingen nieuw."
In één ogenblik wáren alle dingen nieuw.De wereld was hartveroverend schoon geworden en toen verscheen de HERE God zelf. En we begrepen dat we in de hele eeuwigheid nooit verzadigd zouden worden van zijn liefdevolle en goddelijke verschijning.

Moeder de kerk - een Persoonsgebonden organisme, bij elkaar verzameld uit alle tijden en uit talloos veel landen - leidt een wisselend bestaan. Soms biedt onze moeder een zwakke en ziekelijke aanblik. Afgetakeld… na zoveel abortussen, na zoveel kinderen, die haar ontrukt zijn, kan het haast niet anders…
Maar moeder kan er ook stralend en krachtig uitzien. Hier zie je haar in een kraamkamer overvol met nieuwgeborenen, daar kan ze door verzwakking haast niet van het bed komen. Een en dezelfde kerk. Maar wat er ook gebeurt: de kerk gaat nooit verloren omdat ze de verschijning is van de levende Heer. En zoals het hart het bloed door het lichaam laat stromen, zo jaagt het levenwekkende en zuiverende bloed van Christus door de gemeente. Christus en zijn gemeente zijn als twee sporen van een rails. Als Christus lijdt lijdt ook het lichaam. Als Christus floreert, dan bloeit de gemeente. In het nieuwe leven van de Heer deelt de gemeente. Gaat Christus aan tafel dan mag de gemeente aanschuiven. Dient Christus in diepe bewogenheid, dan zal ook de gemeente dienen.

Waar kerk is moet leven zijn, moet Christus zijn. Zoals vroeger wel een aanstaande bruid ,,met de handschoen trouwde" en op de boot stapte om zich met haar geliefde werkelijk te verbinden zo zijn wij de reis begonnen naar Hem. Onderweg willen we leven in de Geest van Hem. Dat betekent Christus ,,voordoen", de waarheid en de waardigheid van Hem tonen, alles doen om zijn lichaam te begunstigen en te onderhouden, voor Christus, voor het lichaam zelf en voor de wereld.
Dromen van de kerk is dromen van een gemeenschap rondom een Persoon, die we grenzeloos hoogschatten, vereren en liefhebben. Die een Mens is om te omarmen en te koesteren om Wie Hij is en om wat Hij doet.
Deze armetierige wereld schreeuwt om een Verlosser. Iemand die verslagen harten moed geeft, iemand die onze eeuwige honger stilt, iemand die richting wijst.
Als iemand als Pim Fortuyn zoveel mensen imponeerde en voor zich won, dan moeten wij , die ons identificeren met Christus toch een wereld kunnen winnen.
Ja, maar hoe?

Geen idee. Bijna zestig jaar loop ik nu mee in de stoet van gelovigen. Mét al míjn traagheid en twijfel wil ik erbij zijn, ondanks alle ergernis en moeite die de kerk soms bij me oproept.
Met veel anderen ben ik de afgelopen tientallen jaren betrokken geweest, heb ik idealen gekoesterd, heb ik gedroomd. Maar wat zagen we? Een kerk die weinig vat meer had op grote groepen van de bevolking, een kerk waarnaar de samenleving niet luisterde, een moeder die meermalen haar kinderen voedde met politieke praatjes inplaats van dat ze hen Brood voorzette. Een kerk die geleid werd soms door meneren en mevrouwen die er een leuke boterham verdienden. Maar degenen die de Here Jezus voor een hoge prijs gekocht had leden armoe. ,,Daar niemand zorgde voor mijn ziel", een reële klacht.
In grote delen van die kerkelijke gemeenschap is van alles geprobeerd om gelovigen te binden. Maar het hielp weinig.
Veel te veel is m.i. veronachtzaamd dat alles in de kerk draait om de verkondiging. Waar de Schriften open gaan en het Woord met kracht verkondigd wordt in woorden van deze tijd, waar de Geest voelbaar door de gemeente waait, alleen daar is een volk onderweg naar de dag van de verlossing.

Gaar het nou daar alleen om? Eigenlijk wel. Maar je kunt daarom nog wel aansprekende dingen ondernemen. Bijvoorbeeld:
a)   Probeer de voorganger te ontdoen van alles wat hem afleidt en onevenredig in beslag neemt. Geef ruimte om te studeren zodat hij het onderste uit de kan van de preek kan bieden. Laat hem verkondigen, catechiseren, pastorale hulp verlenen.
b)   Stimuleer dat bijbelkringen zich echt bezig houden met Bijbelstudie i.p.v. ,,ik vind-clubjes" te zijn.
c)   Stimuleer jongeren en ouderen naar elkaar om te zien.
d)   Begeleid jongeren die belijdenis gaan afleggen met regelmatige voorbede tijdens de samenkomsten.
e)   Laat kinderen ,,geestelijk geadopteerd" worden door voorbiddende oudere gemeenteleden.
f)    Enzovoort. O ja, wanneer u geconfronteerd wordt met afnemend kerkbezoek, doe dan niet of dat net zo weinig beïnvloedbaar is als het weer. Stel het probleem concreet aan de orde, beweeg mensen ervoor te bidden, moedig mensen aan achterblijvers aan te spreken en op te wekken. Doe alles om mensen te verontrusten met dit probleem.

Ja, hè, hè,hè, allemaal weer voor intern gebruik. Ja, maar een sterke kerk heeft grote kracht. En die heeft ze nodig voor een hongerlijdende wereld.
Ja, en wat dan met de buitenstaanders?
g)   Maak vooral duidelijk dat uw kerkgebouw er niet is voor u alleen, maar ook voor de buurt.
h)   Maar duidelijk wie u bent, vertel wanneer u samenkomt en maak duidelijk bij wie mensen terecht kunnen met vragen
i)   Beleg regelmatig een dienst voor ,,de buurt". Hang een spandoek op met een hartelijke uitnodiging. Laat het gaan over een thema of onderwerp dat ook de nietgelovige kan boeien. Laat een gemeentelid iets zeggen over een Schriftwoord dat hem of haar bijzonder aangesproken heeft. Laat iemand een ervaring doorgeven of een getuigenis. Geef de mogelijkheid een lied op te geven. Loopt iemand warm voor een bepaalde goede zaak, laat hem erover vertellen, beperk dat niet tot de gemeente. Diensten met een grote mate aan spontaniteit waarin ,,ieder die wat heeft" aan bod kan komen.
j)   Probeer kinderen te winnen (in navolging van Jezus). Bied ze een boeiend programma aan. Hoe kom je aan kinderen? Via uitnodigingen in de brievenbus. Of stuur een vrolijke jonge vent of meid met een opzienbare outfit fluitend door de straten rond de kerk als ,,kinderlokker" of ,,rattenvanger van Hameln"
k)  Nodig mensen uit voor Alphabijeenkomsten. Bied ochtendsamenkomsten aan met name voor vrouwen en leg ze het Evangelie eenvoudig uit.

O, wat is er veel te bedenken…
Maar laten we in ieder geval opstaan en versterken wat dreigt af te sterven: de brandende liefde voor de Heiland DER WERELD bekendmaken aan wie dreigen verloren te gaan.